Zgodnie z nauczaniem Nowego Testamentu, Prawo Boże (Tora) nie zostało zniesione. Jeszua (Jezus) wyraźnie podkreślił, że nie przyszedł unieważnić Prawa, lecz je wypełnić. Zbawienie jest darmowym darem łaski, jednak biblijna wiara naturalnie prowadzi do posłuszeństwa przykazaniom Jahwe, w tym zachowywania szabatu i świąt biblijnych.
Powszechny pogląd a słowa Mesjasza
W tradycji wielu współczesnych kościołów ugruntował się pogląd, że Nowe Przymierze przyniosło koniec obowiązywania Prawa (Tory). Często naucza się, że wierzący żyją „pod łaską”, co ma rzekomo zwalniać ich z przestrzegania starotestamentowych przykazań. Pogląd ten sugeruje, że takie elementy jak świętowanie siódmego dnia tygodnia czy biblijne prawa dietetyczne były przeznaczone wyłącznie dla starożytnego Izraela.
Jak jednak do tej kwestii odnosi się Pismo Święte? Sam Jeszua (Jezus) w Kazaniu na Górze jednoznacznie rozwiał wszelkie wątpliwości dotyczące swojego stosunku do Tory: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni” (Mt 5,17-18).
W biblijnym kontekście słowo „wypełnić” nie oznacza „zakończyć” (jak w przypadku terminu ważności), lecz ukazać pełnię znaczenia Prawa i wykonać je w sposób doskonały. Dopóki istnieje niebo i ziemia, standardy Boga pozostają niezmienne.
Łaska a posłuszeństwo w nauczaniu apostoła Pawła
Apostoł Paweł bywa często błędnie cytowany jako przeciwnik Prawa. W rzeczywistości stanowczo bronił on jego autorytetu. Pytając retorycznie o relację wiary do przykazań, stwierdził: „Czy więc obalamy prawo przez wiarę? Nie daj Boże! Przeciwnie, utwierdzamy prawo” (Rz 3,31).
Nowy Testament uczy, że zbawienie jest darmowym darem łaski, którego nie można kupić uczynkami. Jednak łaska nie daje licencji na bezprawie. Apostoł Jan definiuje grzech bardzo precyzyjnie: „Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech jest przekroczeniem prawa” (1 J 3,4). Zatem człowiek, który prawdziwie narodził się na nowo, z miłości do Stwórcy pragnie żyć w posłuszeństwie Jego zasadom, a nie je łamać.
Praktyczny wymiar Tory w Nowym Przymierzu
Skoro Tora nadal obowiązuje, ma to konkretne przełożenie na życie wierzących. Prawo nadane przez Jahwe pozostaje doskonałym standardem wyznaczającym to, co jest dobre, a co złe.
Szabat jako dzień odpoczynku
Biblijnym dniem odpoczynku nie jest niedziela, lecz siódmy dzień tygodnia (sobota), ustanowiony przy stworzeniu świata i zapisany w Dekalogu (Wj 20,8-11). Autor Listu do Hebrajczyków wyraźnie potwierdza, że ten nakaz jest wciąż aktualny dla wierzących: „A tak zostaje jeszcze odpoczynek dla ludu Bożego” (Hbr 4,9). Użyte w tym miejscu greckie słowo sabbatismos oznacza właśnie „odpoczynek sabatni”, wskazując na trwałą aktualność szabatu.
Święta biblijne
Zamiast świąt o pogańskim rodowodzie, pierwsi naśladowcy Mesjasza zachowywali moadim (wyznaczone czasy) Jahwe, takie jak Święto Przaśników (Pesach) czy Szawuot. Paweł wzywał Koryntian do ich obchodzenia w duchowym odnowieniu: „Obchodźmy zatem święto nie ze starym zakwasem […] ale w przaśnikach szczerości i prawdy” (1 Kor 5,8).
Prawo dietetyczne
Biblijny podział na to, co czyste i nieczyste do spożycia, ustanowiony „dla rozróżnienia między nieczystym a czystym, między zwierzętami, które można jeść, a których jeść nie wolno” (Kpł 11,47), nie został zniesiony. Często błędnie interpretowana wizja Piotra z Dziejów Apostolskich dotyczyła w rzeczywistości ludzi (pogan), a nie jedzenia, co sam apostoł jednoznacznie wyjaśnił: „Bóg mi pokazał, żebym żadnego człowieka nie nazywał pospolitym lub nieczystym” (Dz 10,28).
Czym jest Nowe Przymierze?
Istotę Nowego Przymierza najlepiej tłumaczy List do Hebrajczyków, cytując proroka Jeremiasza: „Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach” (Hbr 8,10). Warto zaznaczyć, że tytuł „Pan” w polskich przekładach zastępuje tu imię Jahwe.
Nowe Przymierze nie polega na zmianie lub odrzuceniu Prawa, lecz na zmianie serca człowieka. Duch Święty uzdalnia wierzących do posłuszeństwa Torze, która nie jest już tylko zewnętrznym nakazem zapisanym na kamiennych tablicach, ale głębokim, wewnętrznym pragnieniem.
Podsumowanie
Nowy Testament nie znosi Prawa (Tory), lecz przenosi je z kamiennych tablic na ludzkie serca. Zbawienie opiera się wyłącznie na łasce i ofierze Jeszui, ale naturalnym owocem prawdziwej wiary jest posłuszeństwo przykazaniom Boga, w tym zachowywanie szabatu i biblijnych świąt. Tora pozostaje doskonałym, niezmiennym drogowskazem dla każdego wierzącego, uczącym, jak żyć w sposób miły Stwórcy.