Ewangelia Jana 15 kontynuuje mowę pożegnalną Jeszui (Jezusa), sięgając po obraz winorośli i latorośli. Rozdział mówi o trwaniu w Nim jako warunku owocowania, o wzajemnej miłości jako Jego przykazaniu oraz o nienawiści świata wobec uczniów. Zamyka go obietnica Pocieszyciela, Ducha prawdy, który będzie świadczył o Jeszui.
Co dzieje się w Ewangelii Jana 15?
Rozdział otwiera obraz: „Ja jestem prawdziwą winoroślą, a mój Ojciec jest winogrodnikiem” (J 15,1). Ojciec oczyszcza każdą latorośl wydającą owoc, aby przynosiła go obficiej, a bezowocną odcina. Sednem jest trwanie: „Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić” (J 15,5). Latorośl oderwana od winorośli usycha i zostaje wrzucona do ognia, natomiast trwanie w Jeszui otwiera drogę wysłuchanej modlitwie: „proście, o cokolwiek chcecie, a spełni się wam” (J 15,7).
Trwanie w Jeszui to trwanie w Jego miłości, które wyraża posłuszeństwo: „Jeśli zachowacie moje przykazania, będziecie trwać w mojej miłości” (J 15,10). Stąd Jego przykazanie: „abyście się wzajemnie miłowali, jak i ja was umiłowałem” (J 15,12). Miarą tej miłości jest ofiara z życia za przyjaciół. Jeszua nazywa uczniów przyjaciółmi, bo oznajmił im wszystko, co usłyszał od Ojca, i przypomina: „Nie wy mnie wybraliście, ale ja was wybrałem” (J 15,16). Owoc, który mają wydać, ma trwać.
Druga część rozdziału mówi o nienawiści świata. Skoro świat znienawidził najpierw Jeszuę, będzie prześladował także uczniów; dzieje się tak dlatego, że nie należą oni do świata, lecz zostali z niego wybrani. Jeszua przypomina: „Sługa nie jest większy od swego pana” (J 15,20) — jeśli prześladowano Jego, prześladować będą i ich. Ta wrogość jest bez powodu i spełnia zapisane słowo: „Nienawidzili mnie bez powodu” (J 15,25). A kto nienawidzi Syna, nienawidzi też Ojca.
Mimo to uczniowie nie zostają sami: przyjdzie Pocieszyciel, „którego ja wam poślę od Ojca” (J 15,26), Duch prawdy, który wychodzi od Ojca i będzie świadczył o Jeszui. Także sami uczniowie mają świadczyć, „bo jesteście ze mną od początku” (J 15,27). Cały tekst wraz z gramatyką oryginału dostępny jest w interlinearnym tekście Jana 15.
Kluczowe wersety
„Ja jestem winoroślą, a wy jesteście latoroślami. Kto trwa we mnie, a ja w nim, ten wydaje obfity owoc, bo beze mnie nic nie możecie zrobić.” — J 15,5 (UBG)
„Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś oddaje swoje życie za swoich przyjaciół.” — J 15,13 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mowa jest kontynuacją wieczoru pożegnalnego — Jeszua przemawia do uczniów, nie wymieniając w tym rozdziale ich imion. Występujące w rozdziale postacie mają w dużej mierze charakter obrazowy: winorośl (Jeszua), winogrodnik (Ojciec) oraz latorośle (uczniowie), a obok nich świat, uosabiający wrogość wobec Boga i Jego posłanego. Pojawia się także wzmianka o Prawie, w którym zapisano słowa o bezpodstawnej nienawiści. Na końcu Jeszua zapowiada Pocieszyciela, Ducha prawdy, który wychodzi od Ojca. Miejsce akcji się nie zmienia — to nadal ta sama rozmowa u progu odejścia.
Główna myśl rozdziału
Życie ucznia zależy od trwania w Jeszui, tak jak latorośl zależy od winorośli — bez tej więzi nie ma owocu. Owocowanie, wzajemna miłość i posłuszeństwo przykazaniom idą razem, a znakiem przynależności do Jeszui bywa również nienawiść świata. Uczeń nie jest jednak sam: ma obietnicę Ducha prawdy oraz powołanie, by świadczyć o Tym, którego zna od początku.
Czytaj dalej: streszczenie Jana 14 · streszczenie Jana 16.