Definicja
Termin „Ewangelia” wywodzi się z greckiego słowa euangelion (εὐαγγέλιον), które w Septuagincie i pismach Nowego Przymierza jest odpowiednikiem hebrajskiego pojęcia besora (בְּשׂוֹרָה). Dosłownie oznacza ono „dobrą nowinę” lub „radosną wieść”. W starożytności terminu tego używano do ogłaszania zwycięstw militarnych lub narodzin króla. W biblijnym, duchowym kontekście jest to uroczyste ogłoszenie Bożego planu zbawienia, ostatecznego zwycięstwa nad grzechem i śmiercią, nadejścia Królestwa Bożego oraz odkupienia ludzkości przez posłanego Mesjasza.
Podstawa biblijna
Pojęcie dobrej nowiny pojawia się już w pismach prorockich Tanach, zapowiadając nadejście ratunku, pokoju i zbawienia dla Syjonu.
„O jak piękne są na górach nogi tego, kto zwiastuje dobre wieści i ogłasza pokój; tego, kto zwiastuje dobro i ogłasza zbawienie, kto mówi do Syjonu: Twój Bóg króluje!” — Iz 52,7 (UBG)
W pismach Nowego Przymierza głównym tematem zwiastowania jest nadejście zapowiedzianego Królestwa oraz wezwanie do szczerego upamiętania.
„Lecz potem, gdy Jan został wtrącony do więzienia, Jezus przyszedł do Galilei, głosząc ewangelię królestwa Bożego; I mówiąc: Wypełnił się czas i przybliżyło się królestwo Boże. Pokutujcie i wierzcie ewangelii.” — Mk 1,14-15 (UBG)
Apostoł Paweł stanowczo podkreślał, że dobra nowina nie jest nowym wymysłem, lecz wiernym wypełnieniem obietnic złożonych przez Boga w pismach proroków (Rz 1,1-2). Zaznaczał również, że ta radosna wieść ma potężną moc zbawienia dla każdego wierzącego – najpierw Żyda, a potem Greka (Rz 1,16).
Znaczenie w Hebrew Roots
W perspektywie hebrajskich korzeni wiary, Ewangelia nie jest nową religią ani odcięciem się od historii Izraela, lecz doskonałym wypełnieniem starożytnych proroctw. Dobra nowina (besora) to ogłoszenie, że Jahwe (PAN) (PAN – polskie przekłady biblijne, w tym UBG, tradycyjnie oddają to imię własne słowem „Pan”) dotrzymał swoich obietnic danych patriarchom. Oczekiwanym Zbawicielem jest Jeszua (Jezus). Przez swoją bezgrzeszną śmierć, zmartwychwstanie i wniebowstąpienie, Jeszua umożliwił odpuszczenie grzechów i wejście w Nowe Przymierze.
Dla pierwszych uczniów, radosna wieść nie oznaczała wezwania do porzucenia Prawa Bożego. Przeciwnie, Ewangelia głosi, że dzięki ofierze Mesjasza Tora nie ulega zniesieniu, lecz zostaje zapisana na sercach wierzących (Jr 31,31-33), dając im moc do posłuszeństwa z miłości, a nie z przymusu. Dobra nowina to także zapowiedź odrodzenia całego Izraela oraz włączenia wierzących z narodów (pogan) do obietnic przymierza. Oczekują oni wspólnie na ostateczne, fizyczne ustanowienie Królestwa Mesjańskiego na ziemi.
Powiązane pojęcia
- Mesjasz – centralna postać radosnej wieści, przez którego dokonuje się zbawienie ludzkości.
- Tanach – zbiór natchnionych pism zawierających proroctwa i obietnice, które w pełni wypełnia Ewangelia.
- Tora – Prawo Boże, które w świetle dobrej nowiny nie zostaje zniesione, lecz utwierdzone i zapisane na sercach wierzących.
- Ewangelia Mateusza – jedna z ksiąg opisujących ziemską służbę i nauczanie Mesjasza, skierowana pierwotnie do odbiorców żydowskich.
Studiuj dalej w narzędziach:
- Biblia interlinearna — tekst hebrajski/grecki z numeracją Stronga i morfologią.
- Konkordancja Stronga G2098 „ewangelia (besora)” — wszystkie wystąpienia słowa w Piśmie.