2 Księga Kronik 14 — streszczenie rozdziału

Czternasty rozdział przedstawia początek panowania Asy, króla Judy. Za jego dni panuje pokój, a król przeprowadza reformę: usuwa ołtarze obcych bogów, wyżyny i posągi oraz nakazuje szukać Pana. Gdy najeżdża go potężny Zerach, Asa woła do Boga i odnosi całkowite zwycięstwo.

Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 14?

Po śmierci Abiasza królem zostaje jego syn Asa, a w ziemi panuje pokój przez dziesięć lat. Asa czyni to, co dobre i prawe w oczach Pana: usuwa ołtarze obcych bogów i wyżyny, krusi posągi i wyrąbuje gaje. Nakazuje Judzie szukać Pana, Boga ojców, oraz przestrzegać prawa i przykazań; znosi wyżyny i posągi ze wszystkich miast, a królestwo zaznaje spokoju.

Korzystając z pokoju, który dał Pan, Asa buduje w Judzie miasta warowne otoczone murami, wieżami, bramami i ryglami. Mówi do ludu, by wznosić je, póki ziemia jest w ich mocy, bo szukali Pana i On dał im odpoczynek zewsząd. Budowa się powodzi. Król dysponuje wojskiem: trzysta tysięcy mężczyzn z Judy z tarczami i włóczniami oraz dwieście osiemdziesiąt tysięcy z Beniamina z puklerzami i łukami.

Wtedy nadciąga przeciw niemu Zerach Etiopczyk z wojskiem liczącym tysiąc tysięcy oraz trzystu rydwanami i dociera aż do Mareszy. Asa wychodzi mu naprzeciw i obie strony stają w szyku bojowym w Dolinie Sefaty pod Mareszą — Juda wobec przytłaczającej przewagi napastnika.

Asa woła do Pana, wyznając, że Bóg nie potrzebuje wielu, by uratować bezsilnego, i że Juda polega na Nim, idąc w Jego imię przeciw temu mnóstwu. Pan poraża Etiopczyków, którzy uciekają; Asa i lud, który był z nim, ścigają ich aż do Gerary, gdzie giną doszczętnie, starci przed Panem i Jego wojskiem, tak że nikt się nie uratował. Juda zdobywa ogromne łupy, pustoszy miasta wokół Gerary, na które padł strach Pana, napada też na namioty trzód i wraca do Jerozolimy, uprowadzając wiele owiec i wielbłądów.

Kluczowe wersety

„Asa czynił to, co było dobre i prawe w oczach Pana, jego Boga.” — 2Krn 14,2 (UBG)

„Panie, ty nie potrzebujesz wielu, aby uratować tego, który nie ma siły. Ratuj nas, Panie, nasz Boże, gdyż na tobie polegamy i w twoje imię idziemy przeciwko temu mnóstwu.” — 2Krn 14,11 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Asa — król Judy; reformator usuwający bałwochwalstwo i wzywający lud do szukania Pana.

Zerach Etiopczyk — najeźdźca z milionowym wojskiem, pokonany przed Panem.

Juda i Beniamin — wojsko Asy, dzielne, lecz liczebnie słabsze od napastnika.

Maresza i Dolina Sefaty — miejsce bitwy z Etiopczykami.

Gerar — cel pościgu i łupów; na okoliczne miasta pada strach Pana.

Główna myśl rozdziału

Reforma Asy — usunięcie obcych ołtarzy i wyżyn, nakaz szukania Pana i przestrzegania przykazań — przynosi ziemi odpoczynek. Gdy nadciąga wróg o miażdżącej przewadze, zwycięstwo rodzi się z modlitwy i polegania na Panu, a nie z siły wojska. Kronikarz łączy wierność przymierzu z Bożą ochroną: kto szuka Pana i na Nim się opiera, otrzymuje odpoczynek i wybawienie. Reforma i modlitwa Asy tworzą tu jedną całość — usunięcie bałwochwalstwa oczyszcza kraj, a ufne wołanie w chwili próby sprowadza zwycięstwo. Dziesięć lat pokoju nie było owocem układów politycznych, lecz darem Pana dla ludu, który szukał Go całym sercem.

Powiązane

Zobacz też: Beniamin · Zerach — znaczenie imienia · Juda — znaczenie imienia

Rozdziały: ← 2 Księga Kronik 13 · 2 Księga Kronik — cała księga · 2 Księga Kronik 15 →