Objawienie Jana, rozdział 17 — sąd nad wielką nierządnicą. Anioł pokazuje Janowi kobietę siedzącą na szkarłatnej bestii o siedmiu głowach i dziesięciu rogach, noszącą imię „wielki Babilon”, a następnie sam wyjaśnia tajemnicę bestii, siedmiu gór, siedmiu i dziesięciu królów oraz wód, nad którymi zasiada nierządnica.
Co dzieje się w Objawieniu 17?
Jeden z aniołów z siedmioma czaszami zaprasza Jana, by pokazać mu sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodami, z którą nierząd uprawiali królowie ziemi, a mieszkańcy ziemi upili się winem jej nierządu. Anioł zaniósł mnie w duchu na pustynię, gdzie Jan widzi kobietę siedzącą na szkarłatnej bestii pełnej imion bluźnierstwa, mającej siedem głów i dziesięć rogów. Kobieta jest ubrana w purpurę i szkarłat i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami, trzyma złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości swego nierządu, a na czole nosi tajemnicze imię.
Jan widzi też, że kobieta jest pijana krwią świętych i krwią męczenników Mesjasza — a jest nim Jeszua (Jezus) — i zdumiewa się bardzo. Wtedy anioł obiecuje wyjaśnić tajemnicę. Mówi, że bestia była, a nie ma jej i ma wyjść z otchłani, i iść na zatracenie. Podaje też klucze do wizji: Siedem głów to siedem gór, na których siedzi kobieta, a nadto królów jest siedmiu – pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł; sama bestia jest ósmym, a jest spośród siedmiu i również idzie na zatracenie.
Dziesięć rogów to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie objęli królestwa, lecz wezmą władzę jak królowie na jedną godzinę wraz z bestią; mają jeden zamysł i oddadzą bestii swoją moc. Będą oni walczyć z Barankiem, ale — jak zapowiada anioł — Baranek ich zwycięży. Na koniec anioł odsłania jeszcze dwa znaczenia: Wody, które widziałeś, nad którymi siedzi nierządnica, to ludy, tłumy, narody i języki, a dziesięć rogów w końcu znienawidzą nierządnicę i sprawią, że będzie spustoszona i naga i będą jeść jej ciało, i spalą ją w ogniu, bo Bóg bowiem włożył im do serc, aby wykonali jego wolę. Kobieta zaś to wielkie miasto, które króluje nad królami ziemi. Grekę oryginału prześledzisz słowo po słowie w materiale interlinia Objawienia 17.
Kluczowe wersety
„A na jej czole wypisane było imię: Tajemnica, wielki Babilon, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi.” — Obj 17,5 (UBG)
„Oni będą walczyć z Barankiem, a Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów, a ci, którzy są z nim, są powołani, wybrani i wierni.” — Obj 17,14 (UBG)
Symbole, osoby i wizje
Obrazy rozdziału to: wielka nierządnica siedząca nad wieloma wodami; szkarłatna bestia pełna imion bluźnierstwa, o siedmiu głowach i dziesięciu rogach; purpura i szkarłat, złoty kielich pełen obrzydliwości oraz imię Tajemnica, wielki Babilon, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi; siedem gór, siedmiu królów i dziesięciu królów, którzy oddadzą władzę bestii; wreszcie Baranek jako Pan panów i Król królów z powołanymi, wybranymi i wiernymi. Co istotne, rozdział sam rozszyfrowuje część symboli — wody to ludy, tłumy, narody i języki, a kobieta to wielkie miasto — nie nazywając jednak żadnego konkretnego, współczesnego miasta, człowieka ani instytucji.
Główna myśl rozdziału
Rozdział 17 odsłania naturę „wielkiego Babilonu”: to uwodzicielski, ale bluźnierczy i krwawy system, sprzymierzony z bestią i władcami ziemi. Jego świetność jest pozorna, bo sami sojusznicy w końcu go zniszczą, a Bóg posłuży się nawet ich zamysłem, by wypełniły się jego słowa. Wobec bestii i królów stoi Baranek, który zwycięża jako Pan panów i Król królów. Sąd nad Babilonem zapowiada wcześniej streszczenie Objawienia 16, a jego upadek rozwija streszczenie Objawienia 18.