2 Księga Królewska 6 łączy cud wypłynięcia żelaznej siekiery, prorocze ostrzeżenia Elizeusza udaremniające syryjskie zasadzki oraz oślepienie i odesłanie wrogiego wojska pod Dotan. Rozdział kończy się oblężeniem Samarii przez Ben-Hadada, straszliwym głodem prowadzącym do kanibalizmu oraz groźbą króla wobec samego proroka.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 6?
Synowie proroków budują nad Jordanem nowe mieszkanie i jednemu z nich pożyczona siekiera wpada do wody. Na wskazane miejsce Elizeusz wrzuca kawałek drewna, a żelazo wypływa. Następnie prorok wielokrotnie ostrzega króla Izraela, gdzie Syryjczycy przygotowali zasadzki, tak że król ratuje się nie raz i nie dwa. Zaniepokojony król Syrii dowiaduje się, że to Elizeusz zdradza słowa wypowiadane w jego sypialni, więc wysyła wojsko z końmi i rydwanami, by pojmać proroka w Dotan.
Gdy o świcie sługa Elizeusza widzi miasto otoczone wojskiem i wpada w przerażenie, prorok uspokaja go słowami, że więcej jest tych, którzy są z nimi. Na modlitwę Jahwe otwiera oczy sługi, który widzi górę pełną koni i ognistych rydwanów wokół Elizeusza. Prorok prosi, aby Jahwe dotknął Syryjczyków ślepotą, po czym prowadzi ich prosto do Samarii. Tam ich oczy zostają otwarte. Gdy król Izraela pyta, czy ma ich zabić, Elizeusz zabrania rzezi i każe zastawić przed jeńcami wielką ucztę, nakarmić ich i odesłać do pana; odtąd bandy Syryjczyków przestają wpadać do ziemi Izraela.
Później Ben-Hadad, król Syrii, oblega Samarię, wywołując tak wielki głód, że głowa osła kosztuje osiemdziesiąt srebrników, a ćwierć kaba gołębiego gnoju pięć srebrników. Podczas obchodu murów kobieta woła do króla o ratunek i wyznaje makabryczny pakt, w którym matki zjadły jedno dziecko. Wstrząśnięty król rozdziera szaty, odsłaniając wór pokutny, i przysięga zgładzić Elizeusza. Prorok, siedząc ze starszymi, uprzedza nadejście posłańca, a rozdział urywa się na słowach zwątpienia: „Czego mam jeszcze oczekiwać od Pana?”.
Kluczowe wersety
„Nie bój się, bo więcej jest tych, którzy są z nami, niż tych, którzy są z nimi.” — 2Krl 6,16 (UBG)
„oto góra była pełna koni i ognistych rydwanów wokół Elizeusza.” — 2Krl 6,17 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Elizeusz – prorok Jahwe, który sprawia wypłynięcie żelaza, zdradza plany wroga i oślepia syryjskie wojsko.
Sługa Elizeusza – przerażony widokiem armii, któremu Jahwe otwiera oczy na niebiańskie zastępy.
Król Izraela – korzysta z ostrzeżeń proroka, lecz w czasie głodu obwinia i grozi Elizeuszowi.
Ben-Hadad, król Syrii – ściga proroka, a potem oblega Samarię, doprowadzając miasto do skrajnego głodu.
Dotan i Samaria – miejsce oślepienia wojska oraz oblężona stolica pogrążona w głodzie.
Ogniste rydwany – niewidzialne zastępy Jahwe otaczające proroka, ukazane oczom sługi.
Główna myśl rozdziału
Rozdział przeciwstawia niewidzialną, przeważającą moc Jahwe lękowi przed widzialnym wrogiem. Bóg troszczy się nawet o pożyczoną siekierę, udaremnia knowania Syrii i osłania proroka ognistymi zastępami. Zarazem głód oblężonej Samarii pokazuje, jak grzech i rozpacz odwracają serce króla od Jahwe ku oskarżeniom i przemocy wobec Jego proroka. Rozdział zestawia dwie reakcje na kryzys: prorok trwa w ufności i widzi niewidzialne wojsko Jahwe, a przyparty głodem król obraca gniew przeciw mężowi Bożemu, zamiast wołać o pomoc do Boga. Łagodność wobec oślepionych jeńców uczy również, że zwycięstwo dane przez Jahwe nie musi kończyć się rzezią.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 5 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Królewska 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · 2 Księga Królewska · Hadad
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 5 · 2 Księga Królewska — cała księga · 2 Księga Królewska 7 →