1 Księga Królewska 6 opisuje budowę świątyni Pana w Jerozolimie, rozpoczętą w czwartym roku panowania Salomona. Rozdział podaje wymiary domu, jego drewniane i złote wykończenie, cherubiny w Miejscu Najświętszym oraz warunkową obietnicę Boga, że zamieszka wśród Izraela, jeśli lud zachowa Jego ustawy.
Co dzieje się w 1 Księdze Królewskiej 6?
W roku czterysta osiemdziesiątym po wyjściu synów Izraela z Egiptu, w czwartym roku panowania Salomona, w miesiącu Ziw, król rozpoczyna budowę domu Pana. Dom ma sześćdziesiąt łokci długości, dwadzieścia szerokości i trzydzieści wysokości, a przed świątynią stoi przedsionek. Salomon robi okna przestronne od wewnątrz, a wąskie od zewnątrz, buduje dokoła murów przybudówki na trzech kondygnacjach o szerokości pięciu, sześciu i siedmiu łokci i wznosi dom z gotowego, obrobionego kamienia, tak że podczas prac nie słychać ani młota, ani siekiery, ani żadnego żelaznego narzędzia. Sklepienie domu pokrywa belkami i deskami cedrowymi.
W trakcie budowy dochodzi do Salomona słowo Pana: jeśli król będzie postępował według Jego ustaw, wykonywał sądy i zachowywał przykazania, Bóg spełni słowo dane Dawidowi i zamieszka wśród synów Izraela, nie opuszczając swego ludu. Salomon obkłada wnętrze domu deskami cedrowymi od podłogi po sufit, a podłogę pokrywa deskami cyprysowymi. Buduje wewnętrzny przybytek — Miejsce Najświętsze — na arkę przymierza Pana i pokrywa je szczerym złotem. Na cedrowych ścianach wyrzeźbiono pąki, rozkwitłe kwiaty, cherubiny i palmy, tak że kamienia nie widać, a całe wnętrze zostaje wyłożone złotem.
W Miejscu Najświętszym Salomon ustawia dwa cherubiny z drzewa oliwnego, wysokie na dziesięć łokci, których rozpostarte skrzydła dotykają ścian i stykają się pośrodku; pokrywa je złotem. Wykonuje drzwi z drzewa oliwnego i cyprysowego, ozdobione cherubinami, palmami i kwiatami, także złocone. Dziedziniec obudowuje trzema warstwami ciosanych kamieni i warstwą belek cedrowych. Fundamenty położono w miesiącu Ziw, a w jedenastym roku, w miesiącu Bul, dom zostaje ukończony we wszystkich szczegółach — budowa trwała siedem lat.
Kluczowe wersety
„W roku czterysta osiemdziesiątym po wyjściu synów Izraela z ziemi Egiptu, w czwartym roku panowania Salomona nad Izraelem, w miesiącu Ziw, to jest drugim miesiącu, Salomon rozpoczął budować dom Pana.” — 1Krl 6,1 (UBG)
„I zamieszkam wśród synów Izraela, i nie opuszczę swego ludu Izraela.” — 1Krl 6,13 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Salomon – król, który buduje i wykańcza dom Pana według podanych wymiarów.
Pan – Bóg, który obiecuje zamieszkać wśród Izraela pod warunkiem posłuszeństwa.
Dom Pana – świątynia w Jerozolimie o wymiarach sześćdziesiąt na dwadzieścia na trzydzieści łokci.
Miejsce Najświętsze – wewnętrzny przybytek na arkę przymierza, pokryty szczerym złotem.
Cherubiny – dwie dziesięciołokciowe figury z drzewa oliwnego, ze stykającymi się skrzydłami.
Cedr, cyprys i drzewo oliwne – budulec wnętrza, drzwi i ozdób świątyni.
Miesiące Ziw i Bul – czas założenia fundamentów i ukończenia domu.
Siedem lat – czas trwania budowy świątyni.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że wzniesienie domu dla imienia Pana jest dziełem staranności i czci, lecz sercem opisu pozostaje warunek Bożej obecności. Bóg obiecuje zamieszkać wśród Izraela nie z powodu wspaniałości budowli, ale pod warunkiem wierności Jego ustawom, sądom i przykazaniom — to posłuszeństwo, a nie sama świątynia, sprawia, że Bóg nie opuści swego ludu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 1Krl 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 1 Księga Królewska 5 — streszczenie
- Następny: 1 Księga Królewska 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Przybytek (Miszkan) · Świątynia (Bejt haMikdasz) · 1 Księga Królewska
Rozdziały: ← 1 Księga Królewska 5 · 1 Księga Królewska — cała księga · 1 Księga Królewska 7 →