Księga Liczb, rozdział 27 — opisuje ustanowienie nowego prawa dziedziczenia dla kobiet na przykładzie córek Selofchada oraz zapowiedź śmierci Mojżesza. Jahwe (PAN) nakazuje Mojżeszowi spojrzeć na Ziemię Obiecaną z góry Abarim, po czym na jego następcę i nowego pasterza Izraela zostaje wyznaczony Jozue, syn Nuna, namaszczony przed kapłanem Eleazarem i całym zgromadzeniem.
Co dzieje się w Księdze Liczb 27?
Rozdział rozpoczyna się od wystąpienia córek Selofchada (Machli, Noi, Chogli, Milki i Tirsy) z rodu Manassesa. Ich ojciec zmarł na pustyni z powodu własnego grzechu, nie należąc do buntowników Koracha, i nie pozostawił męskiego potomka. Kobiety te stanęły przed Mojżeszem, kapłanem Eleazarem, naczelnikami i całym zgromadzeniem u wejścia do Namiotu Zgromadzenia, domagając się prawa do dziedziczenia ziemi pośród braci swojego ojca, aby jego imię nie zaginęło. Mojżesz przedstawił tę sprawę Jahwe, który uznał ich roszczenia za słuszne. Bóg ustanowił nowe prawo prawne dla Izraela: jeśli mężczyzna umrze bez syna, dziedzictwo przechodzi na córkę, następnie na braci, braci ojca lub najbliższego krewnego.
W dalszej części Jahwe nakazuje Mojżeszowi wstąpić na górę Abarim, aby zobaczył ziemię obiecaną Izraelowi. Bóg zapowiada, że po jej ujrzeniu Mojżesz zostanie przyłączony do swojego ludu, podobnie jak jego brat Aaron. Jest to konsekwencja ich buntu na pustyni Syn przy wodach Meriba w Kadesz, gdzie nie uświęcili Jahwe na oczach ludu. Mojżesz, troszcząc się o przyszłość narodu, prosi Boga o ustanowienie nowego przywódcy, który prowadziłby zgromadzenie niczym pasterz swoje owce.
Jahwe wskazuje na Jozuego, syna Nuna, jako męża, w którym mieszka Duch. Nakazuje Mojżeszowi nałożyć na niego ręce, postawić go przed kapłanem Eleazarem oraz całym zgromadzeniem i przekazać mu część swojej godności, aby lud był mu posłuszny. Jozue ma zasięgać rady Jahwe za pośrednictwem kapłana Eleazara i sądu Urim. Mojżesz wypełnia wszystkie nakazy Jahwe: stawia Jozuego przed kapłanem i zgromadzeniem, nakłada na niego ręce i przekazuje mu przywództwo nad Izraelem.
Kluczowe wersety
„Córki Selofchada słusznie mówią: Daj im koniecznie dziedziczną posiadłość pośród braci ich ojca, a przenieś na nie dziedzictwo ich ojca.” — Lb 27,7 (UBG)
„Pan powiedział do Mojżesza: Weź do siebie Jozuego, syna Nuna, męża, w którym jest mój Duch, i połóż na nim swoją rękę;” — Lb 27,18 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Córki Selofchada (Machla, Noa, Chogla, Milka, Tirsa) – odważne kobiety, które wywalczyły prawo do dziedziczenia ziemi dla córek w przypadku braku męskiego potomka.
Mojżesz – dotychczasowy przywódca Izraela, który przedstawił sprawę córek Selofchada Jahwe, a następnie posłusznie przekazał władzę swojemu następcy.
Jozue, syn Nuna – mąż napełniony Duchem Bożym, wyznaczony przez Jahwe na nowego pasterza i wodza Izraela.
Eleazar – kapłan, przed którym Jozue miał stawać, aby radzić się Jahwe poprzez sąd Urim.
Góra Abarim – miejsce, z którego Mojżesz miał zobaczyć Ziemię Obiecaną przed swoją śmiercią.
Wody Meriba w Kadesz (pustynia Syn) – miejsce dawnego buntu, gdzie Mojżesz i Aaron sprzeciwili się nakazowi Jahwe i nie uświęcili Go na oczach zgromadzenia.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje sprawiedliwość Jahwe, który dba o zachowanie dziedzictwa i imienia każdej rodziny w Izraelu, wprowadzając sprawiedliwe prawo dla kobiet. Podkreśla również Bożą troskę o ciągłość przywództwa i duchową opiekę nad ludem, co przejawia się w wyznaczeniu Jozuego jako pasterza namaszczonego Duchem. Posłuszeństwo Mojżesza w obliczu zapowiedzi własnej śmierci stanowi wzór pokory i oddania sprawom Bożym.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Lb 27 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Liczb 26 — streszczenie
- Następny: Księga Liczb 28 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Księga Liczb · Machli · Jozue — znaczenie imienia · Mojżesz — znaczenie imienia · Aaron — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Liczb 26 · Księga Liczb — cała księga · Księga Liczb 28 →