Rozdział to obraz głębokiego upadku Judy pod rządami Achaza. Król oddaje się bałwochwalstwu, pali swoich synów w ogniu i wielokrotnie ponosi klęski. Zamiast wrócić do Pana, grzeszy jeszcze bardziej, składa ofiary bogom Damaszku i zamyka bramy domu Pana.
Co dzieje się w 2 Księdze Kronik 28?
Achaz zaczyna królować w wieku dwudziestu lat i nie czyni tego, co prawe w oczach Pana. Chodzi drogami królów Izraela, sporządza lane posągi dla Baalów, pali kadzidło w dolinie syna Hinnom i spala własnych synów w ogniu, naśladując obrzydliwości pogan. Składa też ofiary na wyżynach i pod każdym zielonym drzewem.
Dlatego Pan wydaje go w ręce króla Syrii, a potem króla Izraela. Pekach, syn Remaliasza, zabija w Judzie jednego dnia sto dwadzieścia tysięcy dzielnych wojowników, bo opuścili Pana. Synowie Izraela uprowadzają dwieście tysięcy kobiet i dzieci oraz wielkie łupy do Samarii. Wychodzi im naprzeciw prorok Obed, który gani ich za bezlitosną rzeź i nakazuje odesłać jeńców.
Naczelnicy Efraima — Azariasz, Berechiasz, Ezechiasz i Amasa — sprzeciwiają się wprowadzeniu jeńców, by nie dokładać grzechu. Wojsko zostawia jeńców i łupy; wyznaczeni mężczyźni przyodziewają nagich, karmią, poją i namaszczają uprowadzonych, a słabych wiozą na osłach do Jerycha, miasta palm, i odprowadzają do braci.
Achaz prosi o pomoc królów Asyrii, lecz Edomici i Filistyni najeżdżają Judę, a Tiglat-Pileser raczej go uciska, niż wspomaga — mimo skarbów oddanych z domu Pana. W największym ucisku król grzeszy jeszcze bardziej: składa ofiary bogom Damaszku, którzy go pokonali. Kruszy naczynia domu Bożego, zamyka bramy świątyni i stawia ołtarze po zaułkach Jerozolimy oraz wyżyny w każdym mieście Judy.
Kluczowe wersety
„A w czasie największego ucisku król Achaz grzeszył jeszcze bardziej przeciwko Panu. Taki to był król Achaz.” — 2Krn 28,22 (UBG)
„Achaz zabrał naczynia z domu Bożego i pokruszył je. Zamknął też bramy domu Pana i pobudował sobie ołtarze po wszystkich zaułkach Jerozolimy.” — 2Krn 28,24 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Achaz — najgorszy z opisanych tu królów Judy: bałwochwalca, który pali synów w ogniu, czci obcych bogów i zamyka dom Pana.
Pekach, syn Remaliasza — król Izraela, który zabija w Judzie sto dwadzieścia tysięcy wojowników w jeden dzień.
Prorok Obed — wychodzi naprzeciw wojsku Izraela i gani je za bezlitosną rzeź, nakazując odesłanie jeńców.
Naczelnicy Efraima — Azariasz, Berechiasz, Ezechiasz i Amasa — sprzeciwiają się wzięciu jeńców i organizują ich powrót do Jerycha.
Tiglat-Pileser, król Asyrii — wezwany na pomoc, lecz uciska Achaza mimo skarbów zabranych z domu Pana.
Dolina syna Hinnom i bogowie Damaszku — miejsce palenia synów w ogniu oraz obcy bogowie, których Achaz czci ku własnej zgubie.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że nieszczęście samo w sobie nie nawraca — Achaz w ucisku grzeszy jeszcze bardziej, licząc na bogów, którzy go pokonali. Kronikarz stawia jego bałwochwalstwo, palenie dzieci i zamknięcie świątyni jako sedno klęsk spadających na Judę. Zaskakującym kontrapunktem jest posłuszeństwo proroka Obeda i miłosierdzie okazane jeńcom, które przypomina, że słowo Boże wciąż znajduje słuchaczy nawet w czasie odstępstwa.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: 2Krn 28 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: 2 Księga Kronik 27 — streszczenie
- Następny: 2 Księga Kronik 29 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów