Imię Matred to rzadka i intrygująca nazwa osobowa zapisana na kartach Pisma Świętego. W oryginalnym tekście hebrajskim ma ono formę מַטְרֵד, a jego bezpośrednie znaczenie, zgodnie z leksykonem Stronga (Strong H4308), tłumaczy się po prostu jako „Matred”. Choć postać ta pojawia się w Biblii zaledwie dwukrotnie, badanie tego imienia w świetle perspektywy sola scriptura pozwala nam lepiej zrozumieć rodowody biblijne oraz suwerenność, jaką Jahwe (PAN) sprawuje nad historią wszystkich narodów.
Pochodzenie i znaczenie imienia Matred
Imię Matred wywodzi się bezpośrednio z języka hebrajskiego. W słownikach biblijnych, w tym w klasycznym leksykonie Stronga, słowo to jest skatalogowane pod numerem H4308. Glosa znaczeniowa przypisana do tego imienia to po prostu „Matred”. Analizując strukturę gramatyczną języka hebrajskiego, badacze Pisma Świętego zwracają uwagę na rdzeń powiązany z pojęciem parcia, popychania lub nieustępliwości, co może sugerować osobę o silnym charakterze, zdeterminowaną lub stawiającą czoła przeciwnościom. Dla wierzących opierających swoją teologię wyłącznie na Słowie Bożym, każde imię zapisane w natchnionym tekście ma swoje celowe miejsce i nie zostało tam umieszczone przypadkowo przez Ducha Świętego.
Matred w Biblii
Wzmianki o osobie noszącej to imię odnajdujemy wyłącznie w dwóch miejscach Starego Testamentu. Matred jest przedstawiona jako kobieta – matka Mehetabel, która była żoną Hadada (lub Hadara), jednego z królów panujących w ziemi Edomu, zanim jeszcze synowie Izraela mieli swojego króla. Co ciekawe, tekst biblijny identyfikuje Matred jako córkę Me-Zahaba, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „wody złota”.
Pierwsza wzmianka znajduje się w Księdze Rodzaju, gdzie opisana jest genealogia potomków Ezawa, czyli Edomitów:
„Baalchanan, syn Akbora, umarł, a w jego miejsce panował Hadar, a nazwa jego miasta – Pahu, a imię jego żony to Mehetabel, była to córka Matredy, córki Mezahaba.” — Rdz 36,39 (UBG)
Drugie wystąpienie tego imienia ma miejsce w Pierwszej Księdze Kronik, która powtarza i potwierdza te same dane rodowodowe, podkreślając historyczną dokładność i ciągłość przekazu biblijnego:
„A gdy Baalchanan umarł, królował w jego miejsce Hadad. Jego miasto nazywało się Pai, a jego żona miała na imię Mehetabel, była to córka Matredy, córki Mezahaba.” — 1Krn 1,50 (UBG)
Obecność Matred w tych rodowodach pokazuje, że Jahwe (PAN) dba o zachowanie szczegółów historycznych, a kobiety w tamtej epoce również odgrywały istotne role w strukturach rodowych i dynastycznych sąsiadów Izraela.
Znaczenie duchowe i przesłanie
Z perspektywy Hebrew Roots oraz wierności samemu Pismu, postać Matred uczy nas, że Boży plan zbawienia i suwerenność Jahwe obejmują nie tylko naród wybrany, ale również ludy ościenne. Edomici, jako potomkowie Ezawa, brata Jakuba, byli stale obserwowani przez Boga. Choć odeszli od czystej wiary w Jedynego Boga na rzecz pogaństwa, ich historia została szczegółowo spisana.
Dla współczesnego naśladowcy Mesjasza, którego prawdziwe imię to Jeszua (Jezus), obecność takich imion jak Matred w Biblii jest dowodem na to, że Bóg nie zapomina o nikim. Każde imię zapisane w rodowodach ma znaczenie dla całości Bożego objawienia. Pokazuje to również, że ziemskie bogactwo i status (reprezentowane przez ojca Matred, Me-Zahaba – „wody złota”) oraz dynastyczne koligacje przemijają, podczas gdy Słowo Boże trwa na wieki. Nasza tożsamość nie powinna opierać się na ziemskich rodowodach, ale na wszczepieniu w przymierze poprzez krew Jeszui.
Warianty i zdrobnienia
Imię Matred jest imieniem wybitnie biblijnym i historycznym, dlatego w języku polskim nie wykształciło ono tradycyjnych zdrobnień ani form potocznych, jakie znamy z imion popularnych. W literaturze i opracowaniach biblijnych występuje zawsze w swojej surowej, dostojnej formie. W innych językach jego zapis jest bardzo zbliżony do oryginału – na przykład w języku angielskim i niemieckim zapisuje się je jako „Matred”. Ze względu na brak powiązań z tradycją pozabiblijną, imię to zachowało swój czysty, semicki charakter.
Podsumowanie
Imię Matred, oznaczające po prostu „Matred”, to rzadki klejnot ukryty w rodowodach Edomu na kartach Księgi Rodzaju i Pierwszej Księgi Kronik. Jako matka królowej Mehetabel i córka Me-Zahaba, przypomina nam o historycznej autentyczności Pisma Świętego. Dla każdego wierzącego badacza Słowa Bożego jest ono dowodem na to, że Jahwe panuje nad historią wszystkich narodów i żadne imię nie zostało zapisane w Biblii bez głębszego celu.