Księga Wyjścia, rozdział 2 przedstawia narodziny i cudowne ocalenie Mojżesza, który zostaje wychowany na dworze faraona. Po latach, stając w obronie rodaka, zabija Egipcjanina i musi uciekać do ziemi Midian. Tam zakłada rodzinę, podczas gdy uciemiężony Izrael woła do Boga, który słyszy ich jęk i pamięta o swoim przymierzu.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 2?
Rozdział rozpoczyna się od narodzin chłopca z rodu Lewiego. Matka ukrywa go przez trzy miesiące, a gdy nie jest to już możliwe, umieszcza niemowlę w wysmarowanym żywicą i smołą koszyku z sitowia na brzegu rzeki. Siostra dziecka obserwuje go z daleka. Koszyk odnajduje kąpiąca się córka faraona, która lituje się nad płaczącym hebrajskim dzieckiem. Za radą siostry chłopca, córka faraona oddaje go na wykarmienie jego własnej matce, płacąc jej za to. Gdy dziecko podrasta, staje się synem córki faraona, która nadaje mu imię Mojżesz, co oznacza wyciągnięcie z wody.
Jako dorosły człowiek, Mojżesz udaje się do swoich braci i widzi ich ciężką pracę. Gdy dostrzega Egipcjanina bijącego Hebrajczyka, zabija napastnika i ukrywa jego ciało w piasku. Następnego dnia próbuje pogodzić dwóch kłócących się Hebrajczyków, lecz jeden z nich odrzuca jego autorytet i wyjawia, że wie o zabójstwie. Przerażony Mojżesz uświadamia sobie, że sprawa wyszła na jaw. Gdy faraon dowiaduje się o tym i próbuje go zabić, Mojżesz ucieka do ziemi Midian, gdzie zatrzymuje się przy studni.
Przy studni Mojżesz staje w obronie siedmiu córek kapłana Midianitów, Reuela, które były odganiane przez pasterzy, i pomaga im napoić stado. W nagrodę za pomoc zostaje zaproszony do ich domu, decyduje się tam zamieszkać i otrzymuje za żonę Seforę, która rodzi mu syna Gerszoma. Tymczasem w Egipcie umiera król, a synowie Izraela wciąż jęczą w ciężkiej niewoli. Ich wołanie dociera do Boga, który wspomina na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem, spoglądając na nich z troską.
Kluczowe wersety
„Bóg usłyszał ich jęk i wspomniał Bóg na swoje przymierze z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem.” — Wj 2,24 (UBG)
„I spojrzał Bóg na synów Izraela, i miał Bóg na nich wzgląd.” — Wj 2,25 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Mojżesz (syn lewickiego małżeństwa, adoptowany przez córkę faraona), córka faraona (ratuje Mojżesza), siostra Mojżesza (pośredniczy w znalezieniu mamki), matka Mojżesza (karmi go), Reuel (kapłan Midianitów, ojciec Sefory), Sefora (żona Mojżesza), Gerszom (syn Mojżesza), patriarchowie: Abraham, Izaak i Jakub (wspomniani w kontekście przymierza).
Miejsca: Egipt, rzeka (gdzie ukryto koszyk), ziemia Midian (miejsce ucieczki Mojżesza), studnia w Midian.
Wydarzenia: Narodziny i ocalenie Mojżesza z wody, zabicie Egipcjanina i ucieczka przed gniewem faraona, obrona córek Reuela przy studni, narodziny Gerszoma, wysłuchanie jęku Izraelitów przez Boga.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje, że Jahwe (PAN) czuwa nad losem swojego ludu nawet w najciemniejszych momentach ucisku, przygotowując przyszłego wybawiciela od samych jego narodzin. Choć Mojżesz musi uciekać na pustynię, Bóg nie zapomina o swoim przymierzu z ojcami. Wołanie uciemiężonych Izraelitów zostaje usłyszane, co zapowiada rychłe i suwerenne działanie Stwórcy w celu ich uwolnienia.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 2 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 1 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 3 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów