Księga Izajasza, rozdział 37 — Ezechiasz w żałobie wchodzi do domu Pana i posyła po proroka Izajasza, a gdy Sennacheryb ponawia bluźnierstwa listem, rozkłada go przed Bogiem i modli się o wybawienie. Pan odpowiada wyrokiem na pysznego króla, a Anioł Pana jednej nocy poraża obóz asyryjski. Pokonany Sennacheryb ginie w swojej ziemi z rąk własnych synów.
O czym mówi Księga Izajasza 37?
Usłyszawszy słowa Rabszaka, Ezechiasz rozdziera szaty, przywdziewa wór i wchodzi do domu Pana. Do proroka Izajasza, syna Amosa, posyła urzędników z prośbą o modlitwę za ocalałą resztkę. Prorok odpowiada słowem pociechy: król nie ma się bać bluźnierstw, bo Pan ześle na Sennacheryba ducha, sprawi, że ten usłyszy wieść, wróci do swojej ziemi i tam polegnie od miecza.
Sennacheryb, zajęty wojną z Libną i zaniepokojony wieścią o królu Etiopii, ponownie wysyła posłów z listem. Znów wylicza podbite miasta i drwi, że żaden bóg nie ocalił swojej ziemi. Ezechiasz bierze list, wchodzi do domu Pana i rozkłada go przed Bogiem, wyznając, że Pan zastępów, zasiadający pomiędzy cherubinami, sam jeden jest Bogiem wszystkich królestw i Stwórcą nieba i ziemi.
Przez Izajasza Pan ogłasza wyrok. Dziewica, córka Syjonu, wzgardziła najeźdźcą; jego pycha i bluźnierstwo dosięgły uszu Świętego Izraela, dlatego Pan włoży mu kółko w nozdrza i zawróci go tą samą drogą. Na znak dla Ezechiasza podaje obraz plonu: przez dwa lata lud będzie jadł zboże samorodne, a resztka z domu Judy ponownie zapuści korzenie i wyda owoc.
Pan zapowiada, że król Asyrii nie wejdzie do miasta ani nie wypuści w nie strzały, bo Bóg obroni Jerozolimę ze względu na siebie i na Dawida, swego sługę. Nocą wychodzi Anioł Pana i zabija w obozie sto osiemdziesiąt pięć tysięcy ludzi. Sennacheryb wycofuje się do Niniwy, gdzie podczas pokłonu przed bożkiem Nisrokiem ginie z rąk synów Adrameleka i Saresera.
Kluczowe wersety
„Teraz więc, Panie, nasz Boże, wybaw nas z jego ręki, aby wszystkie królestwa ziemi poznały, że jedynie ty jesteś Panem.” — Iz 37,20 (UBG)
„Wtedy wyszedł Anioł Pana i zabił w obozie Asyrii sto osiemdziesiąt pięć tysięcy osób.” — Iz 37,36 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Ezechiasz – król, który zanosi list wroga przed Pana i modli się o wybawienie miasta.
Izajasz, syn Amosa – prorok przekazujący słowo o klęsce Asyrii i ocaleniu resztki.
Sennacheryb – król Asyrii, którego pycha i bluźnierstwo przeciw Świętemu Izraela ściągają sąd.
Anioł Pana – posłaniec, który jednej nocy poraża obóz asyryjski.
Adramelek i Sareser – synowie Sennacheryba, którzy zabijają go w świątyni Nisroka.
Niniwa – stolica Asyrii, dokąd wraca pokonany król i gdzie ginie.
Resztka z domu Judy – ocaleni, którzy „ponownie zapuszczą korzenie w głąb i wydadzą owoc”.
Główna myśl rozdziału
Pan sam broni Syjonu ze względu na swoje imię i na obietnicę daną Dawidowi. Modlitwa Ezechiasza kieruje całą sprawę do Boga jako jedynego Stwórcy i Wybawcy, a odpowiedź przychodzi nie z ludzkiej siły, lecz z ręki Anioła Pana. Ludzka pycha, która podnosi głos przeciw Świętemu Izraela, kończy się upokorzeniem i sądem — także we własnej ziemi bluźniercy. Zapowiedź o resztce, która ponownie zapuści korzenie i wyda owoc, pokazuje zarazem, że Bóg nie tylko sądzi wroga, ale i podtrzymuje wierny lud.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Iz 37 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Izajasza 36 — streszczenie
- Następny: Księga Izajasza 38 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Księga Izajasza · Ezechiasz — znaczenie imienia · Adramelek — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Izajasza 36 · Księga Izajasza — cała księga · Księga Izajasza 38 →