Księga Izajasza, rozdział 39 — po uzdrowieniu Ezechiasz przyjmuje posłów Merodak-Baladana, króla Babilonu, i z dumą pokazuje im cały swój skarbiec. Prorok Izajasz zapowiada wtedy, że pewnego dnia wszystkie te bogactwa oraz potomkowie króla zostaną uprowadzeni do Babilonu. Ezechiasz przyjmuje słowo Pana, ciesząc się pokojem za swoich dni.
O czym mówi Księga Izajasza 39?
W tym czasie Merodak-Baladan, syn Baladana, król Babilonu, dowiaduje się o chorobie i wyzdrowieniu Ezechiasza i posyła mu listy oraz dar. Gest dyplomatyczny schlebia królowi Judy. Ezechiasz cieszy się z odwiedzin i otwiera przed posłami cały skarbiec swoich kosztowności: srebro i złoto, wonności, drogocenne olejki, a także zbrojownię i wszystko, co znajduje się w jego składach i całym państwie.
Rozdział podkreśla, że nie było niczego, czego król by im nie pokazał. Ta chełpliwa otwartość wobec obcego mocarstwa staje się punktem zwrotnym całej opowieści. Pokaz bogactw, zamiast oddania chwały Bogu, który przecież ocalił miasto i przedłużył królowi życie, ujawnia próżność i zaufanie pokładane w ludzkich skarbach oraz w przymierzu z dalekim Babilonem. To, co miało być gestem gościnności, staje się nieświadomym odsłonięciem przyszłego łupu.
Wtedy prorok Izajasz przychodzi do Ezechiasza i pyta, co powiedzieli ci mężczyźni i skąd przybyli. Król odpowiada, że przyszli z dalekiej ziemi, z Babilonu, i widzieli wszystko, co jest w jego domu — niczego przed nimi nie ukrył. Odpowiedź ta staje się podstawą prorockiego wyroku, który Izajasz zaraz ogłasza w imieniu Pana zastępów. Prorok nie wypomina królowi wprost samych motywów, lecz przez pytania o gości i o to, co zobaczyli, obnaża, że skarby przeznaczone dla obcego mocarstwa staną się łupem tego samego Babilonu.
Prorok zapowiada dni, w których wszystko, co zgromadzili ojcowie Ezechiasza, zostanie zabrane do Babilonu, a spośród jego potomków niektórzy zostaną uprowadzeni i będą eunuchami w pałacu króla Babilonu. Ezechiasz przyjmuje to słowo, uznając je za dobre, i dodaje, że za jego dni będzie panował pokój i prawda. Tak rozdział zapowiada przyszłe wygnanie, zamykając narracyjną część księgi.
Kluczowe wersety
„Oto przyjdą dni, gdy zabiorą do Babilonu wszystko, co jest w twoim domu i co twoi ojcowie zgromadzili aż do tego dnia, mówi Pan.” — Iz 39,6 (UBG)
„Dobre jest słowo Pana, które wypowiedziałeś.” — Iz 39,8 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Ezechiasz – król, który z dumą pokazuje posłom cały swój skarbiec i zbrojownię.
Merodak-Baladan, syn Baladana – król Babilonu, nadawca listów i daru dla Ezechiasza.
Posłowie babilońscy – goście z dalekiej ziemi, którym pokazano wszystko.
Izajasz, syn Amosa – prorok zapowiadający uprowadzenie skarbów i potomków.
Babilon – miejsce przyszłej niewoli i wygnania synów z rodu Ezechiasza.
Zapowiedź niewoli – proroctwo o skarbach i eunuchach w pałacu króla Babilonu.
Główna myśl rozdziału
Chełpliwe zaufanie do obcego mocarstwa, zamiast do Boga, otwiera drogę do przyszłej niewoli. Ezechiasz, niedawno ocalony, pokazuje posłom bogactwa, a nie wielkość Pana — i słyszy wyrok o Babilonie. Rozdział stanowi zawias całej księgi: kończy część narracyjną o zagrożeniu asyryjskim i zapowiada wygnanie, po którym nastąpi wielkie słowo pociechy z rozdziału 40. Spokojna reakcja Ezechiasza — zadowolenie z pokoju za własnych dni — pozostawia otwarte pytanie o odpowiedzialność wobec przyszłych pokoleń, których dotknie zapowiedziana niewola.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Iz 39 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Izajasza 38 — streszczenie
- Następny: Księga Izajasza 40 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Rozdziały: ← Księga Izajasza 38 · Księga Izajasza — cała księga · Księga Izajasza 40 →