Księga Psalmów 35 to modlitwa Dawida prześladowanego przez fałszywych i niewdzięcznych wrogów. Autor wzywa Jahwe, by stanął w jego obronie jak wojownik i sędzia, i mimo krzywdy zapowiada, że będzie wysławiał PANA w wielkim zgromadzeniu, pośród licznego ludu, za okazane wybawienie.
O czym jest Psalm 35?
Psalm otwiera obraz Boga-wojownika. Autor prosi Jahwe, by spierał się z tymi, którzy się z nim spierają, i walczył z tymi, którzy z nim walczą, by chwycił tarczę i puklerz oraz dobył włóczni przeciw prześladowcom. Pragnie usłyszeć od Boga zapewnienie: „Ja jestem twoim zbawieniem”, a wrogów widzieć okrytych hańbą, rozproszonych jak plewy na wietrze i ściganych przez anioła PANA drogą ciemną i śliską.
Autor podkreśla bezpodstawność wrogości: bez powodu zastawili na niego sieć i wykopali dół na jego duszę. Prosi więc, by niespodziewane zniszczenie ich dosięgło i by złowiła ich własna sieć, którą zastawili. W odpowiedzi jego dusza będzie się radować w PANU i weselić Jego zbawieniem, a wszystkie jego kości wyznają, że nikt nie jest podobny do Boga uwalniającego uciśnionego od silniejszego oraz nędznego od łupieżcy. Autor nie planuje własnej zemsty — sprawiedliwą odpłatę pozostawia całkowicie w rękach Boga.
Środkowa część obnaża niewdzięczność przeciwników. Powstają fałszywi świadkowie i odpłacają mu złem za dobro, choć on sam, gdy oni chorowali, wkładał wór pokutny, umartwiał się postem i modlił się za nich jak za przyjaciół i braci, uginając się pod brzemieniem smutku. Teraz jednak cieszą się z jego strapienia, gromadzą się przeciw niemu, szarpią go i zgrzytają zębami, wołając z drwiną: „Ha, ha!”.
W zakończeniu autor woła do Boga jako Sędziego: „Jak długo będziesz na to patrzeć?”. Prosi, by PAN nie milczał, obudził się i wystąpił w jego obronie, osądzając go według swojej sprawiedliwości, tak by wrogowie nie cieszyli się z jego klęski i nie mówili: „Pożarliśmy go”. Umacnia się obietnicą, że sprzyjający jego słusznej sprawie będą śpiewać, a jego własny język będzie głosił sprawiedliwość i chwałę Jahwe przez cały dzień. Modlitwa o sąd przeplata się tu z zapowiedzią nieustannego uwielbienia po wybawieniu.
Kluczowe wersety
„Panie, któż podobny do ciebie, który uwalniasz uciśnionego od silniejszego, a nędznego i ubogiego od łupieżcy?” — Ps 35,10 (UBG)
„Niech będzie wywyższony Pan, który pragnie pokoju dla swego sługi.” — Ps 35,27 (UBG)
Główne motywy i obrazy
Psalm sięga po język pola bitwy i sali sądowej. Tarcza, puklerz i włócznia ukazują Jahwe jako obrońcę, a plewy na wietrze oraz ciemna i śliska droga wrogów — ich nietrwałość i klęskę. Zastawiona sieć i wykopany dół, które obracają się przeciw prześladowcom, wyrażają sprawiedliwą odpłatę. Kontrast pokutnego woru i postu autora z drwiną wrogów podkreśla ich rażącą niewdzięczność wobec kogoś, kto wcześniej odpłacał im dobrem. Powtarzane pytanie „jak długo?” nadaje psalmowi ton napiętego oczekiwania na Bożą interwencję.
Główna myśl psalmu
Główną myślą psalmu jest oddanie sprawy niewinnie prześladowanego w ręce Jahwe jako sprawiedliwego wojownika i sędziego. Wobec fałszywych świadków i zła odpłacanego za dobro autor nie sięga po zemstę, lecz prosi Boga o obronę i sąd, ufając, że PAN pragnie pokoju dla swego sługi. Spodziewane wybawienie zaowocuje publiczną chwałą Bożej sprawiedliwości pośród wielkiego zgromadzenia.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ps 35 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Psalmów 34 — streszczenie
- Następny: Księga Psalmów 36 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Psalmów 34 · Księga Psalmów — cała księga · Księga Psalmów 36 →