Księga Ezdrasza 1 otwiera opowieść o powrocie Judejczyków z niewoli babilońskiej. W pierwszym roku Cyrusa, króla Persji, Pan wzbudza ducha władcy, który ogłasza edykt pozwalający wygnańcom wrócić do Jerozolimy i odbudować dom Boży. Król zwraca też naczynia świątynne zabrane niegdyś przez Nabuchodonozora.
Co dzieje się w Księdze Ezdrasza 1?
Rozdział zaczyna się od stwierdzenia, że edykt Cyrusa jest wypełnieniem słowa Pana wypowiedzianego przez Jeremiasza. To Pan pobudza ducha króla, tak że ten ogłasza — ustnie po całym swoim królestwie, a także na piśmie — że Pan, Bóg niebios, dał mu wszystkie królestwa ziemi i rozkazał mu zbudować dla niego dom w Jerozolimie w Judzie. Każdemu, kto należy do ludu Bożego, król pozwala udać się do Jerozolimy i budować dom Pana, Boga Izraela, dodając wyznanie, że to On jest Bogiem, który jest w Jerozolimie.
Ci, którzy pozostają na miejscu, mają wspomóc wyruszających srebrem, złotem, dobytkiem i bydłem oraz dobrowolnymi ofiarami dla domu Bożego. W odpowiedzi powstają przywódcy rodów Judy i Beniamina, kapłani i Lewici — wszyscy, których ducha Bóg pobudził, aby poszli budować dom Pana w Jerozolimie. Wszyscy, którzy mieszkali dokoła nich, wspomagają ich naczyniem srebrnym, złotem, dobytkiem, bydłem i kosztownościami, poza tym wszystkim, co dobrowolnie ofiarowano na drogę i na odbudowę.
Cyrus wynosi także naczynia domu Pana, które Nabuchodonozor zabrał z Jerozolimy i złożył w domu swego boga. Przez ręce skarbnika Mitredata rozlicza się z nich z Szeszbassarem, księciem Judy. Tekst wylicza je z dokładnością: trzydzieści czasz złotych, tysiąc czasz srebrnych, dwadzieścia dziewięć noży, trzydzieści złotych pucharów i inne naczynia — łącznie pięć tysięcy czterysta naczyń złotych i srebrnych. Wszystko to Szeszbassar zabrał, gdy lud powracał z niewoli, z Babilonu do Jerozolimy.
Kluczowe wersety
„Tak mówi Cyrus, król Persji: Pan, Bóg niebios, dał mi wszystkie królestwa ziemi. On też rozkazał mi, abym zbudował dla niego dom w Jerozolimie, która jest w Judzie.” — Ezd 1,2 (UBG)
„Kto więc spośród was należy do jego ludu, niech będzie z nim jego Bóg; ten niech uda się do Jerozolimy w Judzie i niech buduje dom Pana, Boga Izraela – on jest Bogiem – który jest w Jerozolimie.” — Ezd 1,3 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Cyrus – król Persji, którego ducha Pan pobudził do wydania edyktu o powrocie i odbudowie.
Jeremiasz – prorok, którego słowo o końcu niewoli wypełnia się wraz z dekretem Cyrusa.
Nabuchodonozor – król Babilonu, który wcześniej zabrał naczynia domu Pana z Jerozolimy.
Szeszbassar – książę Judy, któremu przekazano naczynia i który poprowadził je z powrotem.
Mitredat – skarbnik perski, przez którego ręce wydano naczynia świątynne.
Jerozolima i Juda – cel powrotu wygnańców i miejsce planowanej odbudowy domu Bożego.
Babilon – miejsce niewoli, z którego lud wyrusza z powrotem.
Główna myśl rozdziału
Rozdział pokazuje, że powrót z niewoli jest dziełem Boga wiernego swojemu słowu: to Pan pobudza serce pogańskiego króla, aby wypełniło się to, co zapowiedział przez Jeremiasza. Odbudowa domu i zwrot świętych naczyń stawiają w centrum przywrócenie czci należnej Panu, Bogu Izraela, a nie same losy narodu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Ezd 1 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Następny: Księga Ezdrasza 2 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Lewici · Księga Ezdrasza · Szeszbassar · Jeremiasz · Nabuchodonozor — znaczenie imienia · Mitredat — znaczenie imienia
Rozdziały: Księga Ezdrasza — cała księga · Księga Ezdrasza 2 →