Księga Wyjścia, rozdział 15 — zawiera dziękczynną Pieśń Mojżesza i Izraelitów po cudownym przejściu przez Morze Czerwone i zatopieniu wojsk faraona. Opisuje także dalszą wędrówkę ludu przez pustynię Szur, cudowne osłodzenie gorzkiej wody w miejscowości Mara, ustanowienie Bożych praw oraz dotarcie do oazy Elim.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 15?
Rozdział rozpoczyna się od dziękczynnej pieśni, którą Mojżesz i synowie Izraela śpiewają Jahwe (PAN) po ocaleniu przed armią egipską. Pieśń ta wysławia potęgę Boga, który wrzucił w morze konie i jeźdźców faraona, stając się zbawieniem dla swojego ludu. Izraelici wywyższają Jahwe jako wojownika, którego prawica starła nieprzyjaciół i powaliła przeciwników. Pieśń opisuje, jak wody morskie rozstąpiły się pod tchnieniem Jego nozdrzy, a następnie okryły ścigających ich Egipcjan, którzy zatonęli jak ołów w głębinach. Pieśń zapowiada także strach, jaki ogarnie okoliczne narody – Filistynów, Edomitów, Moabitów i mieszkańców Kanaanu – na wieść o potędze Boga, który prowadzi swój odkupiony lud do świętego przybytku na górze swego dziedzictwa.
Po zakończeniu pieśni przez Mojżesza, prorokini Miriam, siostra Aarona, bierze do ręki bęben. Wszystkie kobiety idą za nią z bębnami i w pląsach, a Miriam wtóruje im pieśnią, wzywając do śpiewania na cześć Jahwe, który dokonał wielkiego czynu, wrzucając konia i jeźdźca w morze. Wydarzenie to pieczętuje ostateczne zwycięstwo nad egipskimi prześladowcami.
Następnie Mojżesz prowadzi Izraelitów znad Morza Czerwonego na pustynię Szur. Po trzech dniach wędrówki bez wody docierają do miejscowości Mara, gdzie woda okazuje się zbyt gorzka do picia. Lud zaczyna szemrać przeciwko Mojżeszowi. W odpowiedzi na wołanie Mojżesza, Jahwe wskazuje mu drzewo, które po wrzuceniu do wody czyni ją słodką. Tam Bóg poddaje lud próbie, ustanawiając ustawy i prawo. Obiecuje, że jeśli będą pilnie słuchać Jego głosu i przestrzegać przykazań, nie ześle na nich plag egipskich, gdyż On jest Jahwe, który ich uzdrawia. Na koniec Izraelici docierają do oazy Elim, obfitującej w dwanaście źródeł wody i siedemdziesiąt palm, gdzie rozbijają obóz.
Kluczowe wersety
„Pan moją mocą i moją chwałą, bo stał się dla mnie zbawieniem. To mój Bóg, dlatego zbuduję mu przybytek, to Bóg mego ojca, dlatego będę go wywyższał.” — Wj 15,2 (UBG)
„I powiedział: Jeśli będziesz pilnie słuchał głosu Pana, twego Boga, i będziesz robił to, co prawe w jego oczach, i nakłonisz uszy ku jego przykazaniom, i będziesz przestrzegał wszystkich jego ustaw, to nie ześlę na ciebie żadnej choroby, jaką zesłałem na Egipt, gdyż ja jestem Pan, który cię uzdrawia.” — Wj 15,26 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mojżesz – przywódca Izraela, który prowadzi lud w pieśni uwielbienia oraz woła do Boga o ratunek na pustyni.
Miriam – prorokini, siostra Aarona, przewodząca kobietom w tańcu i dziękczynnym śpiewie.
Faraon i jego wojsko – armia egipska, która została zatopiona w Morzu Czerwonym.
Pustynia Szur – suchy obszar, przez który Izraelici wędrują przez trzy dni bez wody.
Mara – miejsce z gorzką wodą, która zostaje cudownie osłodzona przez wrzucenie wskazanego przez Boga drzewa.
Elim – oaza z dwunastoma źródłami wody i siedemdziesięcioma palmami, miejsce odpoczynku ludu.
Cudowne osłodzenie wody – wydarzenie, w którym Jahwe objawia się jako Uzdrowiciel i poddaje lud próbie posłuszeństwa.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje przejście od triumfalnego uwielbienia Boga za fizyczne ocalenie do pierwszych prób wiary na pustyni. Jahwe objawia się nie tylko jako potężny wojownik i zbawca niszczący wrogów, ale także jako Ten, który wychowuje swój lud poprzez próby i daje mu obietnicę uzdrowienia w zamian za posłuszeństwo Jego przykazaniom.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 15 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 14 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 16 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów