Objawienie 9 opisuje piątą i szóstą trąbę — dwa pierwsze „biada”. Z otchłani wychodzi szarańcza o mocy skorpionów, która przez pięć miesięcy dręczy ludzi bez pieczęci Boga. Potem uwolnieni zostają czterej aniołowie znad Eufratu, a dwustumilionowe wojsko konne zabija trzecią część ludzi.
Co dzieje się w Objawieniu 9?
Piąta trąba: gwiazda spada z nieba i otrzymuje „klucz do studni otchłani”. Z otwartej studni wznosi się dym jak z „wielkiego pieca”, a z dymu wychodzi szarańcza z mocą ziemskich skorpionów. Ma nie szkodzić roślinom, lecz „tylko samym ludziom, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach”.
Szarańcza nie zabija, lecz dręczy przez pięć miesięcy bólem jak po ukąszeniu skorpiona. W te dni „ludzie będą szukać śmierci, lecz jej nie znajdą (…) ale śmierć od nich ucieknie”. Jej wygląd łączy cechy koni gotowych do boju, „korony podobne do złota”, ludzkie twarze, kobiece włosy i lwie zęby; ma „pancerze jakby z żelaza”, a „szum ich skrzydeł” jest jak „odgłos wielokonnych rydwanów pędzących do boju”. Nad sobą ma króla — „anioła otchłani, którego imię po hebrajsku brzmi Abaddon, a po grecku Apollyon”.
Szósta trąba: głos od „czterech rogów złotego ołtarza” nakazuje uwolnić czterech aniołów związanych „nad wielką rzeką Eufrat”. Byli przygotowani „na godzinę, na dzień, na miesiąc i na rok, aby zabić trzecią część ludzi”. Wojsko konne liczy „dwieście milionów”; konie mają „głowy jak głowy lwów”, a z pysków wychodzą „ogień, dym i siarka”. Ich moc jest „w ich pyskach i w ogonach”, bo ogony „są podobne do węży, które mają głowy”.
Te trzy plagi zabijają trzecią część ludzi. Mimo to pozostali „nie pokutowali od uczynków swoich rąk” — nadal oddają pokłon „demonom i bożkom złotym, srebrnym, miedzianym, kamiennym i drewnianym, które nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani chodzić”. Nie odwracają się też od „swoich morderstw ani od swoich czarów, ani od swego nierządu, ani od swoich kradzieży”.
Kluczowe wersety
I w owe dni ludzie będą szukać śmierci, lecz jej nie znajdą, i będą chcieli umrzeć, ale śmierć od nich ucieknie. Obj 9,6
A pozostali ludzie, którzy nie zostali zabici przez te plagi, nie pokutowali od uczynków swoich rąk. Obj 9,20
Symbole, osoby i wizje
- Studnia otchłani i jej klucz — źródło dymu i szarańczy wypuszczonej na ziemię.
- Szarańcza — dręczy pięć miesięcy tylko tych, „którzy nie mają pieczęci Boga na czołach”.
- Abaddon / Apollyon — imię króla otchłani „po hebrajsku” i „po grecku”.
- Czterej aniołowie znad Eufratu — uwolnieni na dokładnie wyznaczony czas, by zabić trzecią część ludzi.
- Konne wojsko z ogniem, dymem i siarką — liczące „dwieście milionów”, narzędzie plag szóstej trąby; ich moc jest „w ich pyskach i w ogonach”.
Główna myśl rozdziału
Piąta i szósta trąba pokazują sąd, który omija opieczętowanych — dręczeni są „tylko sami ludzie, którzy nie mają pieczęci Boga na czołach” — a dosięga tych, którzy trwają przy bożkach. Najmocniejsze przesłanie rozdziału jest w jego zakończeniu: nawet wobec śmierci trzeciej części ludzkości „pozostali nie pokutowali”. Sam sąd nie zmiękcza serca, które nie chce się nawrócić; przełomu potrzeba wcześniej. Rozdział zamyka wyliczenie tego, czego ludzie się nie wyrzekli — bożków, morderstw, czarów, nierządu i kradzieży.
Rozdziały: ← Objawienie 8 · Objawienie — cała księga · Objawienie 10 →