Księga Rodzaju, rozdział 39 — opisuje losy Józefa w Egipcie po tym, jak został sprzedany przez swoich braci. Mimo niewoli i fałszywych oskarżeń ze strony żony Potifara, które doprowadziły go do więzienia, Jahwe (PAN) nieustannie mu błogosławi. Rozdział ten ukazuje wierność Józefa wobec Boga oraz Bożą opiekę w najtrudniejszych chwilach życia.
Co dzieje się w Księdze Rodzaju 39?
Józef zostaje sprowadzony do Egiptu i kupiony przez Potifara, dworzanina faraona i dowódcę straży. Dzięki temu, że Jahwe jest z Józefem, wszystko, czego się podejmuje, kończy się sukcesem. Potifar dostrzega to szczególne błogosławieństwo i mianuje Józefa zarządcą swojego domu oraz całego majątku. Od tego momentu dom i pola Egipcjanina rozkwitają ze względu na obecność Józefa. Józef, będąc młodzieńcem przystojnym i miłym dla oka, wzbudza jednak pożądanie żony swojego pana. Kobieta wielokrotnie, dzień w dzień, namawia go do cudzołóstwa. Józef stanowczo odmawia, argumentując, że jego pan obdarzył go bezgranicznym zaufaniem, a przede wszystkim, że taki czyn byłby wielkim złem i grzechem przeciwko Bogu.
Pewnego dnia, gdy w domu nie ma innych domowników, żona Potifara chwyta Józefa za szatę, żądając zbliżenia. Józef ucieka, pozostawiając szatę w jej ręku. Kobieta wykorzystuje to jako dowód i oskarża go przed domownikami oraz mężem o próbę gwałtu, twierdząc, że to Hebrajczyk chciał ją zelżyć. Rozgniewany Potifar wtrąca Józefa do królewskiego więzienia.
Nawet w więzieniu Jahwe nie opuszcza Józefa. Okazuje mu miłosierdzie i sprawia, że zyskuje on przychylność przełożonego więzienia. Wkrótce Józef otrzymuje pełną władzę nad wszystkimi więźniami i zarządza wszelkimi sprawami w tym miejscu. Przełożony więzienia nie musi się o nic martwić, ponieważ Jahwe czuwa nad Józefem i darzy powodzeniem każde jego działanie.
Kluczowe wersety
„I nie ma w tym domu nikogo większego ode mnie, i nie zabronił mi niczego oprócz ciebie, bo ty jesteś jego żoną. Jak więc mógłbym popełnić tak wielkie zło i zgrzeszyć przeciwko Bogu?” — Rdz 39,9 (UBG)
„A Pan był z Józefem, okazał mu miłosierdzie i dał mu łaskę w oczach przełożonego więzienia.” — Rdz 39,21 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Józef – syn Jakuba, sprzedany do Egiptu, wierny sługa Jahwe, który odrzuca pokusę grzechu i zachowuje prawość mimo niesprawiedliwego uwięzienia.
Potifar – egipski dworzanin, dowódca straży faraona, który kupuje Józefa i czyni go zarządcą swojego domu.
Żona Potifara – kobieta, która bezskutecznie próbuje uwieść Józefa, a po odrzuceniu fałszywie oskarża go o próbę napaści.
Przełożony więzienia – urzędnik, który dostrzega Boże błogosławieństwo nad Józefem i powierza mu zarząd nad więzieniem.
Egipt – miejsce niewoli, a zarazem przestrzeń, w której Jahwe wywyższa Józefa.
Więzienie królewskie – miejsce, do którego trafia Józef po fałszywym oskarżeniu.
Główna myśl rozdziału
Głównym przesłaniem tego rozdziału jest prawda, że obecność i błogosławieństwo Jahwe nie zależą od zewnętrznych okoliczności, takich jak niewola czy więzienie. Wierność Bogu i unikanie grzechu, nawet za cenę osobistych strat i niesprawiedliwości, ostatecznie przynoszą Bożą przychylność i ratunek.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Rdz 39 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Rodzaju 38 — streszczenie
- Następny: Księga Rodzaju 40 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Księga Rodzaju · Józef — znaczenie imienia
Rozdziały: ← Księga Rodzaju 38 · Księga Rodzaju — cała księga · Księga Rodzaju 40 →