Księga Wyjścia, rozdział 38 — opisuje szczegółowo proces budowy ołtarza całopalenia, miedzianej kadzi oraz dziedzińca otaczającego Przybytek Świadectwa. Rozdział ten zawiera także dokładne podsumowanie i wyliczenie kosztownych materiałów — złota, srebra oraz miedzi — które zostały złożone w ofierze i wykorzystane przez rzemieślników pod przewodnictwem Besalela i Oholiaba.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 38?
Rzemieślnicy wykonują ołtarz do całopalenia z drewna akacjowego o kwadratowym kształcie, wyposażony w rogi na narożnikach i pokryty miedzią. Do ołtarza sporządzone zostają miedziane naczynia, takie jak kociołki, szufle, miednice, widełki i łopaty, a także miedziana krata z pierścieniami na drążki służące do jego przenoszenia. Następnie powstaje miedziana kadź wraz z podstawą, do której wykonania posłużyły zwierciadła kobiet gromadzących się u wejścia do Namiotu Zgromadzenia.
Kolejnym etapem prac jest wykonanie dziedzińca otaczającego Przybytek. Zasłony dziedzińca zostają zrobione ze skręconego bisioru, a ich długość wynosi sto łokci po stronie południowej i północnej oraz pięćdziesiąt łokci po stronie zachodniej i wschodniej. Słupy podtrzymujące zasłony osadzono na miedzianych podstawkach, natomiast ich haki, klamry i pokrycia głowic wykonano ze srebra. Wejście na dziedziniec zdobi haftowana zasłona z błękitnej tkaniny, purpury, karmazynu i skręconego bisioru o długości dwudziestu łokci. Wszystkie kołki przybytku i dziedzińca zrobiono z miedzi.
Rozdział kończy się szczegółowym spisem materiałów sporządzonym na rozkaz Mojżesza przez Itamara, syna kapłana Aarona. Prace nadzorowali Besalel z pokolenia Judy oraz Oholiab z pokolenia Dana. Na budowę zużyto ponad dwadzieścia dziewięć talentów złota. Srebro pochodzące od spisanych mężczyzn (w liczbie 603 550 osób, z których każda złożyła pół sykla) wyniosło sto talentów i tysiąc siedemset siedemdziesiąt pięć syklów. Służyło ono do odlania podstawek oraz wykonania haków i klamer. Złożona w ofierze miedź, w ilości ponad siedemdziesięciu talentów, posłużyła do wykonania podstawek wejścia, ołtarza wraz z kratą i naczyniami oraz kołków.
Kluczowe wersety
„Zrobił też kadź z miedzi i do niej miedzianą podstawę ze zwierciadeł kobiet, które gromadnie przychodziły przed wejście do Namiotu Zgromadzenia.” — Wj 38,8 (UBG)
„Oto obliczenie rzeczy do przybytku, do Przybytku Świadectwa, które zostały obliczone na rozkaz Mojżesza przez Itamara, syna kapłana Aarona, do służby Lewitów.” — Wj 38,21 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Besalel – syn Uriego z pokolenia Judy, główny rzemieślnik, który wykonał wszystkie elementy zgodnie z nakazem Jahwe (PAN) przekazanym Mojżeszowi.
Oholiab – syn Achisamaka z pokolenia Dana, wybitny rzemieślnik, rytownik i hafciarz współpracujący z Besalelem.
Itamar – syn kapłana Aarona, który na rozkaz Mojżesza dokonał obliczenia i spisu materiałów użytych do budowy Przybytku Świadectwa.
Kobiety przy Namiocie Zgromadzenia – kobiety, które gromadnie przychodziły przed wejście do Namiotu i ofiarowały swoje miedziane zwierciadła na wykonanie kadzi.
Przybytek Świadectwa (Namiot Zgromadzenia) – centralne miejsce kultu, wokół którego wzniesiono dziedziniec i dla którego sporządzono ołtarz oraz kadź.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten podkreśla wagę skrupulatności, przejrzystości i odpowiedzialności w zarządzaniu darami przeznaczonymi na służbę dla Jahwe. Dokładne rozliczenie każdego talentu złota, srebra i miedzi pokazuje, że dzieło Boże wymaga nie tylko artystycznego kunsztu, ale również absolutnej uczciwości. Wspólny wysiłek całego ludu, w tym kobiet oddających swoje kosztowności, odzwierciedla jedność i oddanie społeczności w budowaniu miejsca spotkania z Stwórcą.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 38 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 37 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 39 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów