Księga Kapłańska, rozdział 27 — ostatni rozdział tej księgi — zawiera szczegółowe instrukcje Jahwe (PAN) przekazane Mojżeszowi na temat dobrowolnych ślubów, wyceny osób, zwierząt, domów i pól poświęconych Bogu, a także zasad dotyczących wykupu dziesięcin i rzeczy całkowicie oddanych na zatracenie. Stanowi to podsumowanie przymierza zawartego pod górą Synaj.
Co dzieje się w Księga Kapłańska 27?
Rozdział rozpoczyna się od omówienia szczególnych ślubów składanych Jahwe. Jeśli ktoś ślubuje osobę, jej wykup zależy od wieku i płci według sztywnego cennika świątynnego. Najwyższą wartość mają mężczyźni w wieku produkcyjnym (od dwudziestu do sześćdziesięciu lat) wyceniani na pięćdziesiąt syklów srebra, podczas gdy kobiety w tym samym wieku na trzydzieści syklów. Dla osób uboższych przewidziano możliwość indywidualnej wyceny przez kapłana. W przypadku zwierząt czystych, raz ofiarowane stają się święte i nie wolno ich zamieniać; próba zamiany skutkuje uświęceniem obu zwierząt. Zwierzęta nieczyste mogą być wykupione po wycenie kapłańskiej z doliczeniem jednej piątej ich wartości.
Kolejna część dotyczy poświęcania domów i pól. Właściciel może wykupić swój dom lub pole dziedziczne, dodając jedną piątą do wyceny kapłana. Wycena pola zależy od ilości wysiewanego ziarna oraz liczby lat pozostałych do roku jubileuszowego. Jeśli pole nie zostanie wykupione i przejdzie w inne ręce, w roku jubileuszowym staje się własnością kapłanów jako rzecz święta dla Jahwe. W przypadku pól kupionych (niebędących dziedzictwem), ich wartość oblicza się tylko do roku jubileuszowego, po czym wracają one do pierwotnego właściciela. Wszystkie opłaty są regulowane według sykla świątynnego, który wynosi dwadzieścia ger.
Ostatnia sekcja reguluje kwestie pierworodnych zwierząt, które z urzędu należą do Jahwe i nie mogą być przedmiotem osobnego ślubu. Rozdział wprowadza też rozróżnienie dla rzeczy całkowicie poświęconych (obłożonych klątwą) – nie podlegają one wykupowi, a poświęcony człowiek musi ponieść śmierć. Na koniec omówiono dziesięciny z płodów ziemi oraz trzody. Dziesięcinę z plonów można wykupić po dodaniu jednej piątej wartości, natomiast dziesięcina ze zwierząt (co dziesiąte przechodzące pod laską pasterską) jest nienaruszalna i nie wolno jej zamieniać ani wybierać między lepszym a gorszym.
Kluczowe wersety
„Przemów do synów Izraela i powiedz im: Jeśli ktoś złoży Panu szczególny ślub, da okup według twojego oszacowania.” — Kpł 27,2 (UBG)
„Wszelka dziesięcina ziemi – czy to z nasienia ziemi, czy z owocu drzewa – należy do Pana. Jest ona poświęcona Panu.” — Kpł 27,30 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jahwe — Bóg Izraela, który nadaje prawa i któremu należą się wszelkie śluby, dziesięciny oraz rzeczy poświęcone.
Mojżesz — pośrednik przymierza, który otrzymuje przykazania bezpośrednio od Boga na górze Synaj, aby przekazać je ludowi.
Synowie Izraela — społeczność powołana do przestrzegania tych praw i składania ślubów.
Kapłan — osoba odpowiedzialna za dokonywanie wyceny uświęconych dóbr i ludzi.
Góra Synaj — miejsce, w którym Jahwe ogłosił te przykazania Mojżeszowi.
Rok jubileuszowy — kluczowy moment cyklu gospodarczego i religijnego, w którym następuje reset własności ziemi.
Główna myśl rozdziału
Księga Kapłańska 27 podkreśla, że wszystko, co człowiek deklaruje oddać Jahwe, musi być traktowane z najwyższą powagą i uczciwością. Bóg uczy Izraelitów odpowiedzialności za wypowiadane słowa oraz szacunku dla rzeczy świętych, pokazując, że całe życie materialne i społeczne podlega Jego suwerennej władzy. Rozdział ten zamyka zbiór przykazań Synaju, przypominając, że posłuszeństwo Bogo dotyczy także naszych zasobów materialnych.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Kpł 27 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Kapłańska 26 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Księga Kapłańska · Mojżesz — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Kapłańska 26 · Księga Kapłańska — cała księga