Ewangelia Łukasza, rozdział 10 — Jeszua (Jezus) rozsyła siedemdziesięciu uczniów do żniwa, wypowiada biada nad opornymi miastami i raduje się z objawienia danego prostym. W rozmowie ze znawcą prawa opowiada przypowieść o miłosiernym Samarytaninie, a w domu Marty i Marii wskazuje na jedno, co jest naprawdę potrzebne.
Co dzieje się w Ewangelii Łukasza 10?
Pan wyznacza siedemdziesięciu i rozsyła ich po dwóch przed sobą. Mówi: Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, i posyła ich jak baranki między wilki — bez sakiewki i zbędnego bagażu, z pozdrowieniem Pokój temu domowi i zwiastowaniem, że przybliżyło się królestwo Boże. Nad miastami, które nie pokutowały mimo cudów, pada biada: nad Korozain, Betsaidą i wywyższonym Kafarnaum. Kto słucha uczniów, słucha Jeszui, a kto nimi gardzi, gardzi Tym, który go posłał.
Siedemdziesięciu wraca z radością, że nawet demony się im poddają. Jeszua odpowiada, że widział szatana spadającego z nieba jak błyskawica, lecz kieruje ich radość gdzie indziej: cieszcie się raczej, że wasze imiona są zapisane w niebie. Rozradowany w duchu wysławia Ojca, Pana nieba i ziemi, że zakrył te sprawy przed mądrymi, a objawił je niemowlętom, i błogosławi oczy uczniów, które widzą to, czego pragnęli prorocy i królowie. Oryginalne słownictwo tej modlitwy znajdziesz w materiale interlinia Łukasza 10 (słowo po słowie).
Znawca prawa pyta, co czynić, by odziedziczyć życie wieczne. Jeszua odsyła go do Prawa, a ten cytuje przykazanie miłości Boga i bliźniego. Na pytanie A kto jest moim bliźnim? pada przypowieść o człowieku obrabowanym w drodze do Jerycha, którego mijają kapłan i Lewita, a ratuje wzgardzony Samarytanin: opatruje rany, wiezie do gospody i płaci za opiekę. Bliźnim okazał się Ten, który okazał mu miłosierdzie, więc Jeszua poleca: Idź i ty czyń podobnie. W domu, gdzie Marta krząta się przy posługach, a Maria słucha u nóg Jeszui, on studzi troski gospodyni: Maria wybrała dobrą cząstkę, która nie będzie jej odebrana.
Kluczowe wersety
„Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą, z całej swojej siły i całym swym umysłem, a swego bliźniego jak samego siebie.” — Łk 10,27 (UBG)
„Ale jedno jest potrzebne. Maria wybrała dobrą cząstkę, która nie będzie jej odebrana.” — Łk 10,42 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Występują: Jeszua, siedemdziesięciu rozesłanych uczniów, znawca prawa, bohaterowie przypowieści (napadnięty podróżny, kapłan, Lewita i miłosierny Samarytanin) oraz siostry Marta i Maria. Miejsca: miasta odrzucone (Korozain, Betsaida, Kafarnaum), przywołane Tyr i Sydon, droga z Jerozolimy do Jerycha oraz wieś z domem sióstr. Kluczowe wydarzenia to rozesłanie i powrót siedemdziesięciu, biada nad miastami, przypowieść o miłosiernym Samarytaninie i scena u Marty i Marii.
Główna myśl rozdziału
Miłość Boga i bliźniego streszcza całe Prawo i wyraża się w konkretnym miłosierdziu — pokazuje to Samarytanin, który czyni to, czego zaniedbali ludzie religijnej pozycji. Zarazem prawdziwym skarbem jest zapisanie imienia w niebie i słuchanie słowa Jeszui, którego Ojciec objawia prostym, a nie mądrym tego świata. Poprzednie wydarzenia opisuje streszczenie Ewangelii Łukasza 9, a dalszy ciąg — streszczenie Ewangelii Łukasza 11; szersze tło znajdziesz w materiale encyklopedia: Ewangelia Łukasza.