Izrael w Piśmie to naród przymierza — wybrany, ukształtowany i nieodrzucony przez Jahwe, mimo upadków wciąż w centrum Bożego planu. Od obietnicy danej Abrahamowi aż po słowa apostoła Pawła Biblia świadczy, że Boża miłość do tego ludu jest „wieczna”. Poniższe wersety pokazują Izrael jako źrenicę Bożego oka i kanał błogosławieństwa dla wszystkich narodów ziemi.
Biblijne wersety o Izraelu
Paweł stawia pytanie wprost i sam natychmiast odpowiada: „Nie daj Boże!” — Jahwe nie odrzucił swojego ludu. Sam apostoł, Izraelita z potomstwa Abrahama i z pokolenia Beniamina, jest tego żywym dowodem.
„Pytam więc: Czy Bóg odrzucił swój lud? Nie daj Boże! Ja bowiem też jestem Izraelitą, z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina.” — Rz 11,1 (UBG)
Jahwe mówi do Izraela: „jesteś mój” — bo to on go stworzył, ukształtował, odkupił i wezwał „po imieniu”. To więź głęboko osobista, oparta na Bożym wybraniu i wierności, a nie tylko na pochodzeniu czy zasługach ludu.
„Ale teraz tak mówi Pan, który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię odkupiłem i wezwałem cię po imieniu; jesteś mój.” — Iz 43,1 (UBG)
Ten, który „strzeże Izraela”, nigdy się nie zdrzemnie ani nie zaśnie. Boża opieka nad ludem przymierza jest nieustanna, czujna i niezawodna o każdej porze dnia i nocy.
„Oto ten, który strzeże Izraela, nie zdrzemnie się ani nie zaśnie.” — Ps 121,4 (UBG)
Jahwe wyznaje wprost: „umiłowałem cię wieczną miłością”. Ta miłość nie wygasa wraz z niewiernością ludu — to właśnie ona „przyciąga” Izrael z powrotem do Boga i podtrzymuje przymierze.
„Powiedz: Dawno Pan mi się ukazał, mówiąc: Owszem, umiłowałem cię wieczną miłością, dlatego przyciągam cię swoim miłosierdziem.” — Jr 31,3 (UBG)
Obietnica dana Abramowi zakreśla rolę Izraela wśród narodów: przez niego „będą błogosławione wszystkie narody”. Stosunek do tego ludu wiąże się z błogosławieństwem albo z przekleństwem, według słowa samego Boga.
„A uczynię z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i rozsławię twoje imię, i będziesz błogosławieństwem. I będę błogosławił tym, którzy tobie będą błogosławić; a tych, którzy przeklinają ciebie, będę przeklinać. W tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemi.” — Rdz 12,2–3 (UBG)
Kto dotyka Izraela, „dotyka źrenicy” oka Jahwe — najczulszego i najlepiej chronionego miejsca. Trudno o mocniejszy obraz Bożej bliskości i troskliwej ochrony wobec swojego ludu.
„Tak bowiem mówi Pan zastępów – posłał mnie na chwałę do tych narodów, które was ograbiły, bo kto was dotyka, dotyka źrenicy jego oka;” — Za 2,8 (UBG)
Co Biblia mówi o Izraelu? — podsumowanie
Od Księgi Rodzaju aż po List do Rzymian Pismo mówi jednym głosem: Izrael jest ludem przymierza — nieodrzuconym, umiłowanym „miłością wieczną” i strzeżonym przez Jahwe, który nigdy nie śpi. Paweł stanowczo zaprzecza, jakoby Bóg porzucił swój lud, a prorocy nazywają ten naród źrenicą Bożego oka. Przez Izrael płynie błogosławieństwo do wszystkich narodów ziemi, a jego kulminacją jest Mesjasz zapowiedziany prorokom. Ta wierność Boga wobec dawnych obietnic jest zarazem gwarancją, że dotrzyma on słowa danego każdemu, kto mu ufa. Aby zobaczyć pełnię tej obietnicy, przeczytaj także wersety o przymierzu, wersety o Mesjaszu oraz wersety o obietnicach Bożych.