Definicja
Szawuot (hebr. שָׁבוּעוֹת, dosł. „Tygodnie”) to jedno z trzech wielkich świąt pielgrzymich ustanowionych w Biblii. W języku greckim święto to nosi nazwę Pentekoste (Pięćdziesiątnica), co bezpośrednio odnosi się do nakazu obchodzenia go pięćdziesiątego dnia po obrzędzie kołysania snopa wczesnych plonów. W swoim podstawowym sensie jest to radosny czas dziękczynienia za żniwa pszenicy oraz pamiątka nadania Prawa (Tory) narodowi izraelskiemu na górze Synaj.
Podstawa biblijna
Święto to zostało ustanowione przez Jahwe (PAN) (Pana) – w przekładach biblijnych, w tym UBG, to imię własne oddawane jest najczęściej słowem „Pan” – jako wieczna ustawa dla Jego ludu. Zasadę odliczania pięćdziesięciu dni (siedmiu pełnych tygodni) nakazuje Księga Kapłańska:
„I odliczycie sobie od pierwszego dnia po szabacie, od dnia, w którym przynieśliście snop kołysania, siedem pełnych tygodni. Aż do pierwszego dnia po siódmym szabacie odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie Jahwe nową ofiarę pokarmową.” — Kpł 23,15-16 (UBG)
Jako Święto Żniw i Pierwocin, Szawuot wiązało się ze wstrzymaniem od codziennej pracy zawodowej oraz nakazywało złożenie ofiary z nowych plonów przed obliczem Stwórcy (Wj 34,22; Lb 28,26). W Nowym Testamencie to właśnie w tym ściśle wyznaczonym przez Boga czasie zstąpił Duch Święty na zgromadzonych w Jerozolimie uczniów:
„A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu. Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli. Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.” — Dz 2,1-4 (UBG)
Znaczenie w Hebrew Roots
W perspektywie hebrajskich korzeni wiary Szawuot to jeden z najważniejszych wyznaczonych czasów (moadim) Jahwe, ukazujący nierozerwalny związek między Prawem a Duchem. Historycznie święto to upamiętnia zawarcie przymierza i nadanie Tory na Synaju, co w Nowym Przymierzu znajduje swoje doskonałe, prorocze wypełnienie w wylaniu Ducha Świętego (Dz 2). Jeszua (Jezus) posłał Ducha dokładnie w tym dniu, aby zapisać Prawo Boże na sercach wierzących (Jr 31,33). Dowodzi to, że Tora nie została zniesiona przez łaskę, lecz wierzący zyskali wewnętrzną moc do jej radosnego przestrzegania. Szawuot jest czysto biblijnym świętem Boga, a nie pogańską czy ludzką tradycją. Co ciekawe, podczas tego święta ofiarowywano dwa chleby kwaszone (Kpł 23,17), co w typologii proroczej wskazuje na włączenie do jednego Ciała Mesjasza dwóch grup: wierzących z Izraela oraz wierzących z narodów.
Powiązane pojęcia
- Moed / moadim – Szawuot jest jednym z wyznaczonych czasów spotkania Stwórcy z Jego ludem.
- Omer – Święto to jest bezpośrednio związane z biblijnym nakazem odliczania 50 dni (Omeru) po Święcie Przaśników.
- Ruach HaKodesz – To w dniu Szawuot (Pięćdziesiątnicy) nastąpiło potężne wylanie Ducha Świętego na pierwszych naśladowców Mesjasza.
- Tora – Zgodnie z biblijną osią czasu, w okresie tego święta Bóg przekazał Izraelowi swoje Prawo, które uczy odróżniania dobra od zła.
Studiuj dalej w narzędziach:
- Biblia interlinearna — tekst hebrajski/grecki z numeracją Stronga i morfologią.
- Konkordancja Stronga H7620 „tydzień / siedem” — wszystkie wystąpienia słowa w Piśmie.