Skrybowie Biblia

Tora

Autor:

Redakcja Odkryj Biblię

w

Definicja

Słowo „Tora” (hebr. תּוֹרָה) pochodzi od rdzenia jara, co oznacza „rzucać”, „kierować”, „wskazywać drogę”. W ścisłym sensie odnosi się do Pięcioksięgu Mojżesza, stanowiącego fundament objawienia biblijnego. W szerszym znaczeniu oznacza wszelkie Boże pouczenie, wskazówkę i instrukcję życia, a nie jedynie rygorystyczny kodeks karny. W greckiej Septuagincie oraz w Nowym Testamencie termin ten tłumaczono słowem nomos (prawo), co z czasem doprowadziło do zawężonego postrzegania Tory wyłącznie jako systemu nakazów i zakazów.

Podstawa biblijna

Pojęcie to przewija się przez całe Pismo Święte, wskazując na wagę Bożego objawienia nadanego przez Jahwe (PAN) – warto zaznaczyć, że polskie przekłady, w tym UBG, oddają to imię własne słowem „Pan”. Tora została przekazana Izraelowi jako zbiór instrukcji mających zapewnić życie i błogosławieństwo.

„Wtedy Jahwe powiedział do Mojżesza: Wstąp do mnie na górę i bądź tam, a dam ci kamienne tablice, prawo i przykazania, które napisałem, abyś ich nauczał.” — Wj 24,12 (UBG)

„Lecz ma upodobanie w prawie Jahwe i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.” — Ps 1,2 (UBG)

Tora jest opisywana przez psalmistów jako doskonała i ożywiająca duszę (Ps 19,7). Prorocy zapowiadali, że w ramach Nowego Przymierza Boże prawo nie zostanie zlikwidowane, lecz wypisane na sercach wierzących (Jr 31,33). Jeszua (Jezus) stanowczo potwierdził jej niezmienność i wieczną ważność, zaprzeczając, jakoby przyszedł ją znieść (Mt 5,17-18). Apostoł Paweł również podkreślał jej świętość i duchowy charakter (Rz 7,12).

Znaczenie w Hebrew Roots

W perspektywie hebrajskich korzeni wiary Tora jest niezachwianym fundamentem całego Pisma Świętego i pierwszą częścią podziału Biblii (Tora – Prorocy – Pisma). Nie jest ona postrzegana jako „martwy zakon” czy ciężar zniesiony przez Nowy Testament, lecz jako wyraz miłości Jahwe i praktyczna instrukcja świętego życia dla Jego ludu (1J 5,3). Zbawienie zawsze opiera się na łasce przez wiarę, jednak biblijna łaska nie znosi posłuszeństwa Bożym przykazaniom, takim jak zachowywanie siódmego dnia (Sabatu), przestrzeganie wyznaczonych świąt czy prawa dietetycznego. Tradycja rabiniczna obudowała Torę wieloma ludzkimi przepisami i interpretacjami, jednak dla wierzących jedynym nieomylnym autorytetem pozostaje Pismo. Jeszua nie zniósł Tory, lecz oczyścił ją z ludzkich tradycji i ukazał jej najgłębszy, duchowy sens (Mk 7,7-9).

Powiązane pojęcia

  • Tanach – akronim określający całą Biblię hebrajską, której Tora jest pierwszą, fundamentalną częścią.
  • Micwa – pojedyncze przykazanie lub instrukcja wynikająca z posłuszeństwa Bożym pouczeniom zawartym w Torze.
  • Szabat – siódmy dzień tygodnia, którego świętowanie jest jednym z kluczowych elementów Bożego Prawa.
  • Księga Powtórzonego Prawa – piąta księga Tory, stanowiąca podsumowanie i przypomnienie Bożych instrukcji przed wejściem do Ziemi Obiecanej.

Studiuj dalej w narzędziach:

Więcej wpisów