Księga Rodzaju, rozdział 6 — ukazuje dramatyczny moment w historii stworzenia, w którym skażenie ludzkości osiąga apogeum, zmuszając Stwórcę do podjęcia decyzji o całkowitej zagładzie życia na ziemi. W tym mrocznym obrazie buntu i zepsucia pojawia się jednak nadzieja w osobie sprawiedliwego Noego, który otrzymuje od Boga nakaz zbudowania arki ocalenia.
Co dzieje się w Księga Rodzaju 6?
Rozdział rozpoczyna się od opisu wzrostu liczby ludności na ziemi. Synowie Boży, dostrzegając piękno córek ludzkich, zaczęli brać je sobie za żony według własnego upodobania. W odpowiedzi na to Jahwe (PAN) oświadczył, że Jego duch nie będzie na zawsze spierał się z człowiekiem, który jest tylko ciałem, wyznaczając czas jego trwania na sto dwadzieścia lat. W tym okresie na ziemi żyli olbrzymi, a także mocarze i sławni mężowie zrodzeni ze związków synów Bożych z córkami ludzkimi.
Następnie tekst ukazuje głęboki upadek moralny ludzkości. Jahwe widział ogromną niegodziwość ludzi oraz to, że każda myśl i zamysł ich serc były nieustannie złe. Wywołało to w Stwórcy głęboki żal i ubolewanie nad stworzeniem człowieka. W konsekwencji Bóg postanowił zgładzić z powierzchni ziemi ludzi, bydło, zwierzęta pełzające oraz ptactwo niebieskie. Jedynym człowiekiem, który znalazł łaskę w oczach Jahwe, był Noe – mąż sprawiedliwy, doskonały w swoich czasach, który chodził z Bogiem i spłodził trzech synów: Sema, Chama i Jafeta.
Ziemia była całkowicie zepsuta i pełna nieprawości w oczach Boga, gdyż wszelkie ciało wypaczyło swoją drogę. Bóg oznajmił Noemu swoją decyzję o położeniu kresu wszelkiemu ciału i nakazał mu zbudowanie arki z drewna gofer. Konstrukcja miała mieć określone wymiary: trzysta łokci długości, pięćdziesiąt szerokości i trzydzieści wysokości, a także posiadać przegrody, okno, boczne drzwi oraz trzy piętra, a całość miała być powleczona smołą. Bóg zapowiedział sprowadzenie potopu wód w celu wytracenia wszelkiego życia pod niebem. Jednocześnie obiecał zawrzeć przymierze z Noem, nakazując mu wprowadzenie do arki swojej rodziny oraz po parze z każdego gatunku zwierząt, a także zgromadzenie odpowiedniego pokarmu. Noe wykonał wszystko dokładnie tak, jak nakazał mu Bóg.
Kluczowe wersety
„A gdy Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i wszystkie zamysły i myśli ich serca były tylko złe po wszystkie dni;” — Rdz 6,5 (UBG)
„Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pana.” — Rdz 6,8 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Noe – sprawiedliwy i doskonały człowiek, który chodził z Bogiem i znalazł łaskę w Jego oczach pośród zepsutego pokolenia.
Sem, Cham i Jafet – trzej synowie Noego, którzy mieli wejść z nim do arki.
Synowie Boży i córki ludzkie – grupy, których związki małżeńskie doprowadziły do narodzin dawnych mocarzy i olbrzymów.
Arka – trójpoziomowa skrzynia z drewna gofer, uszczelniona smołą, przeznaczona do ocalenia Noego, jego rodziny oraz zwierząt.
Potop – zapowiedziana przez Boga katastrofa wodna mająca zgładzić wszelkie ciało na ziemi z powodu jego nieprawości.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje absolutną świętość i sprawiedliwość Jahwe, który nie toleruje grzechu i decyduje się na sąd nad zepsutym światem. Jednocześnie tekst objawia Bożą łaskę i wierność wobec tych, którzy chodzą z Nim w posłuszeństwie, co obrazuje postawa Noego. Ratunek przez arkę zapowiada Boży plan ocalenia sprawiedliwych pośród powszechnego sądu.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Rdz 6 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Rodzaju 5 — streszczenie
- Następny: Księga Rodzaju 7 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów
Zobacz też: Jahwe · Przymierze (brit) · Księga Rodzaju · Cham · Jafet
Rozdziały: ← Księga Rodzaju 5 · Księga Rodzaju — cała księga · Księga Rodzaju 7 →