2 Księga Królewska 4 zbiera cztery cuda dokonane przez Elizeusza: rozmnożenie oliwy ubogiej wdowie, zapowiedź i narodziny syna gościnnej Szunamitki, wskrzeszenie tego chłopca po jego śmierci, uzdrowienie zatrutej potrawy oraz nasycenie stu mężczyzn dwudziestoma chlebami jęczmiennymi z pierwocin, zgodnie ze słowem Jahwe.
Co dzieje się w 2 Księdze Królewskiej 4?
Do Elizeusza woła wdowa po jednym z synów proroków: wierzyciel chce zabrać jej dwóch synów jako niewolników. Prorok pyta, co ma w domu, a następnie każe jej pożyczyć od wszystkich sąsiadów wiele pustych naczyń i zamknąć się w domu razem z synami. Jedyny dzban oliwy napełnia wszystkie naczynia, a gdy braknie kolejnych, oliwa przestaje płynąć; jej sprzedaż pozwala spłacić dług i utrzymać rodzinę. Następnie zamożna Szunamitka gości Elizeusza i urządza dla niego górny pokój, więc prorok zapowiada jej, że za rok będzie piastowała syna — i tak się staje.
Gdy chłopiec podrasta, nagle skarży się na ból głowy i umiera na kolanach matki. Kobieta kładzie ciało na łożu męża Bożego i pędzi na górę Karmel po Elizeusza. Wysłany naprzód z laską i poleceniem, by nikogo po drodze nie pozdrawiać, Gehazi kładzie ją na twarzy dziecka, lecz nie ma ani głosu, ani słuchu. Elizeusz sam zamyka się z chłopcem, modli się do Jahwe i kładzie się na nim, przykładając usta, oczy i ręce do ciała chłopca; ciało się rozgrzewa, a chłopiec kicha siedem razy i otwiera oczy. Matka upada prorokowi do nóg i zabiera wskrzeszonego syna.
W Gilgal panuje głód. Podczas gotowania zupy dla synów proroków ktoś wrzuca do kotła nieznane dzikie owoce i rozlega się okrzyk: „Śmierć w kotle, mężu Boży!”. Elizeusz wsypuje mąkę i potrawa staje się nieszkodliwa. Wreszcie pewien człowiek przynosi z Baal-Szalisza chleb z pierwocin — dwadzieścia chlebów jęczmiennych i świeże zboże. Mimo wątpliwości sługi prorok każe dać to stu mężczyznom, bo słowo Jahwe zapowiada, że będą jeść i jeszcze zostanie — i tak się dzieje.
Kluczowe wersety
„O tej porze za rok będziesz piastowała syna.” — 2Krl 4,16 (UBG)
„Daj ludowi, aby jadł. Tak bowiem mówi Pan: Będą jeść i jeszcze pozostanie.” — 2Krl 4,43 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Elizeusz – mąż Boży, przez którego Jahwe dokonuje cudów zaopatrzenia, życia i uzdrowienia.
Wdowa po synu proroków – uboga kobieta, której jedyny dzban oliwy zostaje cudownie rozmnożony na spłatę długu.
Szunamitka – zacna, gościnna kobieta, która otrzymuje zapowiedzianego syna, a potem odzyskuje go wskrzeszonego.
Gehazi – sługa Elizeusza, którego laska nie ożywia chłopca, co uwydatnia moc modlitwy proroka.
Szunem, Karmel i Gilgal – miejsca gościny, spotkania z matką oraz cudów z zatrutą zupą i chlebem.
Cztery cuda – oliwa, narodziny i wskrzeszenie syna, oczyszczenie potrawy oraz nasycenie stu ludzi.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ukazuje Jahwe jako Boga, który przez swego proroka troszczy się o codzienne potrzeby wiernych: spłaca długi, daje potomstwo, przywraca życie, oczyszcza pokarm i mnoży chleb. Każdy cud spełnia się dokładnie według wypowiedzianego słowa, potwierdzając, że wiara i gościnność wobec męża Bożego nie pozostają bez odpowiedzi. Rozdział zestawia obok siebie ubóstwo wdowy i dostatek Szunamitki, dowodząc, że moc Jahwe dosięga każdego stanu, a hojne przyjęcie proroka zostaje wynagrodzone ponad ludzkie oczekiwania.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krl 4 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Królewska 3 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Królewska 5 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← 2 Księga Królewska 3 · 2 Księga Królewska — cała księga · 2 Księga Królewska 5 →