Jedenasty rozdział Izajasza maluje obraz sprawiedliwego Władcy z rodu Jessego, na którym spoczywa Duch PANA. Po nim przychodzi wizja odnowionego świata: drapieżnik leży obok ofiary, a ziemia napełnia się poznaniem PANA. Rozdział zamyka zapowiedź wykupienia resztki ludu i zgromadzenia rozproszonych z czterech krańców ziemi.
O czym mówi Księga Izajasza 11?
Rozdział otwiera zapowiedź: z pnia Jessego — ojca Dawida — wyrośnie gałązka, a z jego korzenia latorośl. Na tym Władcy spocznie Duch PANA: duch mądrości i rozumu, rady i mocy, poznania i bojaźni PANA. Nie będzie sądził według tego, co widzą oczy, ani karał według tego, co słyszą uszy, lecz w sprawiedliwości ujmie się za ubogimi i cichymi ziemi. Rózgą swoich ust uderzy ziemię, a tchnieniem warg zabije niegodziwego; sprawiedliwość i prawda staną się pasem jego bioder i lędźwi.
Po portrecie Władcy przychodzi obraz odnowionego stworzenia. Wilk zamieszka z barankiem, lampart legnie przy koźlęciu, cielę i młody lew będą razem, a małe dziecko je poprowadzi. Krowa i niedźwiedzica będą się paść obok siebie, lew jak wół będzie jadł słomę, a niemowlę bezpiecznie bawić się nad jamą żmii. Na całej świętej górze nikt nie wyrządzi krzywdy ani nie zabije, bo ziemia napełni się poznaniem PANA, tak jak wody okrywają morze.
W tym dniu korzeń Jessego stanie jako sztandar dla narodów i poganie zwrócą się do niego. PAN po raz drugi wyciągnie rękę, aby wykupić resztkę swego ludu — z Asyrii i Egiptu, z Patros i Chus, z Elamu, Szinearu, Chamat oraz wysp morskich. Podniesie sztandar, zgromadzi wygnańców Izraela i rozproszonych z Judy z czterech krańców ziemi. Ustanie dawna zazdrość między Efraimem a Judą; wspólnie sięgną po Filistynów, Edom, Moab i Amon. PAN osuszy odnogę morza Egiptu i uderzy siedem strumieni rzeki, aby resztka przeszła sucho — jak Izrael w dniu wyjścia z Egiptu.
Kluczowe wersety
„I spocznie na nim Duch Pana, duch mądrości i rozumu, duch rady i mocy, duch poznania i bojaźni Pana.” — Iz 11,2 (UBG)
„Nie będą wyrządzać krzywdy ani zabijać na całej mojej świętej górze, bo ziemia będzie napełniona poznaniem Pana, tak jak wody okrywają morze.” — Iz 11,9 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
Kluczowy obraz to martwy pień i żywa latorośl: z pozornie ściętej dynastii Jessego Bóg wyprowadza nowy pęd. Na Władcy spoczywa siedmioraki Duch, dzięki któremu sądzi bez ulegania pozorom. Menażeria pokoju — wilk z barankiem, lew jedzący słomę, dziecko nad norą węża — kreśli świat wolny od drapieżności, wypełniony poznaniem PANA. Korzeń Jessego staje się sztandarem, do którego lgną narody, a wykupienie resztki z wielu krajów i osuszenie strumieni rzeki rysują drugi exodus. Mesjańska tradycja i nurt Hebrew Roots odczytują tę latorośl jako zapowiedź obiecanego z rodu Dawida; tekst kreśli portret idealnego, namaszczonego Duchem króla i pozostawia ten rys otwarty.
Główna myśl rozdziału
Z pnia, który wydawał się martwy, Bóg wyprowadza sprawiedliwego, pełnego Ducha Władcę, który zaprowadzi ład i pokój aż po najbardziej wrogie sobie stworzenia. Wtedy ziemia napełni się poznaniem PANA, a Bóg wykupi i zgromadzi resztkę swego rozproszonego ludu. Rozdział łączy nadzieję na sprawiedliwe panowanie z obietnicą powrotu i pojednania — Boży zamiar odnowy sięga zarówno serca władzy, jak i krańców ziemi.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Iz 11 w interlinii (hebr. + UBG)
- Poprzedni: Księga Izajasza 10 — streszczenie
- Następny: Księga Izajasza 12 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Izajasza 10 · Księga Izajasza — cała księga · Księga Izajasza 12 →