Księga Jozuego, rozdział 6 — przedstawia jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń w historii Izraela: zdobycie i zburzenie Jerycha. Zgodnie z nakazem Jahwe (PAN), lud pod wodzą Jozuego przez siedem dni okrąża miasto, by siódmego dnia, przy dźwiękach trąb i potężnym okrzyku, doświadczyć cudownego upadku murów obronnych i odnieść całkowite zwycięstwo.
Co dzieje się w Księga Jozuego 6?
Rozdział rozpoczyna się od opisu Jerycha, które było szczelnie zamknięte przed Izraelitami. Jahwe ogłasza Jozuemu, że daje miasto, jego króla oraz wojowników w jego ręce. Bóg przekazuje szczegółową instrukcję zdobycia twierdzy: przez sześć dni wszyscy uzbrojeni mężowie mają raz dziennie okrążać miasto w milczeniu. Na czele procesji, przed Arką Przymierza, ma iść siedmiu kapłanów niosących siedem trąb z baranich rogów. Siódmego dnia Izraelici mają obejść Jerycho siedem razy, a kapłani mają zadąć w trąby.
Jozue przekazuje te nakazy kapłanom i ludowi, surowo zabraniając wydawania jakichkolwiek głosów aż do wyznaczonego momentu. Przez sześć dni Izraelici wiernie wypełniają to polecenie, po każdym okrążeniu wracając na noc do obozu. Siódmego dnia wstają o świcie i okrążają miasto siedem razy. Za siódmym razem, na znak dany przez kapłanów dmących w trąby, Jozue nakazuje ludowi wznieść głośny okrzyk bojowy, ogłaszając, że Jahwe oddał im Jerycho.
Mury Jerycha natychmiast runęły, a wojownicy wkroczyli bezpośrednio do miasta. Całe Jerycho zostało obłożone klątwą i przeznaczone na zniszczenie dla Jahwe. Izraelici zgładzili mieczem wszystkich mieszkańców oraz zwierzęta, a samo miasto spalili. Ocalona została jedynie nierządnica Rachab oraz jej rodzina, ponieważ wcześniej ukryła wysłanych zwiadowców. Dwaj wysłannicy wyprowadzili ją bezpiecznie z domu, po czym zamieszkała ona pośród Izraela. Wszystkie kosztowności ze srebra, złota, miedzi i żelaza zostały przekazane do skarbca Jahwe. Na koniec Jozue rzuca klątwę na każdego, kto spróbowałby odbudować Jerycho, a jego sława rozchodzi się po całym kraju.
Kluczowe wersety
„Wtedy Pan powiedział do Jozuego: Oto dałem w twoje ręce Jerycho, jego króla i jego dzielnych wojowników.” — Joz 6,2 (UBG)
„Wtedy lud wydał okrzyk, gdy zadęto w trąby. A kiedy lud usłyszał dźwięk trąb i wydał potężny okrzyk, runęły mury, a lud wszedł do miasta, każdy prosto przed siebie, i zdobyli miasto;” — Joz 6,20 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jozue – przywódca Izraela, który wiernie realizuje Bożą strategię i nakłada klątwę na miasto.
Jahwe – Bóg Izraela, który daje obietnicę zwycięstwa i osobiście burzy mury Jerycha.
Rachab – nierządnica, która dzięki ukryciu zwiadowców zostaje ocalona wraz z całą rodziną.
Jerycho – potężne, zamknięte miasto kananejskie, które zostaje doszczętnie zniszczone i spalone.
Arka Przymierza – święty przedmiot niesiony przez kapłanów, symbolizujący obecność Jahwe pośród maszerującego ludu.
Zburzenie Jerycha – cudowne runięcie murów obronnych po okrzyku Izraelitów siódmego dnia.
Główna myśl rozdziału
Głównym przesłaniem tego rozdziału jest prawda, że zwycięstwo ludu Bożego zależy wyłącznie od posłuszeństwa słowu Jahwe, a nie od ludzkiej siły militarnej. Cudowne zburzenie Jerycha pokazuje, że dla Boga nie ma przeszkód nie do pokonania, gdy Jego lud działa zgodnie z Jego precyzyjnymi instrukcjami. Jednocześnie ocalenie Rachab dowodzi, że wierność i pomoc okazana wysłannikom Boga przynosi ratunek nawet pośród całkowitego sądu nad grzesznym światem.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Joz 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jozuego 5 — streszczenie
- Następny: Księga Jozuego 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów