2 Księga Królewska, rozdział 21 — po pobożnym Ezechiaszu tron obejmuje jego syn Manasses, który przez pięćdziesiąt pięć lat prowadzi Judę w głębokie bałwochwalstwo. Pan zapowiada przez proroków nieszczęście na Jerozolimę i Judę. Po nim panuje równie zły Amon, zamordowany w spisku, a królem zostaje Jozjasz.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 21?
Manasses zaczyna królować mając dwanaście lat i rządzi pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie. Czyni to, co złe w oczach Pana, według obrzydliwości narodów, które Bóg wcześniej wypędził. Odbudowuje wyżyny zburzone przez ojca, wznosi ołtarze dla Baala, sadzi gaj wzorem Achaba i oddaje pokłon całemu zastępowi nieba. Buduje ołtarze nawet w domu Pana i na obu jego dziedzińcach, a rzeźbę gaju stawia w świątyni, o której Bóg powiedział, że tam na wieki umieści swoje imię.
Król przeprowadza swojego syna przez ogień, uprawia wróżbiarstwo i czary, ustanawia czarowników i czarnoksiężników. Zwodzi Judę tak, że czyni ona gorzej niż narody wytracone przed synami Izraela. Wtedy Pan przemawia przez swoje sługi, proroków: ponieważ Manasses dopuścił się większych obrzydliwości niż Amoryci i przywiódł Judę do grzechu, Bóg sprowadzi na Jerozolimę takie nieszczęście, że każdemu, kto o nim usłyszy, zadzwoni w obu uszach. Rozciągnie nad miastem sznur Samarii i pion domu Achaba, a Jerozolimę wytrze jak miskę. Do bałwochwalstwa Manasses dokłada ogrom przelanej krwi niewinnej, którą napełnia miasto od krańca do krańca.
Manasses zasypia ze swoimi ojcami i zostaje pogrzebany w ogrodzie Uzzy, a tron obejmuje jego syn Amon. Ten w wieku dwudziestu dwóch lat króluje tylko dwa lata i idzie wszystkimi drogami ojca — służy bożkom, oddaje im pokłon i opuszcza Pana, Boga swoich ojców. Jego słudzy zawiązują spisek i zabijają go we własnym domu. Wtedy lud tej ziemi zabija spiskowców i ustanawia królem w jego miejsce jego syna Jozjasza, którym rozpocznie się czas reformy.
Kluczowe wersety
„Oto sprowadzę nieszczęście na Jerozolimę i na Judę, tak że każdemu, kto o tym usłyszy, zadzwoni w obu uszach.” — 2Krl 21,12 (UBG)
„Rozciągnę bowiem nad Jerozolimą sznur Samarii i pion domu Achaba. I wytrę Jerozolimę, tak jak wyciera się miskę, a po wytarciu odwraca się dnem do góry.” — 2Krl 21,13 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Manasses – król Judy panujący pięćdziesiąt pięć lat, który wprowadza bałwochwalstwo i przelewa mnóstwo krwi niewinnej.
Amon – syn Manassesa, który przez dwa lata idzie drogami ojca i ginie w spisku sług.
Jozjasz – syn Amona, ustanowiony królem przez lud po ukaraniu spiskowców.
Wyżyny i ołtarze Baala – odbudowane przez Manassesa miejsca kultu, które ściągają gniew Pana na Judę.
Rzeźba gaju w domu Pana – bożek postawiony w świątyni wybranej przez Boga na imię Jego na wieki.
Sznur Samarii i pion domu Achaba – obraz sądu: Jerozolima zostanie wymierzona miarą upadłego już Izraela.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że długie panowanie nie jest miarą wierności — pięćdziesiąt pięć lat Manassesa to lata jawnego odstępstwa, które zapieczętowują wyrok nad Jerozolimą. Bałwochwalstwo i przelana krew niewinna wołają o sąd, a Bóg zapowiada go wyraźnie przez proroków. Kontrast między zbrodniami ojca a późniejszą reformą syna przypomina, że Pan trzyma się swojego słowa: ostrzega, wzywa do powrotu i konsekwentnie rozlicza grzech.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 21 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 20 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Królewska 22 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 20 · 2 Księga Królewska — cała księga · 2 Księga Królewska 22 →