Rozdział 21 Drugiej Księgi Samuela wiąże trzyletni głód w Izraelu z niepomszczoną winą krwi Saula wobec Gibeonitów. Dawid zadośćuczyni krzywdzie, oszczędza Mefiboszeta ze względu na przysięgę, grzebie kości Saula i Jonatana, a w kolejnych wojnach z Filistynami jego wojownicy pokonują czterech potomków olbrzymów z Gat.
Co dzieje się w 2 Księdze Samuela 21?
Za czasów Dawida panuje głód przez trzy kolejne lata. Król szuka oblicza Jahwe (PAN), a odpowiedź wskazuje na krwawy dom Saula, który wymordował Gibeonitów — resztkę Amorytów, którym Izrael zaprzysiągł ochronę. Dawid wzywa Gibeonitów i pyta, czym może ich ułagodzić, by błogosławili dziedzictwo Jahwe. Ci nie żądają srebra ani złota, lecz siedmiu z synów Saula, by powiesić ich przed Jahwe w Gibea. Król spełnia żądanie, lecz oszczędza Mefiboszeta, syna Jonatana, przez wzgląd na przysięgę zawartą między Dawidem a Jonatanem.
Wydani zostają dwaj synowie Rispy, córki Aji, i pięciu synów siostry Mikal; giną na początku żniw jęczmienia. Rispa rozciąga wór na skale i strzeże ciał przed ptactwem i zwierzętami, dniem i nocą. Poruszony jej czynem Dawid zabiera kości Saula i Jonatana od mieszkańców Jabesz-Gilead, dołącza kości powieszonych i grzebie je w grobie Kisza, ojca Saula, w ziemi Beniamina. Dopiero wtedy — gdy sprawiedliwości stało się zadość, a zmarłym oddano cześć — Bóg daje się ubłagać co do ziemi i głód ustaje.
Rozdział kończą cztery starcia z Filistynami. Znużonego Dawida chce zabić olbrzym Iszbibenob, lecz ratuje go Abiszaj; odtąd ludzie Dawida przysięgają, że król nie będzie już wyruszał do bitwy, „aby nie zgasił pochodni Izraela”. W Gob Sibbekaj Chuszatyta zabija Safa, a Elchanan pokonuje brata Goliata, którego drzewce włóczni było jak wał tkacki. W Gat wojownik o sześciu palcach u każdej ręki i nogi ginie z ręki Jonatana, syna brata Dawida. Czterej potomkowie olbrzyma z Gat padają z ręki Dawida i jego sług, przypominając dawne zwycięstwo młodego Dawida nad Goliatem.
Kluczowe wersety
„To z powodu Saula i jego krwawego domu, ponieważ wymordował Gibeonitów.” — 2Sm 21,1 (UBG)
„Nie będziesz już wyruszał z nami do bitwy, abyś nie zgasił pochodni Izraela.” — 2Sm 21,17 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Dawid – król szukający oblicza Jahwe i naprawiający winę poprzednika, wierny przysiędze wobec Jonatana.
Gibeonici – resztka Amorytów, wobec których złamano zaprzysiężony pokój, domagająca się sprawiedliwości.
Rispa, córka Aji – matka strzegąca ciał powieszonych synów, której czyn porusza króla.
Mefiboszet, syn Jonatana – oszczędzony przez wzgląd na przysięgę Jahwe.
Abiszaj, Sibbekaj, Elchanan, Jonatan – wojownicy Dawida pokonujący olbrzymów.
Gibea, Jabesz-Gilead, Gob i Gat – miejsca pokuty, pogrzebu i walk z Filistynami.
Główna myśl rozdziału
Rozdział podkreśla, że wina niewinnie przelanej krwi ściąga sąd, dopóki nie zostanie naprawiona według sprawiedliwości. Dawid szuka woli Jahwe, dotrzymuje dawnej przysięgi i oddaje cześć zmarłym, a Bóg dopiero wtedy „daje się ubłagać co do ziemi”. Zwycięstwa nad olbrzymami z Gat pokazują zaś, że to Jahwe strzeże „pochodni Izraela”, posługując się wiernymi wojownikami dla ochrony swego ludu i pomazańca. Wierność Dawida wobec dawnej przysięgi złożonej Jonatanowi pokazuje, że dotrzymane słowo waży w oczach Boga. Dla trzymających się samego Pisma to lekcja, że tylko szczery zwrot ku woli Jahwe — a nie sam obrzęd — przywraca błogosławieństwo.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Sm 21 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Samuela 20 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Samuela 22 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów