Sen o wężu to jeden z najczęściej sprawdzanych snów w sennikach — a zarazem symbol, o którym sama Biblia mówi wyjątkowo dużo: od kusiciela w Edenie, przez miedzianego węża na pustyni, aż po starodawnego węża z Księgi Objawienia. Jedno trzeba jednak powiedzieć od razu: Biblia nie jest sennikiem i nie podaje żadnej wykładni snów o wężach.
Czy sen o wężu coś znaczy? Co Biblia mówi o snach
Pismo zna sny, przez które mówił Bóg — ale to On wybierał czas i adresata. „Jeśli będzie wśród was prorok, ja, Pan, objawię mu się w widzeniu, będę mówił do niego we śnie” — zapowiada Jahwe (Lb 12,6). Tak we śnie prowadzony był Józef, mąż Marii (Mt 1,20; Mt 2,12). Co innego jednak Boże objawienie, a co innego samodzielne wróżenie z nocnych obrazów — to drugie Tora stawia w jednym rzędzie z czarami, wymieniając ludzi takich jak „ani wróżbita, ani wróżbiarz, ani jasnowidz, ani czarownik” (Pwt 18,10–12).
Jeremiasz kreśli zaś granicę, której sennik nigdy nie widzi: „Prorok, który ma sen, niech ten sen opowiada, ale ten, który ma moje słowo, niech wiernie mówi moje słowo. Cóż plewie do pszenicy? – mówi Pan” (Jr 23,28). Sen to plewa, Słowo to pszenica. Szerzej piszemy o tym w przewodniku sny w Biblii.
Wąż w Biblii — od Edenu po krzyż
Historia węża w Piśmie zaczyna się na trzeciej stronie Biblii i ciągnie aż po jej ostatnią księgę. W Edenie wąż jest narzędziem kusiciela:
„A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które Pan Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu?” (Rdz 3,1, UBG)
Tam też pada pierwsza obietnica ratunku, nazywana protoewangelią: Bóg zapowiada potomka kobiety, który rozprawi się z wężem — „Ono zrani ci głowę, a ty zranisz mu piętę” (Rdz 3,14–15). Potem, na pustyni, dzieje się coś zaskakującego: Jahwe każe Mojżeszowi wykonać węża z miedzi i podnieść go na drzewcu — a spojrzenie na niego ratuje życie:
„Wtedy Pan powiedział do Mojżesza: Wykonaj jadowitego węża i umieść go na drzewcu. I stanie się tak, że każdy ukąszony, kiedy spojrzy na niego, będzie żył. Mojżesz wykonał więc węża miedzianego i umieścił go na drzewcu; gdy wąż kogoś ukąsił, a ten spojrzał na węża miedzianego, pozostawał przy życiu.” (Lb 21,8–9, UBG)
Po wiekach Jeszua (Jezus) wskaże właśnie tę scenę jako zapowiedź krzyża: „A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak musi być wywyższony Syn Człowieczy” (J 3,14–15). Symbol zatacza koło w Objawieniu, gdzie kusiciel z Edenu zostaje nazwany po imieniu: „wąż starodawny, zwany diabłem i szatanem, zwodzący cały świat” (Obj 12,9) — i zrzucony. A jakby tego było mało, sam Jeszua potrafi użyć węża jako… pozytywnego wzoru: „Bądźcie więc roztropni jak węże i niewinni jak gołębice” (Mt 10,16).
Ten sam symbol oznacza więc w Biblii i szatana, i roztropność, i — na drzewcu — ratunek. Właśnie dlatego żadna sennikowa formułka w rodzaju „wąż znaczy zdradę” nie ma sensu: znaczenie węża zawsze wynika z kontekstu konkretnej historii, a nie z samego obrazu. Wszystkie miejsca, w których pojawia się hebrajskie słowo nachasz, możesz prześledzić samodzielnie — zobacz wszystkie wystąpienia słowa „wąż” (H5175).
Co zrobić po śnie o wężu?
Sen o wężu bywa po prostu przetworzonym lękiem — węże budzą w nas instynktowny niepokój, a psychika chętnie przerabia dzienny stres na nocne obrazy: „Bo z wielu zajęć przychodzi sen, a mowa głupca z wielu słów” (Koh 5,3). Biblia nie przypisuje snom o wężach żadnej wykładni — ani „fałszywego przyjaciela”, ani „choroby”, ani „zdrady”, jak chcą senniki. Szukanie w takim śnie przepowiedni to wróżbiarstwo, przed którym Pismo wprost przestrzega.
Jest za to coś, co możesz zrobić: spojrzeć tam, gdzie spoglądali ukąszeni na pustyni. Miedziany wąż był zapowiedzią wywyższonego Mesjasza — „Aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,14–15). Jeśli sen zostawił niepokój, zanieś go w modlitwie Bogu, który pokonał starodawnego węża — i śpij spokojnie.
Powiązane symbole: sen o pająkach, sen o myszach i sen o krwi.