Sen o ciąży przydarza się nie tylko kobietom spodziewającym się dziecka. W Biblii ciąża jest darem i obietnicą od Boga — tak zaczynają się historie Rebeki, Anny i proroków powołanych jeszcze przed narodzeniem. Biblia nie jest jednak sennikiem: nie podaje żadnej „wykładni” snu o ciąży ani nie traktuje go jako zapowiedzi zmian czy potomstwa.
Czy sen o ciąży coś znaczy? Co Biblia mówi o snach
Bóg w Biblii rzeczywiście posługiwał się snami — ale rzadko, celowo i wobec wybranych: „Jeśli będzie wśród was prorok, ja, Pan, objawię mu się w widzeniu, będę mówił do niego we śnie” (Lb 12,6). Co ciekawe, najbardziej znany sen Nowego Testamentu dotyczy właśnie ciąży: „oto anioł Pana ukazał mu się we śnie i powiedział: Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony. To bowiem, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego” (Mt 1,20). Zauważ: Józef nie potrzebował sennika ani tłumacza — Bóg powiedział mu wprost, co ma czynić. Prorok Joel zapowiada zresztą czas, gdy sny będą darem wylanego Ducha: „wasi starcy będą mieć sny, a wasi młodzieńcy – widzenia” (Jl 2,28) — darem Boga, nie techniką wróżenia.
Z drugiej strony Pismo zakazuje wróżenia i odczytywania przyszłości ze znaków (Pwt 18,10–12), a o większości snów mówi chłodno: „Gdzie bowiem jest wiele snów, tam też wiele słów i marności. Ale ty bój się Boga” (Koh 5,7). Jak odróżnić jedno od drugiego — o tym szerzej w przewodniku sny w Biblii.
Ciąża w Biblii
W Biblii poczęcie dziecka nigdy nie jest przypadkiem ani „symbolem” czegoś innego — jest darem, o który walczy się w modlitwie. Rebeka była niepłodna i właśnie modlitwa otworzyła jej historię:
„A Izaak modlił się do Pana za swoją żonę, gdyż była niepłodna. I Pan go wysłuchał, i jego żona Rebeka poczęła” (Rdz 25,21–23, UBG)
Co ważne, gdy Rebeka nie rozumiała tego, co dzieje się w jej ciele, „Poszła więc, aby zapytać Pana” (Rdz 25,21–23) — Pana, nie wróżbitów. Podobnie Anna, przyszła matka Samuela: „z goryczą w duszy, modliła się do Pana i strasznie płakała” (1Sm 1,10–11). Bóg tę modlitwę wysłuchał — tak przyszedł na świat prorok Samuel (1 Sm 1). Biblijna odpowiedź na tęsknotę za dzieckiem to szczera modlitwa, nie szukanie znaków. Psalmista podsumowuje krótko: „Oto dzieci są dziedzictwem od Pana, a owoc łona nagrodą” (Ps 127,3).
Ciąża jest też w Piśmie obrazem powołania: Bóg widzi człowieka na długo przed porodem. Jeremiasz słyszy:
„Zanim ukształtowałem cię w łonie, znałem cię, zanim wyszedłeś z łona, uświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów” (Jr 1,5, UBG)
Prorocy sięgają po obraz brzemienności także jako lekcję pokory: Izajasz opisuje ludzkie wysiłki podejmowane bez Boga jako ciążę, która kończy się niczym — „Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, ale zrodziliśmy jakby tylko wiatr” (Iz 26,17–18). Natomiast popularna sennikowa formuła „ciąża we śnie oznacza nadchodzącą zmianę albo nowy początek” nie ma w Piśmie żadnego oparcia. Biblia nie przypisuje snom o ciąży żadnej wykładni — ani pomyślnej, ani groźnej.
Co zrobić po śnie o ciąży?
Nie traktować go jak wróżby i nie budować na nim oczekiwań ani lęków. Często wyjaśnienie jest zwyczajne: „Bo z wielu zajęć przychodzi sen” (Koh 5,3) — sen o ciąży bywa echem starań o dziecko, lęku przed ciążą, czyjejś ciąży w rodzinie albo zwykłego natłoku myśli. Jeśli jednak taki sen dotyka realnej tęsknoty, Biblia pokazuje drogę Anny i Izaaka: powiedzieć Bogu wprost, o co się prosi, i zostawić Mu czas oraz sposób odpowiedzi. Sen niczego nie doda ani nie odbierze — ale modlitwa, jak u Anny, ma w Biblii realną wagę. Wersetem na taki poranek niech będzie: „Oto dzieci są dziedzictwem od Pana, a owoc łona nagrodą” (Ps 127,3) — dzieci są w rękach Jahwe, nie w rękach znaków i przepowiedni.
Zobacz też powiązane tematy: sen o porodzie, sen o dziecku oraz sen o ślubie.