Księga Wyjścia, rozdział 9 przedstawia dalsze zmagania Mojżesza i Aarona z uporem faraona, ukazując suwerenną moc Boga Hebrajczyków. W tym rozdziale Jahwe (PAN) zsyła na Egipt trzy kolejne, dotkliwe plagi: ciężką zarazę na stada, bolesne wrzody na ludziach i zwierzętach oraz niszczycielski grad zmieszany z ogniem, który pustoszy egipskie uprawy i obnaża bezsilność pogańskich bóstw.
Co dzieje się w Księga Wyjścia 9?
Rozdział rozpoczyna się od zapowiedzi piątej plagi. Jahwe nakazuje Mojżeszowi zażądać od faraona wypuszczenia ludu Izraela. Wobec odmowy, na egipskie stada koni, osłów, wielbłądów, wołów i owiec spada ciężka zaraza, zapowiedziana przez Mojżesza na kolejny dzień. Bóg dokonuje wyraźnego oddzielenia, chroniąc zwierzęta należące do Izraelitów. Mimo że faraon osobiście potwierdza, iż żadne zwierzę Hebrajczyków nie ucierpiało, jego serce pozostaje nieczułe i nie pozwala ludowi odejść.
Następnie Jahwe nakazuje Mojżeszowi i Aaronowi wziąć popiół z pieca i rozrzucić go ku niebu. Ten gest wywołuje szóstą plagę – bolesne wrzody pęczniejące ropą, które dotykają zarówno ludzi, jak i zwierzęta w całym Egipcie. Plaga ta dotyka nawet nadwornych czarowników, którzy z powodu bólu nie są w stanie stanąć przed Mojżeszem. Mimo to, zgodnie z zapowiedzią Boga, serce władcy Egiptu zostaje zatwardziałe.
Przed siódmą plagą, którą jest potężny grad, Jahwe kieruje do faraona uroczyste ostrzeżenie, wyjaśniając, że zachował go przy życiu, aby objawić swoją moc i rozgłosić swoje imię po całej ziemi. Bóg daje Egipcjanom szansę na ratunek, nakazując schowanie ludzi i bydła pod dach. Ci ze sług faraona, którzy ulękli się słowa Pana, ocalili swoje mienie, pozostali zaś stracili wszystko. Gdy Mojżesz wyciąga laskę ku niebu, spada bezprecedensowy grad zmieszany z ogniem, niszcząc ludzi, zwierzęta, drzewa oraz uprawy. Grad niszczy wszelką roślinność polną i łamie drzewa. Pismo precyzuje, że zniszczony zostaje len, który już zakwitł, oraz jęczmień mający kłosy. Ocalała jedynie pszenica i żyto, jako rośliny późniejsze. Jedynie ziemia Goszen pozostaje nietknięta. Przerażony faraon przyznaje się do grzechu i prosi o wstawiennictwo, lecz gdy tylko Mojżesz modli się i grad ustaje, władca ponownie zatwardza swoje serce.
Kluczowe wersety
„Lecz dlatego cię postawiłem, aby okazać na tobie moją moc i żeby rozgłaszano moje imię na całej ziemi.” — Wj 9,16 (UBG)
„Tylko w ziemi Goszen, gdzie mieszkali synowie Izraela, nie było gradu.” — Wj 9,26 (UBG)
Osoby, miejsca i wydarzenia
Jahwe – Bóg Hebrajczyków, który objawia swoją absolutną władzę nad stworzeniem, dokonuje sprawiedliwych sądów nad Egiptem i chroni swój lud.
Mojżesz i Aaron – wierni Boży posłańcy ogłaszający plagi i wzywający faraona do posłuszeństwa.
Faraon – władca Egiptu, którego serce ulega coraz większemu zatwardzeniu mimo oczywistych dowodów Bożej potęgi.
Czarownicy egipscy – bezsilni wobec plagi wrzodów, niezdolni do przeciwstawienia się Mojżeszowi.
Ziemia Goszen – bezpieczne miejsce zamieszkania synów Izraela, całkowicie wolne od niszczycielskiego gradu.
Plagi zarazy, wrzodów i gradu – kolejne sądy Boże niszczące gospodarkę i zdrowie Egipcjan.
Główna myśl rozdziału
Księga Wyjścia 9 dobitnie pokazuje, że Jahwe jest jedynym, suwerennym Bogiem, który panuje nad siłami natury i historią ludzkości. Rozdział ten podkreśla Bożą sprawiedliwość w sądzie, cierpliwość w dawaniu ostrzeżeń oraz nadrzędny cel Jego działań, jakim jest rozgłoszenie Jego świętego imienia na całej ziemi. Uparci przeciwnicy Boga, tacy jak faraon, ściągają na siebie potępienie poprzez wielokrotne zatwardzanie serca, podczas gdy ci, którzy słuchają Jego słowa i chronią się pod Jego skrzydła, znajdują ocalenie.
Powiązane
- Czytaj słowo po słowie: Wj 9 w interlinii (hebr./grec. + UBG)
- Poprzedni: Księga Wyjścia 8 — streszczenie
- Następny: Księga Wyjścia 10 — streszczenie
- Wszystkie streszczenia rozdziałów