Księga Jozuego 24 — streszczenie rozdziału

Księga Jozuego, rozdział 24 — opisuje uroczyste zgromadzenie wszystkich pokoleń Izraela w Sychem, podczas którego Jozue odnawia przymierze z Jahwe (PAN). Przywołując historię narodu od czasów Abrahama aż po podbój Kanaanu, wzywa lud do ostatecznego wyboru i odrzucenia obcych bóstw. Rozdział kończy się śmiercią Jozuego i Eleazara oraz pochówkiem kości Józefa.

Co dzieje się w Księga Jozuego 24?

Jozue zwołuje starszych, sędziów i przełożonych Izraela do Sychem przed oblicze Boga. Przemawiając w imieniu Jahwe, przypomina historię patriarchów: powołanie Abrahama zza rzeki, gdzie jego ojcowie (w tym Terach) służyli obcym bogom, narodziny Izaaka, Jakuba i Ezawa, a także zejście Jakuba do Egiptu. Następnie wspomina posłanie Mojżesza i Aarona, plagi egipskie, cudowne przejście przez Morze Czerwone, długi pobyt na pustyni oraz zwycięstwa nad Amorytami za Jordanem i królami Kanaanu. Jahwe podkreśla, że dał Izraelowi ziemię, na której się nie trudzili, oraz miasta i winnice, których sami nie zakładali.

W obliczu tych dobrodziejstw Jozue wzywa lud do bojaźni przed Jahwe i służenia Mu w szczerości i prawdzie. Nakazuje usunąć obce bóstwa i stawia Izrael przed wyborem: komu chcą służyć. Deklaruje przy tym: „Lecz ja i mój dom będziemy służyli Panu”. Lud entuzjastycznie odpowiada, że nie opuści Jahwe, który ich wyzwolił. Jozue ostrzega ich jednak, że Bóg jest święty i zazdrosny i nie przebaczy im zdrady. Gdy lud ponownie deklaruje wierność, Jozue zawiera z nimi przymierze w Sychem, nadaje im prawo i nakaz, a słowa te zapisuje w księdze Prawa Bożego. Na świadka stawia wielki kamień pod dębem przy świątyni.

Po rozesłaniu ludu do ich dziedzictwa, Jozue umiera w wieku stu dziesięciu lat i zostaje pochowany w Timnat-Serach. Izrael pozostaje wierny Jahwe przez wszystkie dni życia Jozuego oraz starszych, którzy go przeżyli i znali dzieła Boże. W Sychem zostają również pochowane kości Józefa, sprowadzone z Egiptu, na polu kupionym niegdyś przez Jakuba. Rozdział zamyka wzmianka o śmierci i pogrzebie arcykapłana Eleazara, syna Aarona.

Kluczowe wersety

„A jeśli wam się zdaje, że źle jest służyć Panu, wybierzcie sobie dziś, komu będziecie służyć: czy bogom, którym służyli wasi ojcowie po drugiej stronie rzeki, czy bogom Amorytów, w których ziemi mieszkacie. Lecz ja i mój dom będziemy służyli Panu.” — Joz 24,15 (UBG)

„I lud odpowiedział Jozuemu: Panu, naszemu Bogu, będziemy służyć i jego głosu będziemy słuchać.” — Joz 24,24 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Osoby: Jozue (syn Nuna, sługa Jahwe, który umiera w wieku 110 lat), Abraham, Terach, Nachor, Izaak, Jakub, Ezaw, Mojżesz i Aaron, Balak (król Moabu) i Balaam (syn Beora), Józef (którego kości zostają pochowane), Eleazar (syn Aarona) oraz Pinchas.

Miejsca: Sychem (miejsce zgromadzenia, zawarcia przymierza i pochówku kości Józefa), rzeka (Eufrat – „druga strona rzeki”), Egipt, Morze Czerwone, góra Seir, Jordan, Jerycho, Timnat-Serach (miejsce pochówku Jozuego na górzystym terenie Efraima, na północ od góry Gaasz), pagórek Pinchasa na górze Efraim.

Wydarzenia: Zgromadzenie narodowe w Sychem, odnowienie przymierza z Jahwe, wzniesienie kamienia na świadka pod dębem, śmierć i pogrzeb Jozuego, pochowanie kości Józefa w Sychem, śmierć i pogrzeb Eleazara.

Główna myśl rozdziału

Rozdział ten podkreśla, że prawdziwa służba Jahwe wymaga świadomej i radykalnej decyzji o odrzuceniu wszelkich form bałwochwalstwa. Przymierze z Bogiem opiera się na Jego uprzedniej łasce i wierności, ale domaga się od człowieka całkowitego oddania, szczerości i posłuszeństwa Jego Słowu. Pamięć o Bożych dziełach jest kluczem do zachowania wierności kolejnych pokoleń.

Powiązane