Księga Wyjścia, rozdział 3 — opisuje przełomowe spotkanie Mojżesza z Bogiem Jahwe (PAN) przy płonącym krzewie na górze Horeb. Stwórca objawia mu swoje święte imię, powołuje go do wyprowadzenia Izraelitów z niewoli egipskiej oraz zapowiada potężne cuda, które zmuszą faraona do wypuszczenia ludu do ziemi obiecanej.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 3?
Mojżesz, pasąc stado swojego teścia Jetra, kapłana Midianitów, zaprowadza zwierzęta na drugą stronę pustyni i dociera do Horebu, góry Bożej. Tam ukazuje mu się Anioł Pana w płomieniu ognia wydobywającym się ze środka krzewu. Choć krzew płonie, nie ulega spaleniu. Zaintrygowany Mojżesz postanawia podejść bliżej, aby zbadać to niezwykłe zjawisko. Widząc to, Bóg woła go po imieniu ze środka krzewu, nakazując mu zdjąć buty, gdyż miejsce, na którym stoi, jest ziemią świętą. Stwórca przedstawia się jako Bóg jego ojca oraz patriarchów: Abrahama, Izaaka i Jakuba, co sprawia, że lękliwy Mojżesz zakrywa swoją twarz.
Jahwe oznajmia, że dokładnie przyjrzał się udręce swojego ludu w Egipcie i usłyszał jego krzyk wywołany uciskiem nadzorców. Bóg zstępuje, aby wyrwać Izraelitów z rąk Egipcjan i wprowadzić ich do ziemi dobrej, przestronnej, opływającej mlekiem i miodem — na tereny zamieszkane przez Kananejczyków, Chetytów, Amorytów, Peryzzytów, Chiwwitów i Jebusytów. W tym celu powołuje Mojżesza i nakazuje mu udać się do faraona. Gdy Mojżesz wyraża wątpliwości co do swojej godności i zdolności do wykonania tej misji, Bóg zapewnia go o swojej obecności i daje mu znak: po wyprowadzeniu ludu będą służyć Bogu na tej samej górze.
Mojżesz pyta Boga, jak ma odpowiedzieć synom Izraela, gdy zapytają o imię Boga ich ojców. Bóg objawia swoje imię jako „Jestem, Który Jestem”, nakazując przekazać ludowi, że posłał go „Jestem”. Dodaje, że Jego wiecznym imieniem i pamiątką dla wszystkich pokoleń jest Jahwe (Pan), Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Mojżesz otrzymuje nakaz zgromadzenia starszych Izraela i zapowiedzenia im rychłego wyzwolenia. Ma wraz z nimi udać się do króla Egiptu z prośbą o pozwolenie na trzydniową podróż na pustynię w celu złożenia ofiary. Bóg zapowiada jednak, że faraon ustąpi dopiero pod wpływem potężnej ręki i cudów, a Izraelici opuszczą Egipt obdarowani przez Egipcjan złotem, srebrem i szatami.
Kluczowe wersety
„Wtedy Bóg odrzekł do Mojżesza: Jestem, Który Jestem. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was.” — Wj 3,14 (UBG)
„I mówił jeszcze Bóg do Mojżesza: Tak powiesz synom Izraela: Pan, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest moje imię na wieki i takim ma pozostać w pamięci po wszystkie pokolenia.” — Wj 3,15 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Mojżesz (pasterz powołany przez Boga), Jetro (teść Mojżesza, kapłan Midianitów), patriarchowie (Abraham, Izaak, Jakub), starsi Izraela oraz faraon (król Egiptu).
Miejsca: Góra Boża Horeb (miejsce objawienia), Egipt (miejsce niewoli), ziemia obiecana (zamieszkana m.in. przez Kananejczyków i Chetytów).
Wydarzenia: Objawienie Boga w płonącym krzewie, powołanie Mojżesza do misji wyzwolenia Izraela, objawienie wiecznego imienia Boga oraz zapowiedź plag i wyjścia z Egiptu z bogactwami.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje Boga Jahwe jako Jedynego, wiecznego i wiernego Przymierzu Stwórcę, który słyszy wołanie swoich uciskanych sług. Objawienie Bożego imienia podkreśla Jego niezmienną egzystencję i suwerenność nad narodami. Powołanie Mojżesza dowodzi, że Bóg realizuje swoje obietnice zbawienia poprzez wybranych ludzi, wspierając ich swoją obecnością i nadprzyrodzoną mocą.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 3 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 2 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 4 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów