Księga Wyjścia, rozdział 34 — opisuje odnowienie przymierza Jahwe (PAN) z Izraelem po grzechu ze złotym cielcem. Mojżesz ponownie wstępuje na górę Synaj z nowymi kamiennymi tablicami, gdzie Bóg objawia mu swój miłosierny charakter, ogłasza warunki przymierza, zakazuje bałwochwalstwa oraz nakazuje przestrzeganie świąt. Po powrocie twarz Mojżesza lśni niezwykłym blaskiem.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 34?
Jahwe nakazuje Mojżeszowi wyciosać dwie nowe kamienne tablice, na których zostaną wypisane te same słowa, co na pierwszych, rozbitych tablicach. Mojżesz ma rano sam wejść na szczyt góry Synaj, bez obecności ludzi ani zwierząt w pobliżu. Gdy Mojżesz staje na górze, Jahwe zstępuje w obłoku i objawia swoje imię oraz pełen miłosierdzia, łaski i sprawiedliwości charakter. Słysząc to, Mojżesz oddaje pokłon i prosi o przebaczenie grzechów ludu oraz o to, by Jahwe uznał ich za swoje dziedzictwo i szedł wraz z nimi.
W odpowiedzi Jahwe ogłasza ustanowienie przymierza, obiecując dokonać niezwykłych cudów i wypędzić pogańskie narody (Amorytów, Kananejczyków, Chetytów, Peryzzytów, Chiwwitów i Jebusytów). Bóg surowo zabrania zawierania przymierzy z mieszkańcami tamtej ziemi, burzenia ich ołtarzy, gajów i bożków, aby uniknąć duchowego nierządu. Nakazuje bezwzględny zakaz tworzenia odlewanych bogów oraz nakazuje przestrzeganie Święta Przaśników, wykup pierworodnych, świętowanie szabatu, Święta Tygodni oraz Święta Zbiorów. Wszyscy mężczyźni mają trzy razy w roku stawać przed obliczem Boga Izraela.
Mojżesz przebywa na górze z Jahwe przez czterdzieści dni i nocy, nie jedząc chleba i nie pijąc wody. Jahwe zapisuje na tablicach słowa przymierza — Dziesięć Przykazań. Gdy Mojżesz schodzi z góry Synaj, nie jest świadomy, że skóra jego twarzy lśni z powodu rozmowy z Bogiem. Aaron i lud boją się do niego zbliżyć, lecz Mojżesz przywołuje ich i przekazuje im wszystkie nakazy Jahwe. Od tej pory, rozmawiając z ludem, Mojżesz zakłada na twarz zasłonę, którą zdejmuje tylko wtedy, gdy wchodzi przed oblicze Jahwe.
Kluczowe wersety
„Wtedy przechodził Pan przed nim i wołał: Pan, Pan, Bóg miłosierny i litościwy, nieskory do gniewu, a bogaty w miłosierdzie i prawdę;” — Wj 34,6 (UBG)
„Nie będziesz oddawał pokłonu innemu bogu, bo Pan, którego imię jest Zazdrosny, jest Bogiem zazdrosnym;” — Wj 34,14 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Mojżesz – pośrednik przymierza, który wyciosuje nowe tablice, pości przez czterdzieści dni i rozmawia z Bogiem, przez co jego twarz zaczyna lśnić.
Jahwe – Bóg Izraela, który objawia swoje miłosierdzie, odnawia przymierze i nadaje przykazania.
Aaron i synowie Izraela – lud twardego karku, który widząc lśniącą twarz Mojżesza, odczuwa lęk.
Góra Synaj – miejsce spotkania Mojżesza z Bogiem i ponownego nadania Prawa.
Odnowienie przymierza – kluczowe wydarzenie polegające na ponownym spisaniu Dziesięciu Przykazań i powtórzeniu nakazów dotyczących świąt oraz unikania bałwochwalstwa.
Główna myśl rozdziału
Rozdział ten ukazuje Boga Jahwe jako pełnego miłosierdzia i łaski, który pragnie odnowić relację ze swoim ludem pomimo jego wcześniejszego upadku. Przymierze opiera się na wyłącznym oddaniu Bogu, odrzuceniu pogańskich kultów oraz posłuszeństwie Jego przykazaniom i świętom. Lśniące oblicze Mojżesza jest namacalnym dowodem bliskości i świętości Boga, która przemienia człowieka.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 34 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 33 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 35 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów