2 Księga Królewska, rozdział 15 — to kronika gwałtownej niestabilności w Izraelu, gdzie kolejni królowie tracą tron w krwawych spiskach. W Judzie panują dotknięty trądem Azariasz oraz jego syn Jotam. W tle nieustannie rośnie potęga Asyrii, która po raz pierwszy zaczyna uprowadzać mieszkańców północnego królestwa na wygnanie.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 15?
W Judzie Azariasz (zwany też Uzjaszem) zaczyna królować jako szesnastolatek i panuje pięćdziesiąt dwa lata. Czyni to, co słuszne w oczach Pana, choć wyżyn nie zniesiono. Za coś Bóg dotyka go trądem, tak że aż do śmierci mieszka w odosobnionym domu, a domem zarządza i lud sądzi jego syn Jotam. Po nim Jotam panuje szesnaście lat, również czyniąc to, co słuszne w oczach Pana, i buduje Górną Bramę domu Pana. Także za jego dni wyżyn nie zniesiono, a lud wciąż składa ofiary i pali kadzidło na wzgórzach.
W Izraelu następuje seria zamachów. Zachariasz, syn Jeroboama, panuje tylko sześć miesięcy i ginie z ręki Szalluma — tak wypełnia się słowo Pana dane Jehu, że jego synowie do czwartego pokolenia zasiądą na tronie. Szallum króluje zaledwie miesiąc, po czym zabija go Menachem, który przez dziesięć lat rządzi okrutnie: krwawo rozprawia się z Tifsach i kupuje sobie poparcie Pula, króla Asyrii, tysiącem talentów srebra ściągniętych po pięćdziesiąt syklów od każdego z zamożnych. Dopiero ta danina skłania Asyryjczyków, by opuścili ziemię. Jego syn Pekachiasz ginie już po dwóch latach z ręki swego dowódcy Pekacha, zabity we własnym pałacu w Samarii.
Pekach panuje dwadzieścia lat. Za jego dni Tiglat-Pileser, król Asyrii, zdobywa Ijon, Chasor, Gilead, Galileę i całą ziemię Neftalego, a ich mieszkańców uprowadza do Asyrii. W końcu Ozeasz, syn Eli, zawiązuje spisek, pobija i zabija Pekacha, i przejmuje władzę. Uprowadzenie Neftalego jest pierwszym namacalnym znakiem, że północne królestwo zaczyna się rozpadać pod naporem Asyrii. W tym samym czasie Pan zaczyna posyłać przeciw Judzie Resina, króla Syrii, i Pekacha, syna Remaliasza, zapowiadając nadchodzący ucisk także dla południa.
Kluczowe wersety
„I Pan dotknął króla – i był trędowaty aż do dnia swojej śmierci, i mieszkał w odosobnionym domu.” — 2Krl 15,5 (UBG)
„Twoi synowie do czwartego pokolenia będą zasiadać na tronie Izraela. I tak się stało.” — 2Krl 15,12 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Azariasz (Uzjasz) – król Judy dotknięty trądem, który do śmierci mieszka w odosobnieniu.
Jotam – jego syn, sprawiedliwy zarządca, a potem król Judy, budowniczy Górnej Bramy.
Zachariasz, Szallum, Menachem, Pekachiasz, Pekach, Ozeasz – kolejni królowie Izraela, w większości obalani przez spiski.
Pul i Tiglat-Pileser – królowie Asyrii wymuszający daninę i rozpoczynający uprowadzanie Izraela.
Ijon, Chasor, Gilead, Galilea, Neftali – ziemie zajęte i wysiedlone przez Asyrię.
Główna myśl rozdziału
Karuzela zamachów w Izraelu jest owocem trwania w grzechu — żaden z tych królów nie odstąpił od bałwochwalstwa Jeroboama, syna Nebata. Jednocześnie precyzyjne wypełnienie się słowa danego Jehu pokazuje, że to nie chaos, lecz Bóg rządzi historią i dotrzymuje swojego słowa co do joty. Trąd Azariasza i rosnąca groźba Asyrii są znakami sądu: ani polityczne intrygi, ani danina płacona obcym mocarstwom nie ocalą narodu, który porzuca Jahwe. Prawdziwe bezpieczeństwo daje jedynie wierność Bogu i Jego przymierzu, a nie kolejny zamach stanu czy okup złożony obcemu królowi.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 15 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 14 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Królewska 16 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 14 · 2 Księga Królewska — cała księga · 2 Księga Królewska 16 →