Rozdział 27 to znak prorocki: Jeremiasz nakłada na szyję jarzmo i ogłasza, że Pan oddał wszystkie okoliczne ziemie w ręce Nabuchodonozora. Kto podda kark pod jarzmo Babilonu, ocaleje w swojej ziemi; kto posłucha fałszywych proroków obiecujących szybki koniec niewoli, zginie od miecza, głodu i zarazy.
O czym mówi Księga Jeremiasza 27?
Pan poleca Jeremiaszowi sporządzić więzy i jarzma i przesłać je — przez posłów przybyłych do Jerozolimy — królom Edomu, Moabu, Ammonitów, Tyru i Sydonu. Wraz z tym znakiem idzie orędzie: Bóg, który swoją wielką mocą uczynił ziemię, człowieka i zwierzęta, daje ją temu, kto w Jego oczach ma upodobanie, a teraz oddał wszystkie te ziemie w ręce Nabuchodonozora, „mego sługi”. Wszystkie narody mają służyć Babilonowi — jemu, jego synowi i synowi jego syna — aż nadejdzie czas na jego własną ziemię, gdy jego samego ujarzmią liczne narody i wielcy królowie.
Naród, który nie podda karku pod jarzmo, Pan nawiedzi mieczem, głodem i zarazą; ten zaś, który się podda, pozostanie na swojej ziemi, by ją uprawiać. Dlatego prorok ostrzega, by nie słuchać proroków, wróżbitów, tych, co mają sny, wróżbiarzy ani czarowników, którzy zapewniają: „Nie będziecie służyć królowi Babilonu”. Oni prorokują kłamstwo, które prowadzi do wygnania i zguby.
To samo Jeremiasz mówi wprost Sedekiaszowi, królowi Judy: poddajcie karki i służcie królowi Babilonu, a będziecie żyć — po co miasto miałoby stać się ruiną? Osobno zwraca się do kapłanów i ludu w sprawie naczyń domu Pana. Fałszywi prorocy zapewniają, że sprzęty świątynne wkrótce wrócą z Babilonu, lecz Pan zapowiada odwrotnie: pozostałe kolumny, „morze”, podstawki i reszta naczyń — których nie zabrano jeszcze wtedy, gdy uprowadzono Jechoniasza — również zostaną zabrane do Babilonu i pozostaną tam aż do dnia, w którym sam Pan się o nie upomni i je przywróci na to miejsce. Gdyby zaś ci prorocy naprawdę mieli słowo Pana, powinni wstawiać się u Niego, aby te naczynia nie trafiły do Babilonu.
Kluczowe wersety
„A teraz dałem te wszystkie ziemie do rąk Nabuchodonozora, króla Babilonu, mego sługi; oddałem mu nawet zwierzęta polne, aby mu służyły.” — Jr 27,6 (UBG)
„A naród, który podda swój kark pod jarzmo króla Babilonu i będzie mu służył, ten pozostawię w jego ziemi, mówi Pan, aby ją uprawiał i mieszkał w niej.” — Jr 27,11 (UBG)
Główne obrazy i zapowiedzi
Więzy i jarzmo na szyi — znak, że narody pójdą pod władzę Babilonu.
Nabuchodonozor „mój sługa” — pogański król jako narzędzie w ręku Pana.
Poddany kark — obraz uległości, która ocala życie i ziemię.
Fałszywi prorocy i wróżbici — obiecują wolność, a prowadzą do zguby.
Naczynia domu Pana — kolumny, „morze” i podstawki, które trafią do Babilonu.
Dzień upomnienia — zapowiedź, że Pan sam sprowadzi sprzęty z powrotem.
Główna myśl rozdziału
Rozdział przenosi spór o los Judy na płaszczyznę władzy nad dziejami: skoro to Pan rozdaje ziemie, poddanie się Babilonowi nie jest zdradą, lecz przyjęciem Jego wyroku i drogą przetrwania. Miarą prawdziwego proroctwa staje się zgodność z tym słowem, a nie obietnica szybkiej ulgi. Nawet zabrane naczynia świątyni pozostają pod kontrolą Pana, który wyznacza czas ich powrotu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Jr 27 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Jeremiasza 26 — streszczenie
- Następny: Księga Jeremiasza 28 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów