Księga Sędziów 6 — streszczenie rozdziału

Księga Sędziów, rozdział 6 — opisuje kolejny upadek Izraela, który z powodu grzechu zostaje wydany na siedem lat w ręce Midianitów. W odpowiedzi na wołanie ludu, Jahwe (PAN) powołuje Gedeona na wybawiciela. Gedeon niszczy ołtarz Baala, gromadzi wojsko i prosi Boga o podwójny znak z wełnianym runem, aby upewnić się o swoim powołaniu.

Co dzieje się w Księdze Sędziów 6?

Z powodu czynienia zła w oczach Jahwe, Izraelici zostają wydani w ręce Midianitów na siedem lat. Najeźdźcy (Midianici, Amalekici i ludzie ze wschodu) niszczą plony ziemi aż po samą Gazę, nie pozostawiając pożywienia ani zwierząt hodowlanych. Zmuszeni do ukrywania się w jaskiniach i górskich kryjówkach Izraelici wołają o pomoc do Jahwe. W odpowiedzi Bóg posyła proroka, który przypomina im o wyzwoleniu z Egiptu i wytyka nieposłuszeństwo oraz służenie bogom Amorytów.

Następnie Anioł Jahwe ukazuje się Gedeonowi, synowi Joasza, gdy ten potajemnie młóci zboże w tłoczni, by ukryć je przed wrogami. Anioł nazywa go „dzielnym wojownikiem” i zapowiada, że wybawi Izraela. Gedeon, powołując się na ubóstwo swojej rodziny i własną nieznaczną pozycję, prosi o znak. Przygotowuje ofiarę z koźlęcia i przaśnego chleba, którą kładzie na skale. Gdy Anioł dotyka jej laską, ogień ze skały trawi ofiarę, a Anioł znika. Gedeon buduje tam ołtarz o nazwie „Jahwe jest pokojem”.

Tej samej nocy Jahwe nakazuje Gedeonowi zburzyć ołtarz Baala należący do jego ojca, ściąć święty gaj i złożyć całopalenie z siedmioletniego cielca. Gedeon czyni to nocą z pomocą dziesięciu sług. Rano mieszkańcy miasta chcą jego śmierci, lecz jego ojciec, Joasz, bierze go w obronę, mówiąc, że jeśli Baal jest bogiem, niech sam się broni. Gedeon otrzymuje imię Jerubbaal. Gdy wrogowie gromadzą się w dolinie Jizreel, Duch Jahwe ogarnia Gedeona, który zwołuje plemiona do walki. Aby upewnić się o Bożej obietnicy, Gedeon dwukrotnie wystawia Boga na próbę z runem wełny – najpierw prosząc o rosę tylko na runie, a potem tylko na ziemi wokół niego. Bóg spełnia obie prośby.

Kluczowe wersety

„Wtedy Pan spojrzał na niego i powiedział: Idź w tej swojej mocy, a wybawisz Izraela z rąk Midianitów. Czyż nie ja cię posłałem?” — Sdz 6,14 (UBG)

„I Pan powiedział do niego: Ponieważ ja będę z tobą, pobijesz Midianitów jak jednego męża.” — Sdz 6,16 (UBG)

Osoby, miejsca i wydarzenia

Gedeon (Jerubbaal) — powołany przez Jahwe na sędziego i wybawiciela; początkowo niepewny siebie, lecz posłuszny Bożemu wezwaniu.

Joasz — ojciec Gedeona, który broni syna przed gniewem bałwochwalczych mieszkańców miasta.

Anioł Jahwe — Boży posłaniec objawiający wolę Stwórcy i dający Gedeonowi nadprzyrodzony znak ognia.

Ofra — miejscowość należąca do Abiezerytów, w której mieszkał Gedeon i gdzie zburzono ołtarz Baala.

Dolina Jizreel — miejsce, w którym zgromadziły się połączone siły Midianitów, Amalekitów i ludzi ze wschodu.

Próba z runem wełny — podwójne doświadczenie z rosą, o które prosił Gedeon, aby upewnić się, że Bóg naprawdę posyła go do walki.

Główna myśl rozdziału

Rozdział ten pokazuje, że prawdziwe wyzwolenie z rąk nieprzyjaciół musi być poprzedzone duchowym oczyszczeniem i usunięciem bałwochwalstwa z życia ludu Bożego. Jahwe powołuje ludzi słabych i niepewnych we własnych oczach, aby objawić swoją moc i dowieść, że zwycięstwo zależy wyłącznie od Jego obecności i wierności Jego Słowu.

Powiązane

Zobacz też: Jahwe · Księga Sędziów · Joasz · Gedeon — znaczenie imienia

Rozdziały: ← Księga Sędziów 5 · Księga Sędziów — cała księga · Księga Sędziów 7 →