Rozdział 19 Drugiej Księgi Samuela opisuje powrót Dawida na tron po śmierci Absaloma. Strofowany przez Joaba król przerywa żałobę, zjednuje sobie Judę, ułaskawia Szimejego i rozsądza sprawę Mefiboszeta oraz Barzillaja. Rozdział kończy się gorzkim sporem między ludźmi Izraela a Judy o prawo do króla.
Co dzieje się w 2 Księdze Samuela 19?
Zwycięstwo zamienia się w żałobę, bo lud słyszy, jak król opłakuje syna. Joab wchodzi do Dawida i twardo mu wyrzuca, że okrywa wstydem sługi, którzy ocalili jego życie i rodzinę, miłując tych, co go nienawidzą. Ostrzega, że jeśli król nie wyjdzie i nie przemówi łagodnie do wojska, do rana nikt przy nim nie pozostanie. Dawid zasiada więc w bramie, a lud staje przed nim, podczas gdy rozbite wojsko Izraela rozchodzi się do domów.
Wśród pokoleń trwa spór o sprowadzenie króla z powrotem. Dawid posyła do kapłanów Sadoka i Abiatara oraz do starszych Judy, przypominając im więzy krwi, a Amasie obiecuje dowództwo wojska na miejsce Joaba. Amasę, dowódcę buntowników, pozyskuje obietnicą stałego dowództwa, i tak zjednuje serca ludzi Judy „jakby jednego człowieka”, którzy wzywają go do powrotu; król wraca nad Jordan. Naprzeciw wychodzi mu Szimei, syn Gery, z tysiącem Beniaminitów, upada przed królem i błaga o darowanie winy. Choć Abiszaj żąda śmierci za znieważenie pomazańca Jahwe, Dawid przysięga, że Szimei nie umrze.
Przybywa też Mefiboszet, syn Saula, zaniedbany od dnia ucieczki króla, i tłumaczy, że sługa Siba go oszukał; Dawid rozstrzyga, by podzielili się polem, a Mefiboszet z radością zrzeka się wszystkiego, byle król wrócił w pokoju do swego domu. Sędziwy, osiemdziesięcioletni Barzillaj odprowadza króla za Jordan, lecz odmawia przeprowadzki do Jerozolimy, prosząc, by zamiast niego króla odprowadził młody Kimham; Dawid całuje sędziwego dobroczyńcę, błogosławi mu i odsyła do domu. Na koniec wybucha spór: ludzie Izraela zarzucają Judzie, że „wykradła” króla, a twarde słowa Judy okazują się ostrzejsze — zapowiadając kolejny rozłam.
Kluczowe wersety
„Czy dziś ktoś powinien ponieść śmierć w Izraelu? Czyż nie wiem, że ja dzisiaj zostałem królem nad Izraelem?” — 2Sm 19,22 (UBG)
„I król powiedział do Szimejego: Nie umrzesz. I król mu to przysiągł.” — 2Sm 19,23 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Dawid – król przywrócony na tron, łączący stanowczość z miłosierdziem wobec dawnych wrogów.
Joab – dowódca ostro wzywający króla do porzucenia żałoby dla dobra ludu.
Szimei, syn Gery – niedawny bluźnierca, teraz błagający o łaskę i ułaskawiony przysięgą.
Mefiboszet – syn Jonatana, oczyszczony z oszczerstwa Siby; Amasa – obiecany nowy dowódca.
Barzillaj Gileadczyk – sędziwy dobroczyńca odsyłający zamiast siebie Kimhama.
Jordan i Gilgal – miejsca powrotu króla; scena sporu Izraela z Judą.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ukazuje odbudowę królestwa jako dzieło zarówno mądrości politycznej, jak i łaski. Dawid, przywrócony przez Jahwe, wybiera przebaczenie zamiast zemsty, dotrzymuje przysiąg i honoruje wierność. Jednak narastający spór między Izraelem a Judą pokazuje, że rany buntu nie zabliźniły się do końca, a jedność ludu Bożego pozostaje krucha i wymaga nieustannej troski. Miłosierdzie okazane Szimejemu i Mefiboszetowi ukazuje króla, który woli budować pokój niż mnożyć wyroki śmierci. Dla czytelnika trzymającego się Pisma to obraz władzy sprawowanej w bojaźni Bożej, gdzie sprawiedliwość idzie w parze z łaską.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Sm 19 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Samuela 18 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Samuela 20 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów