Dwunasty rozdział opisuje karę i upokorzenie Roboama. Gdy król umacnia się, porzuca prawo Pana, więc Egipt pod wodzą Sziszaka najeżdża Judę i łupi skarby świątyni. Ostrzeżony przez proroka Szemajasza, król i książęta korzą się, dzięki czemu Pan nie wytraca ich całkowicie.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 12?
Gdy Roboam utwierdził i umocnił swoje królestwo, opuścił prawo Pana, a wraz z nim cały Izrael. W piątym roku jego panowania Sziszak, król Egiptu, nadciąga przeciw Jerozolimie, bo lud zgrzeszył przeciw Panu. Prowadzi tysiąc dwieście rydwanów, sześćdziesiąt tysięcy jeźdźców oraz niezliczony lud Libijczyków, Sukkijczyków i Kuszytów, zdobywa warowne miasta Judy i dociera aż do Jerozolimy.
Wtedy prorok Szemajasz przychodzi do Roboama i książąt zebranych z obawy przed Sziszakiem i ogłasza wyrok: ponieważ opuścili Pana, i On opuścił ich, oddając w ręce Egiptu. Książęta Izraela i król korzą się, wyznając, że Pan jest sprawiedliwy. Widząc to, Pan łagodzi karę: nie wytraci ich, lecz staną się sługami Sziszaka, aby poznali różnicę między służbą Bogu a służbą królestwom ziemskim.
Sziszak zabiera skarby domu Pana i domu królewskiego — wszystko, także złote tarcze wykonane przez Salomona. W ich miejsce Roboam sporządza tarcze spiżowe, powierzone straży przybocznej strzegącej wejścia do pałacu. Ponieważ król się ukorzył, gniew Pana odwraca się od niego i nie wytraca go całkowicie; również w Judzie dzieją się rzeczy dobre. Wymiana złotych tarcz Salomona na spiżowe staje się widomym znakiem tego, co utracono przez niewierność — dawnej chwały już nie da się odzyskać, a jedynie zastąpić ją tańszą namiastką.
Roboam umacnia się i panuje w Jerozolimie. Zaczął królować w wieku czterdziestu jeden lat i rządził siedemnaście lat w mieście, które Pan wybrał dla swego imienia; jego matka Naama była Ammonitką. Czynił jednak zło, bo nie przygotował serca, aby szukać Pana. Między nim a Jeroboamem trwały wojny; po śmierci pochowano go w mieście Dawida, a królem został jego syn Abiasz.
Kluczowe wersety
„Tak mówi Pan: Wy mnie opuściliście, dlatego i ja was opuściłem i poddałem w ręce Sziszaka.” — 2Krn 12,5 (UBG)
„On zaś czynił to, co złe, bo nie przygotował swojego serca, aby szukać Pana.” — 2Krn 12,14 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Roboam — porzuca prawo Pana; po najeździe korzy się i zostaje częściowo ocalony.
Sziszak, król Egiptu — narzędzie kary; łupi skarby świątyni i pałacu.
Szemajasz — prorok wyjaśniający najazd jako skutek opuszczenia Pana.
Książęta Judy — wraz z królem korzą się i wyznają sprawiedliwość Pana.
Naama Ammonitka — matka Roboama.
Jerozolima — miasto wybrane przez Pana dla swego imienia, obrabowane ze złotych tarcz.
Główna myśl rozdziału
Dobrobyt prowadzi Roboama do porzucenia Prawa, a najazd Sziszaka jest karą wychowawczą — służba obcemu królowi ma nauczyć różnicy między poddaństwem Bogu a poddaństwem ziemskim mocarstwom. Ukorzenie się odwraca pełnię gniewu, lecz końcowy werdykt jest surowy: król czynił zło, „bo nie przygotował swojego serca, aby szukać Pana”. Pokora łagodzi sąd, ale nie zastępuje wiernego szukania Boga. Kronikarz zapisuje też, że między Roboamem a Jeroboamem toczyły się wojny po wszystkie ich dni, a dzieje króla spisano w słowach proroków Szemajasza i Iddo — jego panowanie pozostaje trwałym ostrzeżeniem, że umocnienie się w sile bez oparcia w Panu prowadzi do upadku.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 12 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 11 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 13 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Abiasz · Szemajasz — znaczenie imienia · Naama — znaczenie imienia · Iddo — znaczenie imienia
Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 11 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 13 →