Dziesięcina, jako część Prawa Bożego, w swoich podstawowych zasadach nadal obowiązuje wierzących. Choć dziś nie ma świątyni w Jerozolimie ani kapłaństwa lewickiego, biblijna zasada oddawania dziesiątej części na rzecz wsparcia służby Bożej, wdów i sierot pozostaje aktualna. Jeszua (Jezus) wyraźnie potwierdził, że nie należy jej zaniedbywać.
Powszechne poglądy a nauka Pisma
Współczesne chrześcijaństwo jest mocno podzielone w kwestii dziesięciny. Znaczna część kościołów uważa, że Prawo Boże (Tora) zostało w całości zniesione, a zatem dziesięcina była jedynie starotestamentowym przepisem, który nie dotyczy chrześcijan. Zamiast tego promuje się całkowicie dobrowolne datki. Z kolei inne społeczności rygorystycznie wymagają oddawania równych 10% dochodów finansowych na rzecz lokalnego kościoła, często opierając na tym błogosławieństwo materialne wiernych.
Z perspektywy Sola scriptura (tylko Pismo), musimy spojrzeć na ten temat przez pryzmat niezmienności Bożego Prawa. Łaska nie znosi posłuszeństwa Bogu, a Tora nadal wskazuje nam, jak mamy żyć. Pismo Święte uczy, że dziesięcina z zasady należy do Stwórcy: „Wszelka dziesięcina ziemi – czy to z nasienia ziemi, czy z owocu drzewa – należy do Jahwe. Jest ona poświęcona Jahwe” (Kpł 27,30 – warto pamiętać, że w większości polskich przekładów biblijnych imię Jahwe zostało zastąpione tytułem „Pan”).
Dziesięcina w Prawie Bożym
Aby zrozumieć, jak stosować dziesięcinę dzisiaj, musimy zobaczyć, jak funkcjonowała ona w Torze. Biblijna dziesięcina nie była po prostu „podatkiem na kościół”, ale systemem wsparcia i świętowania, który dzielił się na konkretne cele:
1. Wsparcie Lewitów: Ponieważ plemię Lewiego nie otrzymało ziemi w Izraelu, ich utrzymanie pochodziło z dziesięcin w zamian za służbę w świątyni: „Oto zaś synom Lewiego dałem jako dziedzictwo wszystkie dziesięciny w Izraelu za ich służbę, którą pełnią w Namiocie Zgromadzenia” (Lb 18,21). 2. Świętowanie przed Jahwe: Część dziesięciny była przeznaczona na to, by Izraelici mogli podróżować do Jerozolimy i radośnie obchodzić biblijne święta (moadim): „A będziesz spożywać przed Jahwe, swoim Bogiem, w miejscu, które wybierze na mieszkanie dla swego imienia, dziesięcinę ze swego zboża, wina i oliwy” (Pwt 14,23). 3. Wsparcie ubogich: Co trzeci rok dziesięcinę odkładano w miastach na rzecz potrzebujących: „Wtedy przyjdzie Lewita (…) oraz przybysz, sierota i wdowa, którzy są w twoich bramach, i będą jeść do syta” (Pwt 14,29).
Nauczanie Jeszui i apostołów
Czy Jeszua zniósł to prawo? Wręcz przeciwnie. W swojej krytyce faryzeuszy, którzy dbali o detale, a gubili sens Prawa, powiedział: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo dajecie dziesięcinę z mięty, anyżu i kminku, a opuszczacie to, co ważniejsze w prawie: sąd, miłosierdzie i wiarę. To należało czynić i tamtego nie zaniedbywać” (Mt 23,23). Mesjasz wyraźnie stwierdził, że sprawiedliwość i miłosierdzie są najważniejsze, ale oddawania dziesięciny nie należy zaniedbywać.
Apostoł Paweł również opierał się na prawie dziesięciny i ofiar świątynnych, gdy pisał o utrzymaniu osób głoszących Słowo Boże. Choć nie użył samego słowa „dziesięcina”, powołał się na ten sam biblijny mechanizm: „Czy nie wiecie, że ci, którzy służą w tym, co jest święte, żyją ze świątyni, a ci, którzy służą przy ołtarzu, mają w ofiarach wspólny udział z ołtarzem? Tak też Pan postanowił, aby ci, którzy ewangelię głoszą, z ewangelii żyli” (1 Kor 9,13-14).
Jak stosować dziesięcinę dzisiaj?
Obecnie nie ma fizycznej świątyni w Jerozolimie ani funkcjonującego kapłaństwa lewickiego. Ponieważ jednak Tora nie została zniesiona, zasady z niej płynące pozostają w mocy. Dziesięcina w życiu współczesnego naśladowcy Jeszui powinna odzwierciedlać biblijne priorytety:
- Wsparcie osób, które poświęcają swój czas na nauczanie Słowa Bożego i głoszenie Ewangelii.
- Odkładanie środków na godne i radosne obchodzenie biblijnych świąt (takich jak Pesach, Szawuot czy Sukot).
- Pomoc wdowom, sierotom i ubogim w naszej społeczności.
Bóg bada jednak serce. Oddawanie dziesięciny nie powinno być traktowane jak mechaniczna, zimna transakcja czy próba „przekupienia” Boga. Apostoł Paweł przypomina: „Każdy jak postanowił w swym sercu, tak niech zrobi, nie z żalem ani z przymusu, gdyż radosnego dawcę Bóg miłuje” (2 Kor 9,7).
Podsumowanie
Dziesięcina, będąca integralną częścią Prawa Bożego, nadal obowiązuje chrześcijan w swoich fundamentalnych zasadach. Choć zmieniły się okoliczności historyczne (brak świątyni), cel dziesięciny pozostaje niezmienny: wsparcie dzieła Bożego, pomoc ubogim oraz świętowanie z Jahwe. Zgodnie z nauczaniem Jeszui, praktyka ta powinna być realizowana z radosnym sercem, bez zaniedbywania sprawiedliwości i miłosierdzia.