Według Pisma Świętego chrześcijanin nie powinien spożywać wieprzowiny. Biblia wyraźnie dzieli zwierzęta na czyste i nieczyste, a świnia zalicza się do tej drugiej kategorii (Kpł 11,7). Choć zbawienie jest z łaski przez wiarę w Jeszuę (Jezusa), to łaska nie znosi posłuszeństwa Prawu Bożemu, które zostało nadane dla naszego dobra.
Powszechny pogląd a tradycja kościelna
Większość współczesnych wyznań chrześcijańskich uważa, że zakaz jedzenia wieprzowiny obowiązywał wyłącznie naród izraelski w ramach Starego Przymierza. Zgodnie z tym poglądem, Nowy Testament zniósł prawo dietetyczne. Argumentuje się to kończącymi pewien werset Ewangelii Marka słowami „oczyszczając wszystkie pokarmy” (Mk 7,19), z których wnioskuje się, że Jezus uznał je wszystkie za czyste, wizją apostoła Piotra z opuszczanym z nieba płótnem pełnym nieczystych zwierząt oraz wybranymi fragmentami z listów apostoła Pawła. W efekcie wielowiekowa tradycja kościelna odeszła od biblijnego rozróżnienia, uznając, że chrześcijanin może jeść dowolne mięso. Zobaczmy jednak, co na ten temat mówi samo Pismo Święte, kierując się zasadą sola scriptura – stawiając Słowo Boże ponad ludzkimi tradycjami.
Biblijne rozróżnienie na czyste i nieczyste
Prawo dietetyczne (kaszrut) zostało szczegółowo opisane w 11. rozdziale Księgi Kapłańskiej oraz 14. rozdziale Księgi Powtórzonego Prawa. Jahwe (JHWH) – Stwórca i Prawodawca (w wielu polskich przekładach Jego imię jest zastępowane tytułem „Pan”) – wyraźnie wskazał, które zwierzęta są odpowiednie do spożycia przez człowieka.
W odniesieniu do świni, Biblia mówi wprost: „Świni, która choć ma rozdzielone kopyto i racice, ale nie przeżuwa – będzie dla was nieczysta” (Kpł 11,7).
Warto zauważyć, że rozróżnienie na zwierzęta czyste i nieczyste istniało na długo przed nadaniem Prawa na górze Synaj. Już patriarcha Noe otrzymał polecenie od Boga: „Z każdego zwierzęcia czystego weź sobie po siedem par, samca i samicę jego; ale ze zwierząt nieczystych – po jednej parze, samca i samicę jego” (Rdz 7,2). Prawo to nie było więc jedynie „żydowskim przepisem”, lecz uniwersalną zasadą, znaną już u zarania dziejów.
Czy Jeszua (Jezus) zniósł prawo dietetyczne?
Często cytowanym wersetem na poparcie jedzenia wieprzowiny jest fragment z Ewangelii Marka, gdzie rzekomo Mesjasz zniósł podział mięs. Należy jednak uważnie zbadać kontekst. W 7. rozdziale Ewangelii Marka faryzeusze zarzucają uczniom, że jedzą chleb „nieczystymi, to znaczy nieumytymi rękami” (Mk 7,2).
Spór nie dotyczył tego, czy można jeść wieprzowinę, lecz ludzkiej tradycji rytualnego obmywania rąk przed posiłkiem. Jeszua skarcił faryzeuszy, stawiając Słowo Boże ponad tradycję starszych. Wyjaśnił, że fizyczny brud na rękach nie może skalać człowieka duchowo, w przeciwieństwie do grzechów wychodzących z serca. Zbawiciel nie przyszedł zmieniać Prawa Bożego (Tory). Sam wyraźnie powiedział: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17). Gdyby Jeszua złamał lub zniósł prawo dietetyczne nadane przez Jahwe, zgrzeszyłby przeciwko Torze i nie mógłby być bezgrzesznym Mesjaszem.
Wizja Piotra – o zwierzętach czy o ludziach?
Kolejnym argumentem wysuwanym na rzecz jedzenia wieprzowiny jest wizja apostoła Piotra z 10. rozdziału Dziejów Apostolskich. Piotr widzi w niej płótno ze wszelkimi zwierzętami nieczystymi i słyszy głos: „Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz” (Dz 10,13).
Piotr, jako posłuszny Bogu wierzący, kategorycznie odmawia: „Żadną miarą, Panie, bo nigdy nie jadłem niczego pospolitego lub nieczystego” (Dz 10,14). Fakt ten jest niezwykle istotny – wizja ta ma miejsce wiele lat po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Mesjasza, a Piotr wciąż przestrzega prawa dietetycznego i nie je wieprzowiny.
Co więcej, sam apostoł Piotr wyjaśnia znaczenie tej wizji zaledwie kilka wersetów dalej. Nie dotyczyła ona zmiany diety, lecz stosunku do pogan, z którymi ówcześni Żydzi nie obcowali, uważając ich za nieczystych. Piotr stwierdza wprost: „Bóg mi pokazał, żebym żadnego człowieka nie nazywał pospolitym lub nieczystym” (Dz 10,28). Bóg użył symbolu nieczystych zwierząt, by uświadomić Piotrowi, że zbawienie w Jeszui jest otwarte dla wszystkich narodów.
Podsumowanie
Zgodnie z Pismem Świętym, chrześcijanin nie powinien spożywać wieprzowiny, ponieważ Biblia niezmiennie definiuje ją jako mięso nieczyste. Zbawienie otrzymujemy wyłącznie z łaski poprzez wiarę w Jeszuę, jednak biblijna łaska nie oznacza pozwolenia na łamanie Bożych przykazań. Posłuszeństwo Prawu Bożemu, w tym zachowanie biblijnej diety, jest wyrazem naszej miłości do Jahwe oraz zaufania, że Jego instrukcje są dla nas dobre i pożyteczne.