Księga Jeremiasza 29 — streszczenie rozdziału

Rozdział 29 przytacza list, który Jeremiasz posłał z Jerozolimy do wygnańców w Babilonie. Prorok wzywa ich, by budowali domy, zakładali ogrody i zabiegali o pokój miasta, do którego zostali uprowadzeni. Niewola potrwa siedemdziesiąt lat, po których Pan — mający wobec nich myśli o pokoju — sprowadzi ich z powrotem.

O czym mówi Księga Jeremiasza 29?

List trafia do starszych, kapłanów, proroków i całego ludu uprowadzonego z Jerozolimy do Babilonu, już po wyjściu króla Jechoniasza, królowej, dworzan oraz rzemieślników. Jeremiasz przesyła go przez Elasę, syna Szafana, i Gemariasza, syna Chilkiasza, wysłanych do Nabuchodonozora. Wbrew nadziei na szybki powrót Pan każe wygnańcom urządzić się w Babilonie: budować domy, zakładać ogrody, zawierać małżeństwa i rozmnażać się, a nade wszystko zabiegać o pokój miasta i modlić się za nie, bo od jego pokoju zależy ich własny.

Pan ostrzega przed prorokami i wróżbitami wśród wygnańców, którzy prorokują kłamliwie w Jego imię, choć ich nie posłał. Wyznacza wyraźną granicę czasu: dopiero gdy dla Babilonu wypełni się siedemdziesiąt lat, nawiedzi swój lud i spełni dobre słowo, sprowadzając go z powrotem. Wtedy będą Go wzywać i szukać całym sercem, a On da się im znaleźć i odwróci ich niewolę, gromadząc rozproszonych ze wszystkich narodów i miejsc, do których ich wygnał.

Druga część listu zapowiada sąd. Nad królem zasiadającym na tronie Dawida i ludem pozostałym w mieście Pan pośle miecz, głód i zarazę, czyniąc z nimi jak ze złymi figami, których nie można jeść. Fałszywych proroków Achaba, syna Kolajasza, i Sedekiasza, syna Maasejasza, wyda w ręce Nabuchodonozora. Gdy zaś Szemajasz Nechalamita pisze z Babilonu listy, żądając ukarania Jeremiasza, prorok z polecenia Pana zapowiada, że Szemajasz i jego potomstwo nie ujrzą dobra, które Pan uczyni swemu ludowi, bo głosił bunt przeciwko Niemu.

Kluczowe wersety

„Zabiegajcie o pokój dla tego miasta, do którego was uprowadziłem, i módlcie się za nie do Pana, bo od jego pokoju zależy wasz pokój.” — Jr 29,7 (UBG)

„Gdyż ja znam myśli, które mam o was, mówi Pan: myśli o pokoju, a nie o utrapieniu, aby zapewnić wam koniec, jakiego oczekujecie.” — Jr 29,11 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Jeremiasz — prorok, autor listu do wygnańców.

Wygnańcy w Babilonie — starsi, kapłani, prorocy i lud uprowadzeni z Jerozolimy.

Nabuchodonozor — król Babilonu, który uprowadził Judę.

Jechoniasz — uprowadzony król; z nim poszli królowa, dworzanie i rzemieślnicy.

Elasa i Gemariasz — wysłannicy Sedekiasza, którzy niosą list do Babilonu.

Achab i Sedekiasz, syn Maasejasza — fałszywi prorocy wydani w ręce Babilonu.

Szemajasz Nechalamita — pisze listy przeciw Jeremiaszowi i zostaje ukarany.

Siedemdziesiąt lat — wyznaczony czas niewoli przed powrotem.

Główna myśl rozdziału

List uczy wygnańców żyć wiernie w obcej ziemi, nie zawieszając życia w oczekiwaniu na cudowny, natychmiastowy powrót. Pokój Babilonu i pokój Izraela zostają na czas niewoli powiązane, a nadzieja opiera się na wyznaczonym słowie Pana, nie na obietnicach fałszywych proroków. Siedemdziesiąt lat i „myśli o pokoju” ukazują karę jako ograniczoną w czasie i podporządkowaną wierności Boga wobec swego ludu.

Powiązane