Definicja
Słowo cicit (hebr. צִיצִית) oznacza dosłownie frędzel, kosmyk lub pukiel włosów. W kontekście biblijnym termin ten odnosi się do specjalnych frędzli, które Izraelici mieli obowiązek nosić na czterech rogach swoich wierzchnich szat. Ich podstawowym celem było przypominanie o wszystkich przykazaniach nadanych przez Jahwe (PAN) (PANA) – przypominam, że przekłady takie jak UBG często oddają to imię własne słowem „Pan” – oraz zachęcanie do posłuszeństwa Jego Prawu. Zgodnie z przekazem biblijnym, w każdy frędzel miała być wpleciona nić z niebieskiej purpury (techelet).
Podstawa biblijna
Główny nakaz noszenia cicit został nadany przez Jahwe za pośrednictwem Mojżesza jako wieczne prawo dla pokoleń Izraela:
„Przemów do synów Izraela i powiedz im, aby robili sobie frędzle na skrajach swoich szat przez wszystkie pokolenia, a do frędzli niech przyprawią sznurek z błękitnej tkaniny. I będziecie mieć te frędzle, żebyście na nie spoglądali i przypominali sobie wszystkie przykazania Jahwe, aby je wypełnić, a nie podążali za własnym sercem i własnymi oczami, za którymi idąc, cudzołożylibyście;” — Lb 15,38-39 (UBG)
Polecenie to zostało powtórzone w innym miejscu, nakazując przypinanie frędzli do czterech rogów okrycia:
„Sporządzisz sobie frędzle na czterech rogach swego płaszcza, którym będziesz się okrywał.” — Pwt 22,12 (UBG)
W Nowym Testamencie widzimy, że Jeszua (Jezus) nosił cicit, co potwierdza Jego posłuszeństwo Torze. Kobieta cierpiąca na krwotok została uzdrowiona, dotykając „kraju Jego szaty”, co w kulturze i języku hebrajskim oznaczało dotknięcie właśnie tych frędzli (Mt 9,20). Z kolei w innym nauczaniu Jeszua krytykuje obłudę tych przywódców religijnych, którzy dla ludzkiego poklasku celowo wydłużali swoje frędzle, gubiąc tym samym ich prawdziwe, duchowe znaczenie (Mt 23,5).
Znaczenie w Hebrew Roots
W perspektywie hebrajskich korzeni wiary, cicit stanowią namacalne przypomnienie o trwającym Przymierzu i ważności Prawa Bożego w codziennym życiu wierzącego. Nie mają one żadnych magicznych właściwości, lecz pełnią funkcję edukacyjną i dyscyplinującą – spojrzenie na frędzle ma powstrzymywać przed podążaniem za pożądliwościami własnego serca i oczu (Lb 15,39). Niebieska nić wpleciona we frędzle symbolizuje niebo i autorytet Boga, kierując myśli ku sprawom w górze.
Noszenie frędzli przez Jeszuę ukazuje Go jako bezgrzesznego Mesjasza, doskonale posłusznego Torze, który jest dla nas ostatecznym wzorem do naśladowania. Warto zauważyć, że tradycja rabiniczna z czasem obudowała cicit wieloma szczegółowymi, pozabiblijnymi przepisami (np. ścisłymi regułami co do liczby węzłów, zwojów czy długości nici). Pismo Święte kładzie jednak nacisk na sam fakt ich obecności na szacie i ich przypominającą rolę, a nie na skomplikowaną formę narzuconą przez późniejszą halachę.
Powiązane pojęcia
- Tora – Frędzle cicit mają za zadanie nieustannie przypominać o wszystkich przykazaniach Bożego Prawa.
- Micwa – Nakaz noszenia frędzli na rogach szat jest jednym z konkretnych przykazań nadanych ludowi Bożemu.
- Księga Liczb – To w tej księdze znajduje się pierwotny i najważniejszy nakaz ustanawiający noszenie cicit.
- Jeszua – Mesjasz nosił frędzle na swoich szatach, dając przykład doskonałego posłuszeństwa poleceniom Jahwe.
Studiuj dalej w narzędziach:
- Biblia interlinearna — tekst hebrajski/grecki z numeracją Stronga i morfologią.
- Konkordancja Stronga H6734 „frędzel (cicit)” — wszystkie wystąpienia słowa w Piśmie.