1 List Jana 4 wzywa, by „badać duchy”, i objawia, że „Bóg jest miłością”. Miłość wzajemna wypływa z tego, że Bóg pierwszy nas umiłował, posyłając Syna jako przebłaganie.
O czym mówi 1 List Jana 4?
Jan każe badać duchy: „każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest z Boga”, a kto temu przeczy, jest duchem antychrysta. Wierni już zwyciężyli, „ponieważ ten, który jest w was, jest większy niż ten, który jest na świecie”.
Sercem rozdziału jest miłość: „każdy, kto miłuje, narodził się z Boga”, a „kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością”. Miłość objawiła się w posłaniu jednorodzonego Syna jako przebłagania za grzechy. Skoro Bóg tak nas umiłował, i my mamy się wzajemnie miłować; wtedy „Bóg w nas mieszka”. „W miłości nie ma lęku”, a miłość Boga i brata są nierozdzielne.
Kluczowe wersety
„Kto nie miłuje, nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością.” — 1J 4,8 (UBG)
„Na tym polega miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że on nas umiłował i posłał swego Syna, aby był przebłaganiem za nasze grzechy.” — 1J 4,10 (UBG)
Kluczowe myśli i nauczanie
Rozpoznanie prawdy o wcielonym Mesjaszu jest probierzem ducha. Miłość nie jest ludzkim wysiłkiem, lecz odpowiedzią na uprzednią miłość Boga; nie da się miłować Boga, nienawidząc widzialnego brata.
Główna myśl rozdziału
Bóg jest miłością i pierwszy nas umiłował, posyłając Syna; dlatego wierni, rozpoznając prawdę o wcielonym Mesjaszu, mają miłować się wzajemnie bez lęku.
Powiązane
- Interlinia — 1 List Jana 4 (grec. + UBG)
- ← Poprzedni rozdział
- Następny rozdział →
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 1 List Jana 3 · 1 List Jana — cała księga · 1 List Jana 5 →