Księga Jozuego, rozdział 2 — opisuje potajemną misję dwóch izraelskich szpiegów wysłanych przez Jozuego do Jerycha. Kluczową postacią staje się nierządnica Rachab, która ukrywa wysłanników przed królem miasta, wyznaje wiarę w Boga Jahwe (PAN) i zawiera z nimi układ chroniący jej rodzinę przed nadchodzącą zagładą.
Co dzieje się w Księga Jozuego 2?
Jozue, syn Nuna, wysyła potajemnie z Szittim dwóch szpiegów z zadaniem zbadania ziemi oraz miasta Jerycho. Mężczyźni docierają na miejsce i zatrzymują się w domu nierządnicy o imieniu Rachab. Król Jerycha szybko dowiaduje się o obecności izraelskich wysłanników i nakazuje kobiecie ich wydać. Rachab decyduje się jednak ukryć szpiegów na dachu pod wiązkami lnu, a sługom królewskim kłamie, mówiąc, że mężczyźni opuścili jej dom tuż przed zamknięciem bramy o zmierzchu, i sugeruje natychmiastowy pościg.
Zanim szpiedzy udają się na spoczynek, Rachab rozmawia z nimi na dachu. Wyznaje, że mieszkańcy Jerycha drżą ze strachu przed Izraelem, ponieważ słyszeli o cudach, jakich dokonał Jahwe — wysuszeniu Morza Czerwonego oraz pokonaniu królów amorejskich, Sichona i Oga. Kobieta ogłasza swoją wiarę, uznając Jahwe za Boga na niebie i na ziemi. Następnie prosi szpiegów o przysięgę, że w zamian za okazane miłosierdzie ocalą od śmierci jej rodziców, rodzeństwo oraz cały ich dom.
Szpiedzy zgadzają się na układ, pod warunkiem zachowania całej sprawy w tajemnicy. Rachab spuszcza ich na sznurze przez okno swojego domu, który przylega do muru miejskiego, i radzi im ukryć się w górach przez trzy dni. Przed odejściem mężczyźni określają warunki ocalenia: Rachab musi przywiązać do okna ten sam czerwony sznur i zgromadzić całą rodzinę w swoim domu. Każdy, kto wyjdzie poza drzwi, zginie na własną odpowiedzialność. Po trzech dniach ukrywania się w górach szpiedzy bezpiecznie wracają do Jozuego, przynosząc wieść, że Jahwe oddał całą ziemię w ich ręce.
Kluczowe wersety
„Gdy o tym usłyszeliśmy, nasze serca struchlały i nie było już odwagi w nikim z waszego powodu; bo Pan, wasz Bóg, jest Bogiem wysoko na niebie i nisko na ziemi.” — Joz 2,11 (UBG)
„I mówili do Jozuego: Pan oddał w nasze ręce całą tę ziemię, bo wszyscy obywatele tej ziemi struchleli przed nami.” — Joz 2,24 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jozue, syn Nuna — przywódca Izraela, który wysyła szpiegów z Szittim.
Rachab — nierządnica z Jerycha, która ukrywa szpiegów i wykazuje wiarę w Boga Jahwe.
Dwaj szpiedzy — wysłannicy Izraela badający Jerycho.
Król Jerycha — władca próbujący schwytać izraelskich wysłanników.
Szittim — miejsce, z którego wyrusza misja zwiadowcza.
Jerycho — ufortyfikowane miasto, cel misji szpiegowskiej.
Jordan — rzeka, w kierunku której ruszył pościg.
Sichon i Og — dwaj królowie amorejscy pokonani wcześniej przez Izrael.
Czerwony sznur — znak umieszczony w oknie Rachab, gwarantujący ocalenie jej domu.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje, że wieść o potędze Boga Jahwe paraliżuje strachem pogańskie narody, przygotowując drogę dla Izraela. Wiara Rachab, oparta na słyszeniu o wielkich dziełach Jahwe, prowadzi ją do aktywnego działania i ratunku. Przymierze przypieczętowane czerwonym sznurem symbolizuje Boże miłosierdzie pośród nadchodzącego sądu nad Kanaanem.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Joz 2 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jozuego 1 — streszczenie
- Następny: Księga Jozuego 3 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów