Imię Matat to rzadkie i wyjątkowe miano biblijne, które pojawia się na kartach Nowego Testamentu w kontekście genealogii Mesjasza. W oryginalnym tekście greckim imię to zapisywane jest jako Ματταθά (Matttatha), a w leksykonie Stronga zostało sklasyfikowane pod numerem G3160. Dosłowne znaczenie tego imienia, przyjęte jako autorytatywna glosa słownikowa, to po prostu „Matat”. Choć na pierwszy rzut oka może się ono wydawać jedynie technicznym elementem rodowodu, w świetle całego Pisma Świętego niesie ze sobą głębokie przesłanie o wierności Stwórcy i ciągłości Jego obietnic przymierza.
Pochodzenie i znaczenie imienia Matat
Imię Matat, zapisane w języku greckim jako Ματταθά, występuje w tekście natchnionym tylko jeden jedyny raz. Leksykony biblijne, w tym klasyczny leksykon Stronga (G3160), wskazują na semickie korzenie tego miana. Jest to grecka transliteracja hebrajskiego imienia, która bezpośrednio wiąże się z pojęciem daru lub obdarowania przez Boga. W kontekście hebrajskim rdzeń ten odnosi się do dawania, co czyni to imię bliskim krewnym takich imion jak Mattatiasz czy Mateusz.
Dla badaczy zakorzenionych w perspektywie Hebrew Roots oraz zasadzie sola scriptura, imię to stanowi doskonały przykład tego, jak Jahwe (PAN) – jedyny prawdziwy Bóg – posługiwał się konkretnymi ludźmi i ich imionami, aby ukazać swój plan zbawienia. Choć w polskim tłumaczeniu glosa brzmi po prostu „Matat”, etymologiczne powiązanie z suwerennym darem Bożym rzuca światło na charakter Boga, który hojnie obdarowuje swój lud, nie żądając niczego w zamian poza wiarą i posłuszeństwem Jego Słowu.
Matat w Biblii
W Piśmie Świętym odnajdujemy tylko jedną postać noszącą to imię. Matat pojawia się w Ewangelii według Łukasza, w szczegółowym rodowodzie Jeszuy (Jezusa), który ukazuje linię królewską i kapłańską od samego Adama, poprzez Dawida, aż do ziemskich rodziców Mesjasza. Postać ta jest umiejscowiona w kluczowym segmencie genealogii, łączącym pokolenia żyjące po królu Dawidzie.
Poniższy fragment z Ewangelii Łukasza wskazuje dokładnie na miejsce Matata w tym świętym łańcuchu pokoleń:
„Syna Meleasza, syna Menny, syna Mattata, syna Natana, syna Dawida;” — Łk 3,31 (UBG)
Obecność Matata w tym spisie nie jest przypadkowa. Każde imię zapisane w Słowie Bożym ma swoje wyznaczone miejsce i cel. Choć o samym życiu i czynach Matata Biblia milczy, jego obecność w rodowodzie Jeszuy (Jezusa) gwarantuje mu wieczną pamięć na kartach natchnionego tekstu. Pokazuje to również, że w oczach Jahwe (PAN) każdy człowiek, nawet ten, o którym historia milczy, odgrywa istotną rolę w realizacji Bożych obietnic.
Znaczenie duchowe i przesłanie
Z perspektywy sola scriptura, analizując imię Matat, unikamy wszelkich pozabiblijnych tradycji, legend czy ludzkich spekulacji. Skupiamy się wyłącznie na tym, co objawia nam spisane Słowo. Imię to przypomina wierzącym, że zbawienie i cała historia ludzkości są w rękach Boga. Matat, będący ogniwem w rodowodzie Mesjasza, uczy nas pokory – nie musimy dokonywać spektakularnych czynów zapisanych w kronikach świata, aby być ważnymi dla Boga i Jego królestwa.
W kontekście Hebrew Roots, imię to kieruje naszą uwagę na hebrajskie zrozumienie łaski jako niezasłużonego daru (chen/matan). Jeszua (Jezus) jest największym darem, jaki Jahwe (PAN) przekazał ludzkości. Matat, jako przodek Mesjasza, fizycznie i duchowo zapowiadał nadejście tego doskonałego Daru, który przyniósł odkupienie i powrót do Tory wypisanej na sercach wierzących.
Warianty i zdrobnienia
W języku polskim imię Matat występuje niemal wyłącznie w kontekście przekładów biblijnych i nie jest używane jako imię nadawane współcześnie dzieciom. Ze względu na swoją unikalność i rzadkość, nie wykształciło ono tradycyjnych polskich zdrobnień, choć teoretycznie mogłyby one przybierać formy takie jak Matatek czy Matek. W innych językach i przekładach biblijnych imię to przybiera bardzo zbliżone formy, najczęściej oparte na greckiej transliteracji Mattatha lub zbliżone do pokrewnego imienia Mattat (porównywanego czasem z Matanem).
Podsumowanie
Imię Matat, choć pojawia się w Biblii tylko raz w Ewangelii Łukasza, niesie ze sobą potężne świadectwo o Bożej suwerenności i wierności. Jako przodek Jeszuy (Jezusa), Matat przypomina nam, że każdy człowiek ma swoje miejsce w Bożym planie zbawienia. Dla współczesnego czytelnika Pisma Świętego jest to zachęta do ufności pokładanej wyłącznie w Słowie Jahwe, który pamięta o każdym swoim przymierzu.