Ewangelia Mateusza, rozdział 6 — kontynuuje Kazanie na Górze naukami o pobożności „w ukryciu”. Jeszua (Jezus) uczy, jak dawać jałmużnę, modlić się i pościć bez rozgłosu, przekazuje wzór modlitwy „Ojcze nasz”, a potem wzywa, by gromadzić skarby w niebie i „szukajcie najpierw królestwa Bożego”.
Co dzieje się w Ewangelii Mateusza 6?
Jeszua trzykrotnie przeciwstawia szczerą pobożność pobożności na pokaz. O jałmużnie mówi: „niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa”, by „pozostała w ukryciu”, bo „twój Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie”. Obłudnicy, którym chodzi o to, „aby ich ludzie chwalili”, już „Odbierają swoją nagrodę”.
Podobnie modlitwa nie ma być spektaklem — trzeba „wejdź do swego pokoju, zamknij drzwi”. Nie należy też być „wielomówni jak poganie”, bo „wasz Ojciec wie, czego potrzebujecie, zanim go poprosicie”. Jeszua podaje wzór: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię”, z prośbami o przyjście królestwa, „naszego powszedniego chleba”, przebaczenie win i „wybaw nas od złego”. Dodaje warunek: kto przebacza ludziom, temu „przebaczy wasz Ojciec niebieski”.
O poście uczy: „nie miejcie twarzy smutnej jak obłudnicy”, lecz pościć tak, „Aby nie ludzie widzieli”. Potem przechodzi do skarbów: „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi”, lecz „w niebie”, bo „Gdzie bowiem jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce”. Ostrzega: „Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.
W ostatniej części Jeszua wzywa, by nie troszczyć się lękliwie o życie, jedzenie czy ubranie. Pyta: „Czyż życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż ubranie?”, i przypomina, że „o to wszystko poganie zabiegają”. Wskazuje „ptaki nieba”, które „wasz Ojciec niebieski żywi je”, oraz „liliom polnym”, które „nie pracują ani nie przędą”, a przecież „nawet Salomon w całej swojej chwale nie był tak ubrany”. Puentą jest wezwanie: „szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane”.
Kluczowe wersety
„Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.” — Mt 6,33 (UBG)
„Gdzie bowiem jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.” — Mt 6,21 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Osoby: Jeszua i słuchacze Kazania na Górze; jako kontrast pojawiają się obłudnicy i poganie, a także Ojciec niebieski oraz przywołany Salomon. Tematy i obrazy: jałmużna, wzór modlitwy „Ojcze nasz”, post, skarby w niebie, oko jako światło ciała, niemożność służby dwóm panom, ptaki nieba i lilie polne. Cała scena rozgrywa się wciąż w ramach jednej mowy na górze.
Główna myśl rozdziału
Rozdział porządkuje motywację: prawdziwa pobożność szuka wzroku Ojca, nie ludzi, dlatego jałmużna, modlitwa i post dokonują się „w ukryciu”. Wielokrotnie powraca obietnica, że „Ojciec, który widzi w ukryciu, odda ci jawnie”, oraz przestroga wobec obłudy nagradzanej jedynie ludzkim uznaniem. Ukryte dobro widzi tylko Ojciec — i tylko Jego nagroda okazuje się trwała.
Wzór „Ojcze nasz” i wezwanie „szukajcie najpierw królestwa Bożego” ustawiają priorytety ucznia wokół woli Boga zamiast wokół mamony i lęku o jutro. To bardzo praktyczna sola scriptura — życie codzienne kształtowane słowem Mistrza. Uczeń nie zostaje uwolniony od wszystkich potrzeb, lecz uczy się układać je we właściwej kolejności. Zobacz interlinia Mateusza 6, a także streszczenie Mateusza 5 i streszczenie Mateusza 7.