Księga Powtórzonego Prawa, rozdział 34 — opisuje ostatnie chwile życia Mojżesza, który przed śmiercią ogląda Ziemię Obiecaną ze szczytu góry Nebo. Rozdział ten relacjonuje jego odejście, pogrzeb dokonany przez samego Jahwe (PAN), przekazanie przywództwa Jozuemu oraz wyjątkowe dziedzictwo i pozycję Mojżesza jako największego z proroków Izraela.
Co dzieje się w Księga Powtórzonego Prawa 34?
Mojżesz wstępuje z równin Moabu na górę Nebo, na szczyt Pizga leżący naprzeciw Jerycha. Tam Jahwe pokazuje mu całą obiecaną ziemię: od Gileadu aż po Dan, całą ziemię Neftalego, Efraima, Manassesa, całą ziemię Judy aż po Morze Zachodnie, a także południe i równinę doliny Jerycha, miasta palm, aż po Soar. Jahwe potwierdza, że jest to ziemia poprzysiężona Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi. Mojżesz widzi ją na własne oczy, lecz zgodnie z zapowiedzią Boga, nie może do niej wejść. Wydarzenie to stanowi kulminację wędrówki Mojżesza, który choć sam nie przekroczy Jordanu, otrzymuje od Stwórcy pełen obraz dziedzictwa przygotowanego dla Izraela.
Mojżesz, sługa Jahwe, umiera w ziemi Moabu zgodnie ze słowem Boga. Sam Jahwe grzebie go w dolinie w ziemi Moabu naprzeciw Bet-Peor, a miejsce jego grobu pozostaje nieznane aż do dnia dzisiejszego. W chwili śmierci Mojżesz ma sto dwadzieścia lat, zachowując pełnię sił życiowych i nieosłabiony wzrok. Synowie Izraela opłakują go na równinach Moabu przez trzydzieści dni, po czym okres żałoby dobiega końca.
Po śmierci Mojżesza przywództwo obejmuje Jozue, syn Nuna, który jest pełen ducha mądrości, ponieważ Mojżesz wcześniej włożył na niego swoje ręce. Izraelici okazują mu posłuszeństwo, postępując zgodnie z nakazami, które Jahwe dał Mojżeszowi. Rozdział i cała księga kończą się podsumowaniem wyjątkowości Mojżesza. Podkreślono, że w Izraelu nie powstał już żaden prorok jemu równy, którego Jahwe znałby twarzą w twarz, i który dokonałby tak potężnych znaków, cudów oraz wzbudził tak wielką grozę na oczach całego ludu i faraona.
Kluczowe wersety
„Wtedy Pan mu powiedział: To jest ziemia, którą poprzysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, mówiąc: Dam ją twemu potomstwu. Pozwoliłem ci ją zobaczyć na własne oczy, ale do niej nie wejdziesz.” — Pwt 34,4 (UBG)
„I nie powstał już prorok w Izraelu równy Mojżeszowi, którego Pan znał twarzą w twarz;” — Pwt 34,10 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mojżesz – wierny sługa Jahwe, który umiera w wieku 120 lat w ziemi Moabu, zachowując do końca nieprzytłumiony wzrok i pełnię sił życiowych; żaden inny prorok w Izraelu nie znał Boga twarzą w twarz tak jak on.
Jozue, syn Nuna – następca Mojżesza, na którego nałożono ręce, napełniony duchem mądrości i cieszący się posłuszeństwem Izraela.
Góra Nebo (szczyt Pizga) – miejsce, z którego Mojżesz oglądał całą Ziemię Obiecaną przed swoją śmiercią.
Ziemia Moabu – obszar, na którego równinach Izrael odbywał trzydziestodniową żałobę i gdzie Mojżesz został pogrzebany w nieznanym miejscu.
Jahwe – Bóg Izraela, który osobiście pokazuje Mojżeszowi ziemię przymierza, grzebie swojego sługę w dolinie naprzeciw Bet-Peor i potwierdza wierność obietnicom danym Abrahamowi, Izaakowi oraz Jakubowi.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje wypełnienie Bożej obietnicy dotyczącej Ziemi Obiecanej oraz suwerenność Jahwe, który pozostaje wierny swojemu przymierzu z ojcami. Śmierć Mojżesza i ustanowienie Jozuego podkreślają ciągłość Bożego prowadzenia, wskazując jednocześnie na wyjątkową, niezrównaną pozycję Mojżesza jako pośrednika i proroka, który rozmawiał z Bogiem twarzą w twarz.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Pwt 34 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Powtórzonego Prawa 33 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Księga Powtórzonego Prawa · Mojżesz — znaczenie imienia · Jozue — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Powtórzonego Prawa 33 · Księga Powtórzonego Prawa — cała księga